Tuesday TAG: Boodschappen

Je komt ze heel vaak tegen op blogs: TAGS. Vragenlijstje over een bepaald onderwerp die dan ingevuld worden. Stiekem vind ik ze best leuk en daarom ga ik voorlopig om de twee weken een TAG invullen en op mijn blog plaatsen. Mocht je nog een leuke TAG voor mij weten, dan hoor ik dat graag in de comments.

Deze tag gaat over boodschappen doen en komt van Supermoms.nl. Natuurlijk heb ik de vragen over boodschappen doen met kinderen achterwege gelaten ;>)

Waar doe je boodschappen?

Overal! In Oisterwijk heb je een AH, Jumbo, Emte en Lidl en ik kom bij allemaal. Owh ja, er is ook nog een Nettorama, daar kom ik bijna nooit (terwijl die eigenlijk het dichtste bij is), omdat ze een slecht assortiment vegetarische artikelen hebben, de winkel slecht bijgevuld wordt en er bijzonder onvriendelijk personeel rond loopt. Verder bezorg ik de post in Berkel-Enschot en daar is de AH zo’n beetje tegenover mijn laatste huis. Dus daar kom ik ook regelmatig. Soms ga ik ook nog naar de Ekoplaza of de Plus in Tilburg.

Doe je altijd boodschappen in dezelfde vestiging?

Nee dus, ik kom zowel in Oisterwijk als Berkel-Enschot en soms in Tilburg of Moergestel. En ook nog wel eens bij de AH Amsterdam Amstel (tegenover mijn school), want daar hebben ze een groter vegetarisch assortiment dan in Oisterwijk. Net waar ik in de buurt ben.

Wanneer doe je boodschappen?

Dat verschilt een beetje. Soms ’s ochtends vroeg, nog voor ik ga werken. Maar vaak ook na mijn werk, omdat zoals al gezegd, de AH zo’n beetje tegenover mijn laatste huis is. Dat is veel handiger dan eerst terug naar huis fietsen en dan weer naar het centrum.

Hoe vaak doe je boodschappen?

Meestal om de dag, dus drie tot vier keer per week. Het ligt er ook nog aan of ik iets uit de vriezer ga eten en in het weekend eet ik regelmatig een dagje bij mijn ouders.

Als je in de winkel kunt scannen, doe je dit?

Dat doe ik dus eigenlijk nooit. Ik vergeet altijd zo’n scanner mee te nemen. Verder winkel ik altijd met een boodschappenmandje en dan vind ik het irritant om in je ene hand die scanner en in de andere hand dat mandje vast te hebben.

Kies je voor het A merk of het huismerk?

Over het algemeen kan ik prima met de huismerken leven. Maar van sommige producten zijn A-merken simpelweg lekkerder (ice-tea, chips, thee). Ik ben ook wel van de twee-halen-een-betalen aanbiedingen. En van de 35% korting stickers bij de AH.

Gebruik je een boodschappenlijstje?

Soms, als ik een nieuw gerecht ga maken of als er mensen op bezoek komen of als ik bang ben dat ik iets vergeet. Maar over het algemeen bedenk ik pas midden in de supermarkt wat ik die avond ga eten. Dat is ook wel het voordeel van alleen wonen: je hoeft met niemand rekening te houden. Hoewel mijn cavia’s het wel op prijs stellen dat er voldoende lekkere groentehapjes voor hun in de koelkast liggen (het zijn zulke gezonde beestjes, haha) en ze me er graag aan herinneren dat ze honger hebben.

Zelfbedachte bonusvraag: Wat als de cavia’s mee mochten naar de supermarkt?

Ik denk dat Freek en Frinn dan midden in het groentenrek gaan zitten en daar pas uitkomen als ze alles opgevreten hebben… Dat moet een soort paradijs voor hun zijn.

 

Advertenties
Geplaatst in Tuesday TAG | Tags: , , , | Een reactie plaatsen

Throwback Thursday: 14 juni 2015

Elke donderdag – Throwback Thursday – verschijnt hier een verslag online uit het roemruchte geocachingverleden van de Heideroosjes.

Vandaag gaan we terug naar 14 juni 2015:

Het jaar waarin ik dan toch echt hoopte dat de Heideroosjes Kilocacher (= 1000 gevonden caches in dat land) in België zouden worden. Daartoe haalde ik mijn ouders over om een dagje te gaan geocachen in de buurt van Herentals, waar we zo’n 40 caches zouden kunnen loggen tijdens een lange wandeling.

Het verslag:

5724. Natuurlijk Genieten 32
5725. Natuurlijk Genieten 31
5726. Natuurlijk Genieten 30
5727. Natuurlijk Genieten 29
5728. Natuurlijk Genieten 28
5729. Natuurlijk Genieten 27
5730. Natuurlijk Genieten 26
5731. Natuurlijk Genieten 25
5732. Natuurlijk Genieten 24
5733. Natuurlijk Genieten 23
5734. Natuurlijk Genieten 22
5735. Natuurlijk Genieten 21
5736. Natuurlijk Genieten 20
5737. Natuurlijk Genieten 19
5738. Natuurlijk Genieten 18
5739. Natuurlijk Genieten 17
5740. Natuurlijk Genieten 16
5741. Natuurlijk Genieten 15
5742. Natuurlijk Genieten 14
5743. Natuurlijk Genieten 13
5744. Natuurlijk Genieten 12
5745. Natuurlijk Genieten 11
5746. Natuurlijk Genieten 10
5747. Natuurlijk Genieten 9
5748. Natuurlijk Genieten 8
5749. Natuurlijk Genieten 7
5750. Natuurlijk Genieten 6
5751. Natuurlijk Genieten 5
5752. Natuurlijk Genieten 4
5753. Natuurlijk Genieten 3
5754. Natuurlijk Genieten 2
5755. Bosbergen 6
5756. Bosbergen 5
5757. Bosbergen 4
5758. Bosbergen 3
5759. Bosbergen 2
5760. Bosbergen 1
5761. Bosbergen 10
5762. Bosbergen 9
5763. Bosbergen 8
5764. Bosbergen 7
5765. De Brink – Natuurlijk Genieten 1
5766. Natuurlijk Genieten Bonus
5767. Bosbergen Bonus
Maker: Mirra78
Type: Traditionals en 2x bonus-mysterie
Heideroosjes: Maartje
HaJaMaToJo: Hannie en Jack
Gevonden op: 14 juni 2015
Plaats: Herentals, België

Ik heb nog steeds de droom om ooit Nederlandse Kilocacher in België te worden, maar sinds ik geen eigen auto meer heb, is het veel lastiger om bij de zuiderburen te komen. Ik ben ervoor afhankelijk van het vervoer, de zin en tijd van andere mensen en die kan ik moeilijk elke week aan hun haren mee slepen naar het buurland. Maar dit jaar had ik mijn moeder nog niet meegenomen, dus gooide ik een balletje op over geocaching in België en bij het horen van de grote aantallen founds, werd er meteen toegehapt.

Op het programma stonden de trails Natuurlijk Genieten en Bosbergen, in totaal 44 caches. Ik wilde er in ieder geval 37 vinden, want dan zou ik bij de #900 België-founds zijn. Een grappige ommekeer, want ooit vonden Anke onze 100ste Belgische cache en toen dachten we wel in een mum van tijd bij de 1000 te zijn… Dat was op 20 juli 2008, nu zijn we bijna zeven jaar verder en hebben we het nog niet gehaald.

Last minute besloot ook mijn vader dat hij mee wilde. Daar verbaasde ik me een beetje over, want hij vind geocaching leuk, zolang het er eentje is. En nu gingen we er meer dan 40 doen. Als dat maar goed zou gaan.

Eenmaal in Herentals aangekomen gingen we van start met de wandeling. Ik herkende het gebied, ik ben hier in april 2010 ook al eens geweest met Anke, we deden toen de multi op de kruisweg langs het kerkhof en nog een traditional.
Nu gingen we veel verder het gebied in. Mijn moeder en ik lopen trails vaak in tegengestelde richting, want dan word je niet de hele tijd op de hielen gezeten door mogelijke andere geocachers en kun je gewoon op je gemak doen. Nu vond ik het ook wel prettig, omdat er een stuk of 10 caches aan de overkant van de weg lagen in een ander gebied en we die dan vast gehad hadden. Mijn moeder vond het prima, mijn vader vond het een vreemde keuze, maar de meeste stemmen gelden.
De eerste cache lag bij een kapelletje dat ondanks de zondag hermetisch afgesloten was. Daarna volgde een wandeling, hoofdzakelijk door de bossen langs een heleboel inventief verstopte caches. Ik grapte dat mensen die een trail gaan leggen, dat doen als ze hun zolder of schuur op gaan ruimen, zodat ze al die spullen in het bos kunnen gebruiken als cachebehuizing. Ook bij deze trail waren er allerlei soorten beelden van dieren verstopt, paddestoelen, een uitgeholde dobbelsteen, een parkieten-klimding in een boom, een laatje in de vorm van een boomtak. De co had lekker zitten knutselen tijdens het opruimen.

Wat er onderweg raar uitzag was het platgebrande stuk bos. Hier wilde ze de heide terug laten komen, maar omdat de werkzaamheden heel recent waren, zag het terrein er een beetje zielig uit.
Het gebied werd doorsneden door een spoorlijn en mijn ouders vonden de Belgische treinen die langs reden er maar verwaarloosd uitzien. Dat klopt wel: Ik heb laatst nog in zo’n aftandse trein gezeten, toen ik naar Leuven ben geweest. De treinen in Nederland zien er toch wel een stuk beter uit.

We vonden de ene na de andere cache en legden heel wat kilometers af, mijn teller gaf op het einde 18 kilometer aan. Ook kwamen we een heleboel andere teams tegen. De Belgen waren sowieso erg actief in dit bos, want er werd ook flink gefietst (mountainbike) en gewandeld door Dreuzels.

Het hoogtepunt was de cache waarvoor je in een boom moest klimmen. Alleen zat de eerste tak vrij hoog en kwam ik er niet zelfstandig in, omdat je jezelf omhoog moest trekken en ik ben dus niet zo lenig. Uiteindelijk ben ik met behulp van mijn ouders op te tak terecht gekomen en daarna was het appeltje-eitje om de cache te bereiken, die ik gelogd heb, oog-in-oog met de vleermuis die de cache bewaakte.

Met mijn voeten (ik had in dat jaar een vrij hardnekkig achillespeesontsteking aan beide voeten) ging het goed tot ongeveer 14 kilometer, toen begonnen we aan Bosbergen en gingen ze in protest. Bosbergen was ook nog een stuk heuveliger dan de rest van het parcours, dus dat hielp niet echt.

Bosbergen 1 werd de 900ste Belgische found voor de Heideroosjes. Toch best een bijzondere milestone. Nu wil ik heel graag naar de 1000 Belgische founds toe. Of dat dit jaar nog gaat lukken? Dat ligt dus erg aan de goodwill van mijn mede-cachers. Of ik moet gewoon de auto van mijn ouders kapen of zoiets.
Met mijn vader ben ik ook nog in de Toeristentoren geklommen, de 22 meter hoge uitkijktoren in het gebied. Mijn moeder heeft hoogtevrees, dus die bleef veilig op de grond. Vanuit die toren kon je goed zien hoe groot het gebied eigenlijk is en dat we best een flink eind gelopen hadden. Ik dacht eerst dat er ook een cache in de toren verstopt was, maar die bleek een eindje verderop te liggen. We hebben die cache per ongeluk overgeslagen en omdat het “maar” een nano was, zijn we er ook niet meer op terug gegaan.

Na de toren volgde de laatste loodjes. Die vond ik best zwaar, vanwege mijn peesontsteking. De laatste cache was wel weer grappig, een buis in de grond en de cache die met een magneet opgehesen moest worden. Mijn moeder ging aan de knutsel, maar haar magneet was niet sterk genoeg, dus pakte ik mijn magneetklauw, die het wel goed deed. Dat vonden ze eigenlijk niet leuk, dat mijn kleine magneetje van 2 euro beter werkte dan de dure telescoopmagneet van mijn moeder. Tja, geocachers en hun geocachingtools…

Nu moesten we alleen nog maar de bonus-mysteries van beide series oppikken. De ene lag onderweg naar de auto. De andere lag achter het kerkhof waar we voor geparkeerd stonden. Die vond ik nog best wel zwaar. We moesten hiervoor een stukje over de kruisweg lopen, die ernstig in verval is sinds de vorige keer dat ik er was.
Het gigantische kerkhof is dan wel weer heel keurig onderhouden. Best apart. Ook deze bonus werd gevonden, dus de 44 caches waren gehaald.
We hebben zes uur bijna non-stop gelopen en daarbij 18 kilometer afgelegd.
Het was ook nog eens heerlijk cache-weer, dus een perfecte geocaching-dag op mijn irritante peesontsteking na.

Wat ik hier op 14 juni 2018 nog aan toe te voegen heb:

Na deze dag kwamen de B-founds in een stroomversnelling, omdat Anke het ook leuk begon te vinden. Uiteindelijk vonden we drie maanden later, in september 2015, de felbegeerde 1000ste Belgische cache. Daarmee stopten onze Belgische geocachingavonturen nog niet, want ondertussen hebben we bijna 1300 founds bij de zuiderburen. Wie weet worden we ook nog wel eens 2 Kilocachers daar.

Ik weet zeker dat ik foto’s heb gemaakt tijdens deze dag, maar ik kan ze dus niet terug vinden. Daarom een foto van de website van de Toeristentoren.

Geplaatst in #geocaching, Throwback Thursday | Tags: , , , , | Een reactie plaatsen

Dal Vrij: mei 2018

In juli 2017 ging mijn Dal Vrij-abonnement in. Dat houdt in dat ik voortaan altijd gratis kan reizen: doordeweeks buiten de spitsuren en in het weekend en op feestdagen de hele dag. Dal Vrij is – met 102 euro per maand – wel een prijzig abonnement, dus ik ga dit jaar bijhouden of het me wel echt de beloofde besparing op zal leveren.

Deze maand reisde ik vrij vaak met de trein, namelijk negen dagen. 1x werd het een betaald ritje in de spits, na een hopeloos mislukte wandeling. En daar baalde ik toch een beetje van.

Nieuwe stations waren er genoeg, vier stuks maar liefst! Nijverdal, Raalte, Oudenbosch en Veenendaal Centrum. En stiekem pakte ik Wierden ook nog mee, ook al was dat alleen een overstapstation en telt dat daarom volgens mijn eigen strenge regels niet mee.

De reizen

1x Retour Holten – Deventer, 5,20 euro, 8,60 euro

1x Holten – Nijverdal, 2,93 euro, 4,88 euro

1x Holten – Oisterwijk, 13,10, 21,80 euro

1x retour Oisterwijk – Oudenbosch, 13,40 euro, 22,40 euro

3x Tilburg – Amsterdam Amstel, 31,80 euro, 52,80 euro

1x Amsterdam Centraal – Tilburg, 11 euro, 18,30 euro

1x Rhenen – Oisterwijk, 11 euro, 18,30 euro

1x Oisterwijk – Veenendaal Centrum, 10,40 euro, 17,40 euro

1x retour Oisterwijk – Arnhem Centraal, 18 euro, 30 euro

Betaald, vol tarief: Raalte – Holten, 7,30 euro (GVD!)

1x dagkaart fiets, 6,20 euro


Totale besparing met 40% korting: 116,83 – 102 euro abonnementskosten – 13,50 treinkosten = 1,33 euro winst (YES!!!)

Totale besparing met vol tarief: 194,48 euro – 102 euro abonnementskosten – 13,50 treinkosten = 78,98 euro winst (dat klinkt beter)

Conclusie

Gerekend met 40% korting zou ik zo’n beetje quite spelen deze maand. Maar met vol tarief maak ik wel een mooie winst. En tja, zoals pijnlijk duidelijk werd door het relatief korte reisje Raalte – Holten: vol tarief is DUUR! En dat is dus wel wat ik moet betalen, als ik in de spits zou reizen.

Nog een maand en dan is het jaar voorbij en zal ik de balans op maken. Overigens ben ik er al wel uit dat ik mijn Dal Vrij voorlopig nog aan ga houden. Het is – zolang ik nog in Amsterdam studeer – toch het voordeligste. Wat wel fijn is, is dat het verplichte jaar (je moest Dal Vrij voor minstens een jaar afsluiten) over een maand voorbij is. Vanaf dan kan ik per maand opzeggen, dus dat is ook wel een prettige gedachte. Als ik afgestudeerd ben, stap ik hoogstwaarschijnlijk weer over naar Weekend Vrij, maar daar kan ik nog een heel jaar over nadenken.

De foto’s van de stationsborden zijn natuurlijk door mij zelf gemaakt.

 

Geplaatst in #treinleven, Vervoer | Tags: , , , , , | Een reactie plaatsen

Throwback Thursday: 7 juni 2014

Elke donderdag – Throwback Thursday – verschijnt hier een verslag online uit het roemruchte geocachingverleden van de Heideroosjes.

Vandaag gaan we terug naar 7 juni 2014:

Mijn moeder en ik gingen geocachen op de Regte Heide bij Goirle, dat is niet zo heel ver van Oisterwijk af.

Het verslag:

4852. Mariagrotje Riels Hoefke
4853. Dichtstenen Riels laag
Maker: JEL-team
Type: Traditionals
Heideroosjes: Maartje
HaJaMaToJo: Hannie
Gevonden op: 7 juni 2014
Plaats: Riel

4854. Uitzicht Regte Heide
Maker: Sievert001
Type: Traditional
Heideroosjes: Maartje
HaJaMaToJo: Hannie
Gevonden op: 7 juni 2014
Plaats: Riel

4855. Wandel en geniet!
Maker: JEL-team
Type: Multi
Heideroosjes: Maartje
HaJaMaToJo: Hannie
Gevonden op: 7 juni 2014
Plaats: Riel

4856. Buurte in ’t gruun
Maker: Jorrit Staps
Type: Traditional
Heideroosjes: Maartje
HaJaMaToJo: Hannie
Gevonden op: 7 juni 2014
Plaats: Riel

Na 3 dagen met koorts en snot op de bank te hebben gelegen, voelde ik me deze dag weer een stuk beter, dus tijd om een frisse neus te gaan halen in gezelschap van mijn moeder. De keuze viel op Wandel en geniet! Die ligt op de Regte Heide, daar ben ik al vaker geweest voor caches en het is een mooi gebied. Met 5 kilometer ook precies een goede lengte om de conditie weer op te bouwen na mijn ziekte. En nog drie traditionals als bonus op de route.

De eerste daarvan lag al zo’n beetje op de parkeerplaats, dat was een klein Mariagrotje in een stukje bos, best wel een mooi plekje. Daarna begonnen aan de foto-zoektocht over de Regte Heide. Er was 30 graden voorspeld voor vandaag, maar omdat er een briesje stond en de route ook voor een groot deel door het bos ging, was het goed om uit te houden. Er waren maar weinig andere mensen op de heide, dus we hadden het rijk bijna voor ons alleen. Grappig stukje was waar ze de houten vlonders aan het vervangen waren. Was hard nodig, want het stukje dat nog niet vervangen was, was inderdaad zo rot dat je er bijna doorheen zakte. Het stuk waar ze al begonnen waren, zag er uit als een spoorlijn en om in de sfeer van deze omgeving te blijven: als het Bels Lijntje. Er stonden ook hele, mooi gevormde bomen op de route, die fantasy-achtig aandeden.

Aan het einde kwamen we langs de dichtstenen van het Riels Laag, hier lag een cache. Wij vonden die stenen wel een mooie manier om kunst te integreren in de natuur, ik ben ze al vaker tegen gekomen, in Boxtel bijvoorbeeld. En ik meen mij te herinneren dat er aan de andere kant van de Regte Heide ook kubussen met gedichten staan, volgens mij zelfs van dezelfde dichteres. Iets verderop vonden we ook nog de nano op het uitzichtpunt. Je hebt hier inderdaad een aardig uitzicht. Het was nu tijd om de eindcache van de multi te berekenen, maar we hadden 1 foto gemist. Die bleek al op het beginpunt te moeten zijn, dus konden we het toch nog in de goede volgorde krijgen. Het coördinaat was in rijksdriehoeksmeting, dus het was ook te gokken, omdat het om het eerste cijfer ging. De cache was heel schattig, in de vorm van een eekhoorn.

Het was nog redelijk vroeg, dus besloten we om ook nog de korte multi in Riel te gaan doen, genaamd Rondje Riel. Onderweg ook nog even gestopt bij het grote TB-hotel Riel, ik heb die al gelogd tijdens mijn fietstocht België – Nederland (oktober 2013), maar mijn moeder had hem nog niet.

Tijdens Rondje Riel konden we de trad bij het Buurte in ’t gruun-bankje nog meepikken. Het was wel een leuk tochtje langs een riviertje en langs leuke huisjes, waar je anders niet zo gauw komt. Maar mijn voeten begonnen nu wel te protesteren. Op het eindpunt kwam het grote mankement van de tocht: je moest een mail sturen naar een adres gevormd uit de onderweg gevonden antwoorden. Ik kan zoiets niet met mijn fossiele telefoon, want die heeft alleen internet als er wifi is. Maar mijn moeder heeft een betere telefoon. We kregen echter de auto-reply niet, dus heel irritant, want dan ga je vreselijk twijfelen aan je antwoorden. We besloten aan de hand van hints en logjes dat de cache achter het nabijgelegen café moest liggen. Maar het terras zat vol mensen en ik had geen zin om door iedereen aangestaard te worden terwijl we daar gingen staan zoeken naar iets wat we niet zeker wisten. Mijn moeder wilde dat nog wel, dus ging ik alvast in de auto zitten. Mijn moeder ging brutaal in het café vragen of de cache daar moest liggen. Ze bevestigden van wel, maar ze kon hem niet vinden, het was nog best een groot stuk grond achter het café. We moesten dus nog eens terug. Wat dat betreft doe ik toch liever zo’n multi als Wandel en Geniet in een natuurgebied, als een dorpsmulti.

Wat ik hier op 7 juni 2018 nog aan toe te voegen heb:

Een week later zijn we terug gegaan naar Riel en vonden we de cache alsnog, dat was vroeg op een zondagochtend, toen er nog geen mensen op het terras zaten: zoekt een stuk lekkerder. Als ik moe ben en me niet lekker voel, dan kan ik zomaar ineens helemaal geen zin meer hebben in geocaching. En ik houd er ook niet van om bekeken te worden tijdens het zoeken. Mijn moeder heeft daar meestal minder moeite mee.

Geplaatst in #geocaching, Throwback Thursday | Tags: , , , , | Een reactie plaatsen

2 jaar Maartjes Moving Castle!

2taart-kaarsjes-ballonnen-cijfer-2

Ik zou het bijna vergeten, maar vandaag bestaat mijn blog alweer twee jaar! Ondanks een heleboel tegenslagen (o.a. tijdgebrek, weinig lezers, moeilijke niche) houd ik het toch maar mooi al twee jaar vol. Tijd voor kasteeltaart dus! (Eigenlijk houd ik helemaal niet van taart, dus dit is een grapje. Maar onderstaande taart is wel een zeer mooie creatie.)

 

2kasteeltaart

Kasteeltaart van de leukstetaarten.nl

Of ik door ga met bloggen? Tja, stoppen is heel makkelijk, he? Doorgaan is juist een grotere uitdaging. Daarnaast is mijn Day Zero Project voorlopig nog niet voorbij en part of the deal is over DZP schrijven op je blog. Alleen daarom al zal mijn blog minstens tot eind september 2019 blijven bestaan. Ook ga ik een minor doen die over schrijven gaat (Schrijven in Opdracht), dus schrijfervaring via een blog kan daarvoor vast geen kwaad.

 

Op naar de derde verjaardag van Maartjes Moving Castle!

2twee-jaar-anet-illustraties

Afbeelding van Anet Illustrations

 

Geplaatst in Persoonlijk | Tags: , , | 1 reactie

Tuesday TAG: IKEA

Je komt ze heel vaak tegen op blogs: TAGS. Vragenlijstje over een bepaald onderwerp die dan ingevuld worden. Stiekem vind ik ze best leuk en daarom ga ik voorlopig om de twee weken een TAG invullen en op mijn blog plaatsen. Mocht je nog een leuke TAG voor mij weten, dan hoor ik dat graag in de comments.

Waarschijnlijk ben ik toch geen rasechte blogger. De gemiddelde blogger is namelijk dol op het afstruinen van kringloopwinkels om op koopjesjacht te gaan. En ik geef daar helemaal niets om. Ik heb zelden voet in een kringloopwinkel gezet, want om heel eerlijk te zijn: ik vind het maar oude zooi. Prima als je daar gelukkig van wordt en ik ken ook wel mensen die hele leuke dingen gekocht hebben aldaar (of dingen heel leuk opgeknapt hebben), maar als het om de inrichting van mijn huis gaat, heb ik het liefste nieuwe spullen. En ja, als arme postbesteller-student kom je dan toch al gauw uit bij IKEA. En I love IKEA.

De IKEA-tag komt van de blog The Golden Brick Road van Che en Cho.

IKEA

Welk IKEA filiaal is jou favoriet en waarom?

Wel, ik woon in Noord-Brabant en de dichtbijzijnde IKEA-filialen zijn die van Eindhoven (Son) en Breda. Bij Breda is de parkeergarage onder de winkel, wat extra gedoe in de liften oplevert. Verder heb ik daar een keer ernstige “ruzie” gehad met een volgeladen winkelwagentje op de lopende band. Daarom is de vestiging in Eindhoven mijn favoriet. Ik kan er ook blindelings naartoe rijden met de auto.

Laatst ben ik ook een keer in de vestiging Heerlen geweest, dit omdat ik een tafeltje wilde hebben, wat niet leverbaar was in de Brabantse vestigingen. De IKEA in Heerlen is bereikbaar met de trein (station Heerlen Woonboulevard) en dat vond ik wel handig. Tenminste als je draagbare spullen nodig hebt, voor groot meubilair is het natuurlijk niet geschikt.

Hoeveel keer per jaar ga jij naar de IKEA?

Twee a drie keer per jaar.

Ben je een IKEA familymember?

Ja, haha. Al jarenlang. Met een pasje voor mijn “family” die bestaat uit Me, Myself and I. Voor de gratis thee natuurlijk. En korting op de prentenboeken voor mijn imaginaire kinderen.

Als je bij de IKEA bent eet je daar dan ook en zo ja wat eet je dan?

Jah! Eten is part of the IKEA-deal. Het eten is er spotgoedkoop, maar wel lekker. Ik vind de Zweedse vegetarische balletjes helemaal geweldig. Ze hebben soms ook een vegetarische bietenburger, die ook heel lekker is. En soep! En ik ben een sucker voor mijn bakje zo vol mogelijk scheppen met salade. En omdat ik het IKEA-boek bezorg, mag ik al een paar jaar achter elkaar een gratis stuk taart komen eten als dank.

Hoeveel IKEA producten denk je dat je hebt?

Pfft best wel veel. Volgens mij komt zo’n beetje al mijn meubilair bij IKEA vandaan. En dan nog alle decoratie. Planten. Bestek. Ik vrees dat mijn halve inboedel van IKEA vandaan komt.

Wat zijn jou favorieten IKEA producten en waarom?

Op dit moment ben ik vooral helemaal verliefd op mijn nieuwe tafeltjes van Ypperlig. Ik was al jarenlang op zoek naar een leuke salontafel en deze voldoen helemaal aan mijn eisen. Het zijn eigenlijk drie losse tafeltjes, die je naast elkaar of los van elkaar kan neerzetten en die in hoogte verschillen. Ik vind ze echt heel erg leuk.

Mijn andere favoriet is Kallax, de beroemde vakjeskast. Gekocht toen hij nog Expedit heette. Het arme ding is al 4x mee verhuisd en uit elkaar gehaald en weer in elkaar gezet (mijn vader is daar expert in, mijn twee broertjes hebben er namelijk ook allebei eentje). Ik heb er ook nog twee met acht vakken en eentje met vijf vakken.

Wat vindt jij de meest bizarre IKEA product naam?

Het zijn gewoon Zweedse (plaats)namen. Vind ze niet zo heel raar, ik vind het eigenlijk wel grappig. Ik ken mensen die naar Zweden geëmigreerd zijn en vond het wel grappig om een meubelstuk tegen te komen wat de naam van het plaatsje waar ze nu wonen draagt.

Als IKEA er niet zou zijn waar zou je dan je interieur producten kopen?

Vreselijke gedachte, dat IKEA niet zou bestaan of failliet zou gaan (wat waarschijnlijk niet zo gauw gaat gebeuren, gelukkig). Tja, dan zou het een andere goedkopere keten worden.

Koop je wel eens wat in de Swedish foodmarket  en zo ja wat dan?

Ik bezoek ook altijd de foodmarket, om die vegetarische balletjes in te slaan en de aardappeltaartjes en de rösti. En elandenpasta, maar die heeft IKEA Eindhoven uit het assortiment gegooid – grr. (Ik krijg nu lekkere trek, moet echt snel weer eens naar IKEA)

Zou je bij de IKEA willen werken en zo ja op welke afdeling?

Ja hoor, als bijbaantje bij de kassa. Maar de afdeling communicatie lijkt me leuker en interesssanter als “echte” baan.

Afbeeldingen zijn afkomstig van de website van IKEA.

Geplaatst in Tuesday TAG | Tags: , , , | Een reactie plaatsen

Throwback Thursday: 31 mei 2009

Elke donderdag – Throwback Thursday – verschijnt hier een verslag online uit het roemruchte geocachingverleden van de Heideroosjes.

Vandaag gaan we terug naar 31 mei 2009:

Anke, Stephanie en ik gingen op geocaching-jacht bij de zuiderburen. Het pas prachtig lenteweer en we vonden een behoorlijk aantal caches.

Het verslag:

1330. Onder d’eiken
Maker: fonduvork
Type: traditional
Heideroosjes: Maartje en Anke
Snuffel 007: Stephanie
Gevonden op: 31 mei 2009
Plaats: Arendonk

1331. Het Goorken
Maker: SuperBB
Type: multi
Heideroosjes: Maartje en Anke
Snuffel 007: Stephanie
Gevonden op: 31 mei 2009
Plaats: Arendonk

1332. ’t Poeier
Maker: Sateric
Type: multi
Heideroosjes: Maartje en Anke
Snuffel 007: Stephanie
Gevonden op: 31 mei 2009
Plaats: Arendonk

1333. De Kleppende Klipper
Maker: jvdm1632
Type: multi
Heideroosjes: Maartje en Anke
Snuffel 007: Stephanie
Gevonden op: 31 mei 2009
Plaats: Postel

1334. De verboden route 2
Maker: Kogamiyata
Type: traditional
Heideroosjes: Maartje en Anke
Snuffel 007: Stephanie
Gevonden op: 31 mei 2009
Plaats: Dessel

1335. Duckies spotten 3
Maker: CintaKJK
Type: traditional
Heideroosjes: Maartje en Anke
Snuffel 007: Stephanie
Gevonden op: 31 mei 2009
Plaats: Dessel

1336. De verboden route 1
Maker: Kogamiyata
Type: traditional
Heideroosjes: Maartje en Anke
Snuffel 007: Stephanie
Gevonden op: 31 mei 2009
Plaats: Dessel

1337. Prinsenpark
Maker: hh1
Type: traditional
Heideroosjes: Maartje en Anke
Snuffel 007: Stephanie
Gevonden op: 31 mei 2009
Plaats: Dessel

1338. De verboden route 3
Maker: Kogamiyata
Type: traditional
Heideroosjes: Maartje en Anke
Snuffel 007: Stephanie
Gevonden op: 31 mei 2009
Plaats: Dessel

1339. Duckies spotten 4
Maker: CintaKJK
Type: traditional
Heideroosjes: Maartje en Anke
Snuffel 007: Stephanie
Gevonden op: 31 mei 2009
Plaats: Dessel

Hiha, vandaag weer op pad met het super-cache-trio: Stephanie, Anke en ik zelf. De reis ging voor de zoveelste keer naar België. We gaan de laatste tijd nogal vaak een dagje cachen in België. Familieleden vroegen zich af waarom we dat deden. Nou: Waarom? Omdat we (althans, wij als Heideroosjes) nog steeds NL-Kilocacher-in- België willen worden. En omdat in België -net-over-de-grens nog gewone multi-caches liggen die wij niet hebben gevonden. En daarmee bedoel ik gewone, oplosbare multi’s waarvoor je niet eerst een hele navigatie-encyclopedie op hebt hoeven eten om ze te kunnen lopen. Bij ons in de nearbiest-lijst stikt het namelijk van dat soort ingewikkelde multi’s.
Om mezelf en Anke dus niet al te veel te frustreren en wij gewoon een cache willen vinden aan het einde van een multi-route, gaan we regelmatig naar België.

Omdat er voor deze dag erg mooi weer was voorspeld, had ik een paar multi’s uitgezocht, zodat we lekker konden wandelen. Om op te warmen deden we op de heenweg naar de eerste multi alvast een oppikkertje. Deze was echt drive-in en niet echt een bijzondere verstopplek. Maar amai, een punteke op de lijst he? (van zoveel bij de zuiderburen cachen, ga je vanzelf Vlaams spreken).

Na een hoop wegomleidingen waar Tommy T. geen raad mee wist, kwamen we dan toch aan op de parkeerplaats van Het Goorken. Dit was een multi-cache van SuperBB. Zijn caches zijn allemaal okay, dus ik heb gekeken of er nog meer zijn, maar we hebben ze ondertussen allemaal gedaan. Het Goorken is een leuk gebied om doorheen te wandelen, met veel uitkijktorens en vogelkijkhutten en bruggetjes. Vooral als het zonnetje schijnt. Ook fijn was dat ik alle coördinaten van de hele route in 1x in de GPS kon laden, scheelde een hoop invoerwerk. Op het einde ging Stephanie druk naar de cache zoeken, waar ze op bleek te staan, haha.

Omdat we niet echt het idee hadden dat we veel gelopen hadden, gingen we door voor de volgende multi. ‘t Poeier begon op een vaag plekje, een half vervallen, half bewoond vakantiepark in de Belgische bossen. We vonden de cache-route in de eerste instantie niet zo leuk. Later werd het wel beter, toen we door het bos achter het vakantiepark mochten lopen. Alleen jammer dat we voortdurend geluidsoverlast hadden van de nabijgelegen crossbaan. De cache had voor elk waypoint een grappige hint en eentje was dat je “de rust moest zoeken bij Maria”. Nou, dat ging dus niet echt met die cross-geluiden. Op elk waypoint moest je een tag zoeken met het volgende coördinaat. Het voorlaatste coördinaat zat op een plattegrond waar we al eerder langs waren gelopen. We baalden een beetje, hadden we toen maar op de achterkant gekeken, dat had ons een hele wandeling bespaard. Maar ach, het was mooi weer.
Toen we bijna op het eindpunt waren, werden we nog aangevallen door een klein hondje. Natuurlijk rook hij Indy (mijn hond) en Senna (Stephanies hond), dus hij vond ons erg interessant. Zijn bazin moest hem helemaal komen halen, want hij luisterde voor geen meter. Verlost van onze kleine achtervolger, konden wij rustig op zoek naar de cache. Die vonden we al snel met behulp van de spoilerfoto.

Eigenlijk hadden we nog niet genoeg van het wandelen, dus reden we door voor de derde en laatste multi die ik had laten uitprinten: de Klepperende Klipper. Die stond door de opvallende naam op mijn verlanglijstje. Het allitereert (K…K…). Het is trouwens ook de titel van een album van Suske & Wiske. Die hebben heel vaak allitererende titels. De parkeerplaats kwam me erg bekend voor, wat hier was ik al eerder geweest voor een andere cache.
Wij vonden de route erg leuk, want die liep langs een kanaal waarop het waterfeestdag ofzoiets was. Dus het hele kanaal lag vol met allerlei soorten boten, waaronder kano’s en een waterskiër en een bananenboot. Heel grappig. Op het voorlaatste punt zaten twee bewakers van de waterfeestdag. Ze herkenden een GPS en stelden ons allerlei vragen. Ze dachten dat wij van een groepsspeurtocht waren en vertelden dat wij pas de eersten waren. We kregen niet goed uitgelegd wat we nu precies aan het doen waren, dus gingen we op zoek naar de cache. Die lag op een dijkje, niet ver van het water. Hier zaten we eigenlijk heel lekker, dus we wilden niet weg, maar we moesten nog een paar kilometer terug naar de auto.

Daar aangekomen was het eigenlijk nog best vroeg, dus besloten we om ook nog de traditionals die ik als reserve had meegenomen te gaan doen.
We reden door naar het Prinsenpark. Van te voren wist ik niet goed wat ik hiervan moest verwachten. Ik had eigenlijk een echt park verwacht, maar dit was een groot bosgebied met eindeloze wandel- en fietspaden erdoorheen. En ook nog meertjes en beekjes. Na een ijsje begonnen we aan de wandeling langs 7 traditionals, waarvan we er eentje niet konden vinden. De meesten lagen in vogelspottershuisjes of houten afdakjes met rustbankjes, dus iedere keer als we zo’n houten gebouwtje zagen, zeiden we: daar ligt de volgende cache. Zo maakten we de Verboden Route-serie en de Duckies Spotten-serie af, maar helaas konden we 1 Duckie Spotten na langdurig onderzoek toch niet vinden. Als bonus deden we nog de cache Prinsenpark. Al met al maakten we nog flink wat wandelkilometers. En dat terwijl we ook al 3 multi’s hadden gedaan, die allemaal 5 kilometer waren. Dus we begonnen onze voeten wel te voelen. Na de laatste cache was de auto niet meer zo heel ver weg en we hadden het ondertussen toch wel gehad, ondanks dat het erg gezellig was. Ik denk dat we deze dag toch wel tussen de 20 en de 25 kilometer gelopen hebben. En nog mooi 10 caches gevonden ook, dus we konden met een tevreden gevoel terug naar Nederland.

Wat ik hier op 31 mei 2018 nog aan toe te voegen heb:

Soms heb je van die perfecte geocaching-dagen en deze was er daar zeker eentje van!

Geplaatst in #geocaching, Throwback Thursday | Tags: , , | Een reactie plaatsen

Meatless Monday: Kookboekrecensie “Lekker vegetarisch voor iedereen”

Deze recensie verscheen vorige week ook op de website van de Vegetariërsbond, waar ik af en toe content voor aanlever. Ik vind het leuk om het ook op mijn eigen blog te plaatsen.

email_logo

Lekker Vegetarisch voor Iedereen

Auteurs: Sara Ask en Lisa Bjärbo

Lekker Vegetarisch voor Iedereen is dit jaar (2018) verschenen bij Deltas. Het is van oorsprong een Zweeds kookboek, met als titel Ännu mera vego en dat maakte mij nieuwsgierig, omdat ik tien jaar geleden op vakantie ben geweest in Zweden en het vegetarische aanbod in de supermarkten destijds waardeloos vond. Tijden veranderen en gelukkig is het vegetarisme tegenwoordig ook doorgedrongen tot de Zweedse bevolking.

Iets te kleurrijk

Het boek telt 127 pagina’s en is bijzonder kleurrijk. Daarmee bedoel ik niet alleen dat er erg veel foto’s in staan (zowel van de gerechten, als van het gezinsleven van de schrijfsters – dat laatste interesseert mij dus niet zo heel erg), maar ook veel gekleurde tekeningen van bijv. groenten met oogjes. Ook worden er allerlei lettertypes door elkaar gebruikt, inclusief gekleurde letters. Dit komt rommelig over. Alles bij elkaar is het misschien een beetje te veel van het goede en is de vormgeving een afleiding voor waar het in een kookboek uiteindelijk om gaat: de gerechten.

Indeling

Het boek begint met een algemene inleiding over vegetarisme, die ik heel saai geschreven vond: alsof ze een pagina van Wikipedia hadden overgeschreven. Dit kan wel een beetje meer inspirerend. Zelfs de eerder genoemde gekleurde letters konden dit niet leuker maken. Vervolgens zijn de recepten ingedeeld in vier categorieën: recepten die snel klaar zijn, recepten voor doordeweeks (ik kon de scheiding tussen deze twee niet helemaal volgen), recepten voor het weekend (deze zijn moeilijker en kosten meer bereidingstijd) en recepten voor bijzondere momenten (brunch, picknick en barbecue).

Recepten

Na die matige inleiding was ik wel verrast door de recepten: die zijn zeker het grote pluspunt van dit kookboek. Het gaat wel (bijna) allemaal om hoofdgerechten, er staan geen recepten voor nagerechten of taarten in. Wel wordt er o.a. aandacht besteed aan het zelf maken van gnocchi, dressings en spreads voor op je brood. Alle recepten zijn vegetarisch, maar regelmatig wordt er een tip gegeven om ze veganistisch te maken, door een bepaald ingrediënt te vervangen. Er zijn recepten met pasta, aardappels en allerlei soorten granen en peulvruchten, dus variatie genoeg. Bij aparte ingrediënten (zoals bijv. psylliumvezels) wordt keurig uitgelegd wat het is en waar je het zou kunnen kopen.

Conclusie

Als je de inleiding overslaat en de drukke vormgeving negeert en je focust op de recepten, dan is Lekker Vegetarisch voor Iedereen een prima kookboek voor vegetariërs en flexitariërs. Het kost €17,95 en de ISBN is 9789044749816.

lekkervegetarischvooriedereen

 

 

Geplaatst in Maar wat eet jij dan?, Meatless Monday, Vegetarisch recept | Tags: , , , , , , , | Een reactie plaatsen

Throwback Thursday: 24 mei 2016

Elke donderdag – Throwback Thursday – verschijnt hier een verslag online uit het roemruchte geocachingverleden van de Heideroosjes.

Vandaag gaan we terug naar 24 mei 2016:

24 mei was de allerlaatste datum in de kalender waarop we nog maar 1 found hadden staan. Die moest dus wel vervuld worden, maar het was een problematische dag. Of het toch lukte, lees je hieronder:

Het verslag:

Cache #6408: Bob de Boskraai
Maker: PirkeS
Type: Traditional
Heideroosjes: Maartje
Gevonden op: 24 mei 2016
Plaats: Oisterwijk

Vorig jaar (2015) heb ik op deze datum 3 caches geprobeerd te vinden en dat werden allemaal not-founds. Dat zijn ze nu nog steeds trouwens, want ik ben naar geen van allen nog ooit terug geweest. Daardoor werd 24 mei de laatste datum op de kalender met maar 1 datumfound. Daar moest dit jaar dus verandering in komen, maar ja, nu viel deze datum op een dinsdag en moest er gewerkt worden. En ’s avonds is het wel langer licht, maar de kapper kwam, dus kon ik niet gaan geocachen.

Gelukkig kwam er een nieuwe cache in Oisterwijk online, dus vroeg ik aan Anke of ik die mocht “hebben” voor de laatste 1-cache-datum. Goed, op dinsdag 24 mei 2016 stond ik al vroeg in de ochtend (voor werktijd) in de bossen om Bob de Boskraai te vangen. Die had zich nog goed verstopt, want ik verwachtte een vogel in een boom, maar hij zat op een soort van struik. Gelukkig heb ik hem dus wel gevonden en was ik ook nog op tijd op mijn werk.

Daarmee hebben nu alle data van het jaar minimaal 2 founds. Ondertussen was ik ook al een beetje begonnen aan het wegwerken van de 2-cache-datums. Maar het hele datum-project is soms best dwangmatig en begint me soms de keel uit te hangen. Dus ik weet niet of ik er dit jaar nog heel fanatiek in ga zijn. Er zijn 23 data met 2 caches, dus dat is nog wel te doen, maar het is vervelend om steeds caches dichtbij huis te moeten laten liggen voor een bepaalde datum en in de wintermaanden is het ook moeilijk om te doen, vanwege vroeg donker en de weersomstandigheden. En waar leg je de grens als je alle data op 3 founds hebt? Wil je dan naar 4 founds en vervolgens naar 5 founds? Wanneer is het genoeg? Dus ik denk dat ik het voorlopig stiekem nog wel leuk vind als een datum gunstig valt en ik hem kan oplossen, maar dat ik er de rest van 2016 niet meer al te zwaar aan ga tillen als het niet lukt.

Wat ik hier op 24 mei 2018 nog aan toe te voegen heb:

Tja, hier twijfelde ik dus erg over de voortzetting van het Datum Project, maar het blijft toch een uitdaging voor mij en daarom nam ik het wegwerken van de 2-cache-data op in mijn Day Zero Project. Van de genoemde 23 data zijn er nu, twee jaar later, nog slechts 2 over: eentje in januari en eentje in februari. Wil ik die nog tijdens de looptijd van mijn DZP vervullen, dan moet ik die in 2019 oplossen. Het zou leuk zijn, maar zoals al eerder gezegd: winterdata zijn veel lastiger op te lossen dan zomerdata. Ondertussen ben ik ook al bezig met 3-cache-data en 4-cache-data: ooit hoop ik alle data op minstens 5 founds te hebben. Het Datum Project zal dus nog wel een aantal jaren duren… In 2017 maakte ik wel meteen 24 mei voor eeuwig goed, want toen vond ik tijdens een fietsronde in de avond na mijn werk, maar liefst twaalf caches.

Foto is gemaakt door mij zelf in de Oisterwijkse bossen. Overigens niet tijdens het loggen van deze cache.

Geplaatst in #geocaching, Throwback Thursday | Tags: , , , , | Een reactie plaatsen

Tuesday TAG: Furry Friends

Je komt ze heel vaak tegen op blogs: TAGS. Vragenlijstje over een bepaald onderwerp die dan ingevuld worden. Stiekem vind ik ze best leuk en daarom ga ik voorlopig om de twee weken een TAG invullen en op mijn blog plaatsen. Mocht je nog een leuke TAG voor mij weten, dan hoor ik dat graag in de comments.

Dit keer gaan de vragen niet over mij, maar over mijn huisdieren.

Wat zijn de namen van je huisdieren?

Freek en Frinn. Mijn cavia’s krijgen altijd een naam die begint met de letter F. Dat is ooit begonnen als grapje, tegenwoordig is het uitkiezen van een F-naam serious business. 

Wat voor soort dier is het en welk ras?

Het zijn dus cavia’s. Om precies te zijn mijn achttiende en negentiende exemplaar. Het is geen speciaal ras, gewoon “bastaard-kruising” van van alles en nog wat, haha. Hoewel Freek en Frinn broertjes zijn uit hetzelfde nestje, lijken ze – op de kleuren na – niet echt op elkaar. Freek is overwegend zwart met enkele bruine vlekken, waarvan een grote op zijn zijkant. Hij heeft US Teddy haar, wat heel zacht aan voelt. Ik had nog nooit eerder een cavia met dit soort beharing. Frinn is een borstelcavia, zijn haar blijft groeien en daardoor veranderd hij soms van uiterlijk. Soms lijkt hij op een sheltie-cavia, andere keren toch weer meer op een ruige borstelcavia. Hij heeft maar liefst vier kleuren: zwart, twee kleuren bruin en een beetje wit op zijn neus. Af en toe moet ik hem bij knippen, maar dat vindt hij nooit zo leuk.

Hoe lang heb je je huisdieren al?

Sinds juli 2017, dus dat is nog niet zo heel lang. Ze zijn dan ook nog geen jaar oud. Maar hiervoor heb ik al heel veel andere cavia’s gehad (ook wel andere dieren, maar cavia’s zijn favoriet). Ik weet alle namen van de guineapigs of the past nog (en ook nog hoe ze eruit zagen): Pluis, Pluus, Vlekje, Willie, Ivy, Fleur, Harry, Frodo, Tijger, Frank, Flint, Figo, Farah, Finne, Fidro, Fabin en Fluff. Je ziet dus wanneer de F-namen zijn begonnen ;>)

Hoe kom je aan je huisdieren?

Deze twee heb ik gekregen van een nicht van mij. Zij heeft af en toe een nestje cavia’s, waarvan dan schattige foto’s op facebook verschijnen. Vorig jaar juni stierven mijn vorige cavia’s Fabin en Fluff allebei binnen een week tijd. Ik had toen voor het eerst in bijna zestien jaar geen cavia’s meer. Precies in die week zijn Freek en Frinn geboren. Ik miste al na een paar dagen mijn daily fluff. Uiteindelijk heeft mijn cavia-loosheid dus maar enkele weken geduurd.

Hoe oud zijn je huisdieren?

Ze zijn begin juni 2017 geboren. Bijna 1 jaar oud dus.

Wat is er zo grappig aan de persoonlijkheid van je huisdieren?

Ik houd van de geluidjes die cavia’s maken. *wiet* en *prr*. Het zijn heel gezellige huisdieren. Deze twee zijn ook heel knuffelig. Ze zitten graag in mijn nek en soms gaan ze me zelfs likken. En in tegenstelling tot de vorige twee (Fabin en Fluff, die niet samen in een hok konden wonen) kunnen ze gelukkig goed met elkaar overweg. Ik weet niet wie van hen de baas is (het alpha-mannetje), volgens mij wisselt dat regelmatig. Ze zijn wel stronteigenwijs, maar dat is cavia-eigen, denk ik. Ook is de ander jaloers, als ik er eentje uit haal om te knuffelen. Daarnaast zijn ze nu nog heel lenig (ik denk omdat ze nog jong zijn), ze springen heel gemakkelijk bovenop hun huisje.

Hoe belangrijk is de band die je hebt met je huisdieren?

Ik heb huisdieren voor de gezelligheid. Ik woon alleen, dus dan is het leuk als er tenminste iemand blij is als je binnen komt. Maar het is niet zo dat ik ze “mijn kinderen” noem ofzo, dat vind ik dan weer te ver gaan. Gewoon “mijn caafs”.  Daarnaast heb ik voor huisdieren gekozen, dus dan vind ik ook dat ik ze goed moet verzorgen tot aan hun einde. En ja, als er eentje dood gaat vind ik dat jammer en ben ik er een paar dagen verdrietig van, maar daarna is het ook weer goed: je weet dat dieren een stuk korter leven dan mensen. Hopelijk worden deze weer een jaar of vijf oud in goede gezondheid.

Wat zijn je favoriete herinneringen die je hebt gehad met je huisdieren?

De gekke capriolen die ze uithalen om de lekkerste hapjes te pakken te krijgen. Overigens hebben ze een heel gezonde smaak, want ze zijn dol op groenten en hooi. Paprika is favoriet, die verslinden ze inclusief de witte stukken en zaadjes. Ze eten dus ook regelmatig mijn “groente-afval” op. Zij blij, ik blij.

Welke koosnaampjes geef jij aan je huisdieren?

Freek noem ik soms Punky, vanwege zijn punkhaar. En Frinn noem ik heel vaak Zwabber, vanwege zijn uiterlijk.

 

DSC00008

Freek (links) en Frinn (rechts)

 

Geplaatst in Huisdieren, Tuesday TAG | Tags: , , , , , | Een reactie plaatsen

Dal Vrij: april 2018

In juli 2017 ging mijn Dal Vrij-abonnement in. Dat houdt in dat ik voortaan altijd gratis kan reizen: doordeweeks buiten de spitsuren en in het weekend en op feestdagen de hele dag. Dal Vrij is – met 102 euro per maand – wel een prijzig abonnement, dus ik ga dit jaar bijhouden of het me wel echt de beloofde besparing op zal leveren.

Ik gok zomaar dat dit de eerste maand gaat worden waarin ik geen winst heb gemaakt met mijn Dal Vrij abonnement. Ik reisde namelijk slechts vier dagen en 1x nam ik mijn fiets mee, wat wel geld kost.

Wel scoorde ik twee nieuwe stations deze maand, namelijk Breukelen en Holten. In Breukelen eindigde de NS-wandeling Hollandse Kade. Startstation Woerden had ik al vaker bezocht. En in Holten ging ik een weekje op vakantie met als vervoersmiddel de trein. We stapten over in Deventer, maar ook daar was ik al eens eerder geweest, dus die telt niet mee als nieuw station.

De reizen

1x retour Oisterwijk – Amsterdam Amstel, 21 euro, 35 euro

1x retour Tilburg – Amsterdam Amstel, 21,20 euro, 35,20 euro

1x Oisterwijk – Woerden, 9,20 euro, 15,30 euro

1x Breukelen – Oisterwijk, 8,80 euro, 14,70 euro

1x Oisterwijk – Holten, 13,10, 21,80 euro


Totale besparing met 40% korting: 73,30 – 102 euro abonnementskosten = -28,70 euro

Totale besparing met vol tarief: 122 – 102 euro abonnementskosten = 20 euro winst

+ 1x dagkaart fiets van 6,20 euro

Conclusie

Toch nog een kleine winst bij vol tarief. Verlies bij 40% korting. Het valt me dus eigenlijk nog mee, als ik heel eerlijk moet zijn. Zelfs als ik de prijs van de dagkaart fiets er nog af trek, heb ik nog steeds winst bij vol tarief.

Foto’s van stationsborden bij deze blog zijn allen door mij zelf gemaakt.

 

Geplaatst in #treinleven, Vervoer | Tags: , , , , | Een reactie plaatsen

Throwback Thursday: 17 mei 2007

Elke donderdag – Throwback Thursday – verschijnt hier een verslag online uit het roemruchte geocachingverleden van de Heideroosjes.

Vandaag gaan we terug naar 17 mei 2007:

De dag waarop we met veel moeite onze allereerste Franse cache vonden. Overigens was het voor mij ook pas mijn eerste keer in Frankrijk (op een paar kilometer de grens over vanaf de Ardennen na dan).

laqueduc2Het verslag:

235. L’Aqueduc
Maker: Henri & Joseph
Type: Traditional
Gevonden op: 17 mei 2007
Heideroosjes: Anke en Maartje
Plaats: regio Sault-Brénaz, Frankrijk

Tijdens het lange Hemelvaarts-weekend gingen we met de halve kanovereniging naar het Zuid-Franse plaatsje Sault-Brénaz om daar te gaan kanoën op de gelijknamige wildwaterbaan. De camping ligt meteen naast het water, dus je kon meteen instappen.

Natuurlijk vond ik in mijn tas een klein plaatsje voor de GPS. De voorbereidingen kosten heel wat tijd, omdat ik toen nog nooit van geocaching in combinatie met Google Maps had gehoord…de ontdekking daarvan maakte mijn geocachingleven zoveel makkelijker!

Uiteindelijk vogelde ik op mijn toenmalige autodidactische manier uit dat er twee caches vlakbij Sault-Brénaz lagen, genaamd L’Aqueduc en Immimond.

Wat ik opvallend vind is dat geocachen in Frankrijk lang niet zo populair is als in Nederland. In heel Frankrijk (een land wat toch echt veel groter is dan Nederland) liggen net zoveel caches als in de provincie (!) Noord-Brabant, zo’n 2600. Ze liggen vooral langs de kust en rond de grote steden. In het binnenland liggen er bijna geen.

De dag waarop wij aankwamen in Frankrijk was het ontzettend slecht weer, geen leuk kampeerweer en ook geen leuk kanoweer. Toch kon ik niet nalaten om op de GPS te kijken waar die caches lagen. Eentje lag er op 8 km afstand en eentje op 14 km afstand. Te ver om te lopen dus, vanwege het tijdstip en de vreemde omgeving (we hadden toen ook nog geen kaart-gps). Dus moesten Anke en ik een chauffeur vinden. Uiteindelijk vonden we D., nog wel de grote geocaching-hater, bereidt om ons naar de cache te rijden. Ook N. (zijn toenmalige vriendin) reed mee. We waren hem erg dankbaar.

Maar toen we aankwamen bij het startpunt van de cache hadden D. en N. geen zin om mee te gaan, dus bleven zij in de auto zitten, terwijl Anke en ik op zoek gingen naar de cache. L’Aqueduc lag in een smalle tunnel, de tunnel wordt gebruikt om water af te voeren door een bergwand heen. Ik weet niet of het een natuurlijke tunnel is of dat hij is aangelegd. Bij hevige regenval staat er dus een laagje water in, wat nu dus het geval was.

Toegevoegde info, afkomstig van de cachepagina (die er destijds volgens mij niet op stond): “Come and discover this special aquaduct. Not the usual one, but a tunnel through the Briarette hill, build in the first or second century A.D. In 1905 the aquaduct was classified as a historic monument. 

Length : 210m
Width : 1.5m to 2.5m
Height : 2m to 3m

It was dug to divert water from the river Brivaz to the old village of Briord. When it passed the aquaduct the water had to fall down for about 35m. The running water made it possible to actuate several watermills.”

laqueduc1

Aangezien Anke en ik toch al kleddernat waren van de regen, liepen we gewoon naar binnen. Ik had al verwacht dat de GPS geen bereik zou hebben in de tunnel en dat was ook zo. Voor we de tunnel ingingen was het nog 200 meter, dus zochten we op goed geluk met de zaklamp naar holtes in de wanden van de tunnel. Die vonden we en in eentje lag de cache, netjes waterdicht verpakt. We logden en gingen de tunnel weer uit.

Dit was nog eens echt avontuurlijk geocachen. En onze eerste Franse cache. Opvallend detail: L’Aqueduc lag er al een jaar en wij waren pad de dertiende vinders. Ook de eerste buitenlanders. In Nederland zou dat gewoonweg ondenkbaar zijn, dat een cache gemiddeld slechts 1x per maand gevonden wordt.

De andere cache, Immimond, hebben we niet meer gedaan. Het was al erg aardig van D. dat hij ons zover had willen rijden, nog een cache was teveel van hem gevraagd :>)

Wat ik hier op 17 mei 2018 nog aan toe te voegen heb:

Google Maps! Ja, ik weet nog dat ik zo lang bezig ben geweest met het opzoeken van deze cache, dat zou nu binnen een minuut gebeurd zijn. De cache zelf is nog steeds online, is ondertussen wel geadopteerd door een nieuwe eigenaar en de cachebeschrijving is volgens mij behoorlijk uitgebreid. Overigens vind ik dit nog steeds één van de meest gave locaties waar ik ooit ben geweest met geocaching.

De bovenste twee foto’s zijn afkomstig van de cache-pagina. De onderste foto maakte ik zelf, toen we in de tunnel liepen. Ik heb ook nog een foto van Anke en mij in de tunnel, maar daar staan we zo slecht op, dat ik die hier niet ga plaatsen. Helaas voor jullie, want in die tijd had ik lang haar, wat veel mensen niet geloven.

 

 

Geplaatst in #geocaching, Throwback Thursday | Tags: , , , , | Een reactie plaatsen