Throwback Thursday: 19 oktober 2010

Elke donderdag – Throwback Thursday – verschijnt hier een verslag online uit het roemruchte geocachingverleden van de Heideroosjes.

Vandaag gaan we terug naar 19 oktober 2010

Ik heb twee jaar in Hilvarenbeek gewoond: van mei 2010 tot april 2012. Dit verslag stamt uit die periode: na mijn werk bij de Beekse Bergen (de primaire reden waarom ik in Hilvarenbeek woonde) ging ik nog op pad om ere-metaal (dat zijn de eerste drie plaatsen) te scoren op de nieuwe caches in Hilvarenbeek.

  • FTF = First to Find
  • STF = Second to Find
  • TTF = Third to Find

Het verslag:

  1. Just An(n)y Cache: “Stumped”
  2. Just An(n)y Cache: “Pijpleiding”
  3. Just An(n)y Cache: “Volg ‘t spoor”
  • Maker: Dutchlandian
  • Type: Traditionals
  • Heideroosjes: Maartje
  • Gevonden op: 19 oktober 2010
  • Plaats: Hilvarenbeek

Goed, ik woon dus alweer bijna een half jaar in Hilvarenbeek. Daar wonen ook nog andere geocachers, waarvan de meeste in ruste zijn, maar de fanatiekste is Dutchlandian.

Mevrouw Dutchlandian houdt ervan om moeilijke mysteries weg te leggen. Anke en ik hadden net eindelijk alle moeilijke mysteries van Dutchlandian gevonden. Voor de meeste veel hulp gehad of zelfs de hele oplossing cadeau gekregen. Wij vonden ze gewoonweg moeilijk. Dus ik was eigenlijk wel blij dat we ervan af waren. Ik kreeg dan ook bijna een hartwip toen Anke mij sms’te dat er 7 nieuwe caches van de hand van Dutchlandian online waren gekomen. Het was net heel erg druk in het Safaripark, dus ik moest er maar niet teveel aan denken, vond ik. In de pauze per sms om meer info gevraagd, met name of het allemaal van die onoplosbare mysteries waren. Maar volgens Anke zaten er ook 3 traditionals bij. Dus toen ik thuis kwam van BB ging de laptop meteen aan.

Mevrouw Dutchlandian zat duidelijk met haar neus tegen de computer aan geplakt, want ze had voor een andere geocacher al geschreven dat hij de FTF had. Verder waren er ook nog geen logjes te bekennen, ook niet de logjes van die andere geocacher zelf.

Ik laadde de caches in mijn gps en besloot toch maar eerst m’n eten op te eten. Maar het eten smaakte niet zo lekker en ik had geen rust. Normaal houd ik niet zo van de goudjacht, maar nu kon ik het gewoon niet verdragen, dat er 3 caches op minder dan 3 km van mijn huis lagen, met allemaal nog blinkend eremetaal. Dus schepte ik het eten letterlijk naar binnen, bond ik mijn wandelschoenen onder, griste ik de nog ingepakte cache-rugzak van de grond en sprong ik in mijn auto.

Alle drie de caches bleken uiteindelijk aan modderige boerenpaden te liggen, in het buitengebied van Hilvarenbeek. Bij de eerste eindigde de verharding op een bepaald moment en ik had geoordeeld dat ik hier met geen mogelijkheid met mijn Renault overheen durfde te rijden. Dus auto brutaalweg voor de boerderij geparkeerd om te gaan lopen. Net op dat moment viel mijn gps uit, wegens lege batterijen en ik had geen nieuwe, volle meer bij. Damned. Gelukkig had ik dus heel mijn rugzak in de auto gegooid en waren de batterijen van het fototoestel er als redding. Een streepje volheid, maar goed, dat was genoeg. Ik stampte het modderpad op en snelwandelde –voor zover dat gaat op zo’n modderig pad- naar de cache. Ik was bang voor een geniepige verstopactie, maar dat viel wel mee, de cache-naam was eigenlijk ook al de hint. Zenuwachtig frommelde ik het logrolletje open met mijn ijskoude vingers (het was koud). De andere  geocacher had inderdaad de FTF en een ander had proefgelopen, dus dat betekende STF voor mij. En natuurlijk nog twee eremetaal-beloftes voor de andere twee caches.

Dus vlug terug naar de auto gewandeld en mezelf verplaatst naar de volgende boerenweg. Ook deze was niet begaanbaar voor gewone personenauto’s, ook al stond er wel eentje midden in de modder geparkeerd. Ik vond dat een ongure auto, volgens mij zat er ook nog iemand in ook, maar de STF riep, dus langs de rare auto gemarcheerd op weg naar de cache. Ook hier was de cache-naam weer de hint, dus dat plastic buisje in de grond viel wel op. Weer de STF en ook nog een coin. Vlug weer langs de ongure auto heen terug gelopen naar Reno, want het begon al te schemeren en er was nog 1 cache te gaan.

Die lag aan het mooiste, maar meteen ook het modderigste boerenpad. Dit zou een nano zijn, dus ik was er een beetje huiverig voor, maar op het 0-punt aangekomen kon het gewoon niet missen. 3 anders gekleurde “schroeven” in een houten afscheidingsbalk. Ik rukte er eentje uit en dat was meteen de goede. En de derde STF. Vlug loggen en terug naar mijn auto.

Het begon nu echt donker te worden, dus het was maar goed dat ik alle drie de traditionals nu had. Vervolgens reed ik naar Oisterwijk om een bezoekje te brengen aan de kanovereniging – kon ik meteen mijn geocachingverhalen kwijt aan Anke.

Wat ik hier op 19 oktober 2017 nog aan toe te voegen heb:

Tja, Hilvarenbeek, ik ben er al in geen eeuwen geweest. Mijn toenmalige woning was een soort van anti-kraak en is afgebroken. En ik werk ook niet meer bij de Beekse Bergen.

Het lege batterij-probleem kan ik nu niet meer zo oplossen, want ondertussen heb ik een fototoestel met een accu. Wat best irritant is, ik zou liever gewone batterijen hebben.

Toch kan ik me deze dag nog heel goed herinneren. Dat communicatie nog per sms ging, nu zou ik meteen op mijn telefoon naar de geocachingsite kunnen kijken. Dat is wel veranderd.

Dat hele eremetaal boeit me ook niet zoveel meer. En het oplossen van mysteries ook niet. Driekwart van onze huidige nearbiest-lijst bestaat uit Oisterwijkse mysteries en het interesseert me gewoon niet zo: ik ga wel andere caches doen, die ik wel leuk vind.

 

 

Advertenties
Geplaatst in #geocaching, Throwback Thursday | Tags: , , , , | Een reactie plaatsen

Throwback Thursday: 12 oktober 2014

Elke donderdag – Throwback Thursday – verschijnt hier een verslag online uit het roemruchte geocachingverleden van de Heideroosjes.

Vandaag gaan we terug naar 12 oktober 2014

Het was op deze zondag in oktober echt prachtig weer (ik heb de hele middag in mijn T-shirt gelopen) en daarom ging ik met mijn moeder geocachen in de Biesbosch. Waarbij we een heel laantje met echte abeel(en)-bomen tegen kwamen.

Het verslag:

  1. Biesbosch #1
  2. Biesbosch #2
  3. Biesbosch #3
  4. Biesbosch #4
  5. Biesbosch #5
  6. Biesbosch #6
  • Maker: Drop-it en Altenaa1
  • Type: Traditionals
  • Heideroosjes: Maartje
  • HaJaMaToJo: Hannie
  • Gevonden op: 12 oktober 2014
  1. Griendwerkershut
  • Maker: Tazmaniac
  • Type: Traditional
  • Heideroosjes: Maartje
  • HaJaMaToJo: Hannie
  • Gevonden op: 12 oktober 2014
  1. Biesbosch #7
  2. Biesbosch #8
  3. Biesbosch #9
  4. Biesbosch #A
  5. Biesbosch #11
  6. Biesbosch #12
  7. Biesbosch #13
  8. Biesbosch #14
  9. Biesbosch #Bonus
  • Maker: Drop-it en Altenaa1
  • Type: Traditionals
  • Heideroosjes: Maartje
  • HaJaMaToJo: Hannie
  • Gevonden op: 12 oktober 2014
  1. Arm huisje
  • Maker: Tazmaniac
  • Type: Traditional
  • Heideroosjes: Maartje
  • HaJaMaToJo: Hannie
  • Gevonden op: 12 oktober 2014
  1. Bakkerskil
  • Maker: Suzanne and John
  • Type: Traditional
  • Heideroosjes: Maartje
  • HaJaMaToJo: Hannie
  • Gevonden op: 12 oktober 2014

Ik had weer een nieuwe trail in de Biesbosch ontdekt, dit keer aan de Brabantse zijde, dus een stuk minder ver rijden. Helaas waren er een heleboel verwarrende wegomleggingen (vanwege werkzaamheden) op de route, dus het duurde nog een eeuw voor we aankwamen op de parkeerplaats: een afgelegen, doodlopend weggetje in de Biesbosch. Toen wij aan kwamen rijden waren we de tweede auto. Na afloop leek het wel of de travelburg-auto’s hadden gejongd, want toen stonden er wel 15. Het was duidelijk dat deze afgelegen polder vandaag ontdekt werd door geocachend Nederland. De serie is pas een paar weken oud en dat wil nog wel eens puntenjagers trekken. Als het een multi was geweest, zou dat heel anders zijn. Maar goed, ik moet niet hypocriet zijn, want wij kwamen natuurlijk ook deels voor die puntjes.

Hoewel de vervormde bomen hetzelfde waren als in de polder van twee weken terug (toen hadden we ook in de Biesbosch gecachet, maar dan aan de kant van Dordrecht en waren we totaal lek gestoken door de muggen), was hier veel minder water en dat betekende dat er geen muggen waren. Wat een genoegen! In plaats daarvan waren er heel veel vlinders en libellen te zien. Wel grappig, want ik moest meteen weer terugdenken aan het Cito-event van drie weken geleden. Blijkbaar zijn vlinders dol op brandnetels, want die groeiden er veel in deze polder.

Het begin van de wandeling was over een randje langs het weiland (boerenommetjepaadje), op zich niet heel bijzonder, maar wel een mooi uitzicht. En veel vlinders dus. Er waren twee bonussen en de aanwijzingen volgden elkaar op, tot we er eentje dachten te missen. Dat was halverwege, dus gingen we gokken en liepen daardoor een heel stuk terug, wat tevergeefs bleek te zijn. Dus dan maar verder met de tocht, we gingen nu echt de Biesbosch zelf in, wat eigenlijk een mooier stuk om te lopen was. We kwamen langs de Griendwerkershut, ik meende de locatie te herkennen als de Schrankkeet, hier heb ik in de zomer van 2009 met een stel geocachers zitten bbq’en vanwege het Geoeating-event. In deze hut mag je gratis overnachten, maar ik vond hem er vijf jaar geleden toch nog een stuk beter uitzien. Toen speelde ik nog met het idee om daar ooit te gaan slapen, nu vond ik het maar een vieze bedoening. De cache heeft nu een andere naam, is een micro geworden en ligt een stukje van de hut af, in plaats van onder de hut.

Er waren ook nog andere wandelaars, maar dat waren geen geocachers. Wij vervolgden onze wandeling en vonden de ene na de andere cache. Helaas bleek nummer 10 echt onvindbaar te zijn, geen hint, twee mogelijke bomen, ook nog los hout op de grond en met z’n tweeën best wel lang gezocht. Later bleek dat meer mensen hem niet gevonden hebben. We vonden toch nog de laatste aanwijzing voor de eerste bonuscache en nu bleek dat je nog een keer langs die locatie kwam. Nu vonden we de cache wel, ook al had hij een afwijking.

We begonnen nu ook andere geocachers tegen te komen, die waren niet allemaal ons type. Twee schreeuwerige vrouwen, het typische geocaching-gezinnetje compleet met opa en oma met eigen GPS en de wiskundige geocaching-nerd, die voor z’n beweging aan geocaching is gaan doen en het puur wetenschappelijk benaderd.

Op een bepaald moment kwamen we door het Abeelen-laantje, een laantje met aan weerszijden Witte Abeelen, hoewel ik de Latijnse naam mooier vind: Populus Alba. Dit is dus waar mijn achternaam vandaan komt. In België wordt deze benaming echter veel vaker gebruikt, dan in Nederland.

populusalba

We vervolgden onze wandeling.

De tweede bonus lag een eindje uit de richting en we besloten de auto te pakken, die moest alleen nog even uit het smalle weggetje worden gemanouvreerd. Dat lukte, maar toen stonden we eerst aan de verkeerde kant van de vervallen brug. Dus maar weer omgereden, we kwamen de oude bewoner tegen van het huis dat hier ooit gestaan had. Hij vond geocachen wel interessant en vond het bijzonder dat deze toepassing ook eindelijk in Hank was gearriveerd ;>) Of all places…

De tweede bonus zat in een houten kistje, maar was heel lastig open te krijgen, omdat het hout was uitgezet vanwege de vele regen van de week daarvoor. Het is wel gelukt.

We zouden eigenlijk nog een andere route gaan doen, die rond Fort Bakkerskil. Maar mijn moeder was een beetje ziek, dus ze wilde liever naar huis. Ik vond het wel best, als compensatie voor de gemiste serie deden we nog twee oppikkertjes op het weggetje aan de andere kant van het water. De eerste was Arm huisje, een zielige ruïne, van wat ooit een idyllisch huisje moet zijn geweest. Na even zoeken werd de cache gevonden. Listig verstopt achter een loszittende steen. Mijn moeder vond het een enge lost place, ik vond het wel leuk. Daarna nog Bakkerskil gedaan, hier waren een stel luidruchtig scheldende jongens aan het vissen. Dat vind ik dan veel “enger” dan zo’n vervallen huisje. Maar ook deze cache werd gevonden. We dachten dat we er nu 17 hadden gevonden, maar nadat we nog eens geteld hadden, waren het er zelfs 18. Dus een zeer aardige oogst. Het was ook nog eens heel lekker weer voor oktober. Ik heb zelfs de hele middag in mijn T-shirt rondgelopen.

De foto van mij is gemaakt in het abeelen-laantje in de Biesbosch, door mijn moeder.

 

 

Geplaatst in #geocaching, Throwback Thursday | Tags: , , , | 1 reactie

Throwback Thursday: 5 oktober 2013

Elke donderdag – Throwback Thursday – verschijnt hier een verslag online uit het roemruchte geocachingverleden van de Heideroosjes.

Vandaag gaan we terug naar 5 oktober 2013

Dit is weer echt een (lang) verslag van een totaal gestoorde Maartje-actie. Ik werd door Anke en Guy met fiets en al in Zondereigen, België gedumpt en ben toen terug naar Oisterwijk gefietst. Mijn vrienden vinden het overigens volkomen normaal dat ik zulke dingen doe, ze zijn wel wat van mij gewend. Of ik wel op tijd terug zou zijn voor hun verjaardagsfeestje die avond (ze zijn in dezelfde week jarig).

Het verslag:

  1. TB hoteltje Lipseinde
  • Maker: Zerocool
  • Type: Traditional
  • Heideroosjes: Maartje
  • Gevonden op: 5 oktober 2013
  • Plaats: Zondereigen, België
  1. RWP #03 – Draaischijf Bels Lijntje
  2. RWP #04 – De Soldatenberg
  3. RWP #07 – Industriepark Weelde
  4. RWP #05 – Militair Domein
  • Maker: Brutal 2103
  • Type: Traditionals
  • Heideroosjes: Maartje
  • Gevonden op: 5 oktober 2013
  • Plaats: Ravels, België
  1. Cubic’s cache 1: between root and branch
  • Maker: Cubic Circle
  • Type: Traditional
  • Heideroosjes: Maartje
  • Gevonden op: 5 oktober 2013
  • Plaats: Ravels, België
  1. EBWE
  • Maker: Pompier44
  • Type: Traditional
  • Heideroosjes: Maartje
  • Gevonden op: 5 oktober 2013
  • Plaats: Ravels, België
  1. Grafheuvel cache
  • Maker: Tonder Team
  • Type: Multi
  • Heideroosjes: Maartje
  • Gevonden op: 5 oktober 2013
  • Plaats: Ravels, België
  1. RWP #01 – Ravelse Pier
  2. RWP #02 – Middle of…
  3. RWP #06 – Sint Michiel
  • Maker: Brutal 2103
  • Type: Traditionals
  • Heideroosjes: Maartje
  • Gevonden op: 5 oktober 2013
  • Plaats: Ravels, België
  1. Het groene kantje
  • Maker: nvn8888
  • Type: Traditional
  • Heideroosjes: Maartje
  • Gevonden op: 5 oktober 2013
  • Plaats: Ravels, België
  1. TB hotel De Grens (De Kievit)
  • Maker: Zwammetje
  • Type: Traditional
  • Heideroosjes: Maartje
  • Gevonden op: 5 oktober 2013
  • Plaats: Baarle-Nassau
  1. St. Salvatorkapel
  2. Meske Vermoord
  3. Oudheidkundig Streekmuseum
  • Maker: Canoy
  • Type: Traditionals
  • Heideroosjes: Maartje
  • Gevonden op: 5 oktober 2013
  • Plaats: Baarle-Nassau, Alphen
  1. TB Hotel Riel
  • Maker: Biko001
  • Type: Traditional
  • Heideroosjes: Maartje
  • Gevonden op: 5 oktober 2013
  • Plaats: Riel
  1. Zicht op kerk en heilig hartbeeld
  • Maker: RaPaJoTho
  • Type: Traditional
  • Heideroosjes: Maartje
  • Gevonden op: 5 oktober 2013
  • Plaats: Riel
  1. Opa Trein
  • Maker: RaPaJoTho
  • Type: Multi
  • Heideroosjes: Maartje
  • Gevonden op: 5 oktober 2013
  • Plaats: Tilburg
  1. Vijvers kijken in de Blaak: 08-Niersvijver
  2. Vijvers kijken in de Blaak: een bijzondere bonus
  • Maker: Jel-Team
  • Type: Traditional + mysterie
  • Heideroosjes: Maartje
  • Gevonden op: 5 oktober 2013
  • Plaats: Riel

Vrijdagavond, bij de kanovereniging vertelden Anke en Guy dat ze de volgende dag naar België gingen met een aanhanger, omdat ze iets groots op gingen halen. In mijn hoofd kwam toen het plannetje op om mee te rijden, mijn fiets in de aanhanger te gooien en dan terug naar Nederland te fietsen. Anke en Guy vonden het prima, die zijn wel wat van mij gewend. Als ze zelf maar niet terug hoefden te fietsen.

Dus stond ik op zaterdagmorgen al vroeg voor de deur bij Anke en Guy en ging mijn nieuwe fiets (nou ja tweedehands) in de aanhanger. In Zondereigen aangekomen zette ik de tripteller van mijn GPS op 0 en begon ik aan mijn fietstocht. De eerste cache lag in Zondereigen zelf, een TB-hotel. We hebben wel eerder in Zondereigen gecachet, dus ik herkende wel enkele locaties hier. Ook hier was de fietspaddestoel weggehaald.

Het TB-hotel werd gevonden, inclusief TB en daarmee was mijn eerste found van de dag een feit. De fietstocht ging nu verder van Zondereigen naar Ravels, rondom Ravels lag een hele serie, die de Ravels, Poppel en Weelde-serie heette, afgekort RPW. Die stond op mijn programma, werd er eindelijk weer eens wat aan het België-doel gedaan, want ons aantal B-founds van 2013 stond pas op 2 (we wilden nog steeds graag Kilocacher bij de zuiderburen worden). De eerste was meteen al een moeilijke, want die lag bij de draaischijf van het Bels Lijntje. Hier ben ik een paar jaar geleden al eens geweest met Anke en Pien voor Grenzen Verleggen en ik herinnerde me het “podium” van beton in het bos waar je overheen moet klimmen. Normaal geen probleem, maar met die knie (ik had drie maanden eerder mijn knie heel ernstig gekneusd – als in, ik heb twee weken niet kunnen lopen zonder krukken – en liep nog steeds een beetje moeizaam. Fietsen ging echter wel heel goed) van mij gaat het lastig, omdat ik geen “ophijs-stap” kan maken en er niet af kan springen. Dus moet alles door eerst te gaan zitten en me dan op te trekken. Lukt wel, gaat wat langzamer. Het bos is hier dicht begroeid en de paden zijn vaag, dus het duurde even voor ik de cache bereikt had. In mijn herinnering was die draaischijf echt een betonnen schijf met een rail erop in het bos, maar nu was hij of weg of overstroomd, want er was nu alleen een ronde kuil met struiken en water erin. De cache was er wel. Toen ik terug liep naar mijn fiets klonken de tonen van de muziek uit Lord of the Rings door het bos en dat gaf een bijzonder sprookjesachtig gevoel. Blijkbaar was de plaatselijke harmonie aan het oefenen.

Na deze cache volgden twee iets makkelijker te bereiken caches van de serie, eentje op de Soldatenberg, die was begroeid met een mooie paddenstoel en eentje op het industrieterrein.

Ik onderbrak de RWP-serie om twee trads te doen bij het zweefvliegveld, om daar te komen moest ik over allerlei zandpaden fietsen. De caches stelden allebei niet heel veel voor. Hierna een offset-multi gedaan over de grafheuvels bij Ravels. De grafheuvels komen stiekem vaak terug bij caches hier in Brabant en we hebben een zelfde soort heuvels ook in Denemarken gezien, vlakbij Karrebæksminde. Met m’n fiets dwars door het bos, omdat ik geen zin had om te lopen (de afstand was onduidelijk en vanwege die knie) en na wat rekenwerk bleek dat ik weer terug mocht fietsen. Maar ik heb de cache wel gevonden en ik moest toch terug fietsen omdat ik mezelf anders klem reed op de afrastering rondom een militair domein.

Vervolgens maakte ik de RWP-serie af, waarbij ik erg heb gelachen om het verhaal van de Ravelse Pier, een regenworm (hij leek echt op de worm uit het spelletje Regenwormen) die aan de kerk vast gebonden zou zijn met een touw, om de grond vruchtbaar te houden. Ik heb het bijbehorende beeld helaas niet gezien, maar ik vond het een schitterende legende. Helaas had ik geen tijd meer voor de multi Sportief Ravels, want die had zoveel waypoints, dat ik bang was dat hij te veel tijd zou kosten.

Ik deed nog wel het Groene Kantje, een cache langs een zandpad met fruitbomen. Even moeten zoeken naar de cache, die geniepig in een nepslak zat verstopt.

Hierna was het tijd om eens in de richting van Nederland te gaan fietsen. Het doel was om uiteindelijk op het Bels Lijntje uit te komen. Bij de grens pikte ik nog een TB-hotel-cache mee bij vakantie-park de Kievit. Deze cache was lastig te bereiken, ik vond het ook maar een vervallen park. Wel een TB geruild, er zat er maar eentje in.

Verder richting Baarle-Nassau, de Nederlands-Belgische enclave, maar ik heb vandaag alleen caches op Nederlands grondgebied gedaan. Eerst de cache bij de Salvatore-kapel, die zo groot was als een kleine kerk. De kruisweg was bezaaid met afbeeldingen uit de bijbel in pastelkleuren, waar het glazuur zowat van afsprong. Ik vond het echt heel erg kitsch, maar op zich wel leuk dat je de kruisweg moest lopen om de cache te kunnen bereiken. Zo is het net wat meer dan een simpel oppikkertje.

Verder met de cache Meske Vermoord. De locatie was een beetje ranzig, met allemaal gedumpt afval, maar de cache was wel leuk verstopt, bewaakt door een nepspin.

Na deze volgde mijn enige not-found van de dag, bij een andere kapel. Ook had ik ter hoogte van deze kapel problemen met mijn fiets. Hij trapte heel zwaar en leek te blokkeren. Dit heb ik ook een keer gehad met mijn Gazelle en toen bleken de handremmen vast te zitten. Dus ik heb de Batavus op z’n kop gezet en de remmen los getrokken en toen deed hij het inderdaad weer goed. Mooi, want anders had ik hier gestaan, met een kapotte fiets in de facking-middle-of-nowhere, dat is ook altijd nog een lichte angst als ik ga fiets-cachen: dat mijn fiets het begeeft.

In Alphen zelf deed ik maar een cache, want de tijd begon te dringen. Deze lag bij het Oudheidkundig Museum en er zat zelfs een coin in.

Over het Bels Lijntje ging het verder naar Riel. Het voordeel aan het Bels Lijntje is dat je flink door kan fietsen, want er mogen geen auto’s op. Het nadeel is dat je dan de kilometers wel extra gaat voelen en beseft dan het nog best een eindje is naar huis.

Ter hoogte van Riel maakte ik nog een omweg om twee caches te kunnen loggen. Eerst het TB-hotel, dat heel ingenieus in elkaar zat, echt een prachtige en waterdichte constructie en er zaten heel veel trackables in, dat is ook wel eens leuk. De meeste TB-hotels hebben namelijk geen gasten. Daarna een cache in het centrum van Riel, in een drukke straat, waar we eerder die dag al doorheen waren gereden met de auto. Voor deze zou je een bepaald nummer schroevendraaier nodig hebben, maar die had ik niet bij, dus ik dacht dat ik deze misschien moest skippen, maar het moertje zat zo los, dat ik het makkelijk los kon krijgen met mijn vingers, dus deze kon mooi op de lijst.

Nu kon ik doorfietsen naar Tilburg voor Opa Trein, een wel heel korte offset-multi. Wel een mooi knutselwerkje in een vogelhuisje met een treintje en alles. Maar ik begreep niet zo goed waarom de cache niet meer in het vogelhuisje kon zitten, want daar zat hij eerst wel in. Eigenlijk zou dit de laatste cache van de dag worden, maar als je over het Bels Lijntje fietst, kom je uit in De Blaak en daar ligt die vervloekte vijver-serie, waarvan ik nog een cache en de bonus moest vinden.  De vorige keer, in februari 2013, kon ik deze cache ook niet vinden, maar mijn moeder had de hele serie in de zomervakantie gedaan en had mij een tip gegeven. Dus besloot ik hem te gaan loggen als de bushalte waar hij lag mensvrij zou zijn. Dat was zo, dus de stoute schoenen aangetrokken en er naartoe gefietst. Gelukkig kon ik de cache nu snel vinden en loggen. Hoppa, die was van de lijst. Nu moest alleen die bonus ook nog. En die kostte heel veel tijd. Eerst kon ik hem niet vinden en toen bleek hij ook nog uit twee delen te bestaan, compleet met cryptex. Op zich leuk bedacht, maar ik was eigenlijk wel een beetje cache- en fietsmoe. Heb ook nog mijn moeder gebeld om hulp, maar die wist het ook allemaal niet meer. Het is uiteindelijk wel goed gekomen, maar toen schemerde het al. En het is vanuit de Blaak nog altijd goed 10 kilometer fietsen naar Oisterwijk. Ik had Eragon ook nog hard nodig om in het centrum van Tilburg te komen, want ik weet de weg daar niet goed en die wijk is een wirwar van kronkelige, doodlopende straatjes. In het centrum aangekomen weet ik de weg natuurlijk wel. Ik was net voor het donker thuis en had ruim 70 kilometer gefietst, dus ik was best een beetje moe, maar natuurlijk ben ik nog wel naar het feestje van Anke en Guy gegaan.

Wat ik hier op 5 oktober 2017 nog aan toe te voegen heb:

Ja, zo’n fietstocht is echt een Maartje-actie. Ik doe wel vaker zulke dingen. Dit was ook echt erg leuk, op het laatste stukje na dan.

Dat gedoe met die gekneusde knie (ik was in een put gevallen, op vakantie in Slovenië) heeft echt heel erg lang geduurd. Veel te lang natuurlijk, naar mijn zin. Stil op de bank zitten is helemaal niets voor mij. Wandelen gaat gelukkig weer prima, maar ik zal nooit de marathon lopen, want hardlopen is een ware (pijnlijke) ramp, net als langdurig op die knie steunen of soms bij het beklimmen van een hoge trap.

Die fiets uit dit stukje heb ik nog steeds, Bat is nu meestal in gebruik als mijn postfiets. En helaas lopen zijn handremmen nog steeds wel eens vast. Ondertussen weet ik dat ik ze ook los kan trekken als de fiets niet op z’n kop staat. Wel zo fijn als hij helemaal vol is geladen met post.

Foto van de Batavus Weekend van internet geplukt. Ik heb namelijk alleen foto’s van deze fiets waarbij hij opgetuigd is als postfiets en daar was in 2013 nog geen sprake van.

Geplaatst in #geocaching, Throwback Thursday | Tags: , , | 2 reacties

September

Mijn handjevol lezers heeft al wel gemerkt dat het aantal door mij gepubliceerde blogs drastisch is terug gelopen in september (en eigenlijk ook al in augustus). De reden hiervoor is heel simpel: ik heb het heel erg druk en bloggen is niet mijn eerste prioriteit.

Stoppen met bloggen?

Ik heb het mezelf al vaker afgevraagd: waarom houd ik deze blog eigenlijk nog vol? Om echt goede en inhoudelijke blogs te schrijven (waar ik wel de ideeën voor heb) zou ik er meer tijd en moeite in moeten steken. Tijd die ik op dit moment niet heb.

Lezers heb ik ook niet zoveel. Wat vermoedelijk ook weer te maken heeft met de kwaliteit van de content en een onduidelijke niche.

Die niche is een “probleem” (ik zie het zelf niet zo als een probleem, meer als een moeilijke tijdsplanning) in heel mijn leven: ik vind ontzettend veel dingen leuk en heb belangstelling voor heel veel dingen. Dat uit zich in veel hobbies en veel verzamelingen. Maar als je je tijd over zoveel dingen moet verdelen, kun je nooit alles voor 100% doen.

Ik stop nog niet!

Toch ga ik nog niet stoppen. De eerste reden is, dat wat ik schrijf mee telt als gemaakte uren voor het onderdeel “werkervaring” van mijn deeltijdstudie MIC.

Verder vind ik schrijven op zich nog steeds heel erg leuk en is een blog natuurlijk ook gewoon een goede schrijfoefening.

De andere reden is dat mijn Day Zero Project nog twee jaar loopt – tot september 2019. En over het verloop van dit project bloggen is een belangrijk onderdeel van het geheel.

De studie is ook onderdeel van het Day Zero Project. Dus mijn conclusie is dat ik minstens wil blijven bloggen tot het einde van het project. Dat is nog twee jaar. Mogelijk heb ik daarna weer meer tijd en blijf ik bloggen. Het kan ook dat ik nog een universitaire master ga doen en dan volgt er dus nog een druk schooljaar.

Wel zal de frequentie van blogs lager gaan worden. Het idee was drie blogs in de week. Dat ga ik simpelweg niet volhouden. Dus probeer ik er minimaal een per week te laten verschijnen. Dat zal vaak dus alleen een Throwback Thursday zijn. Die zijn iets sneller te schrijven, dan andere blogs, hoewel ook hier wel het een en ander aan uitzoekwerk bij komt kijken. Wel kan ik deze blogs makkelijker vooruit schrijven.

Ook wil ik dus blijven schrijven over het verloop van mijn Day Zero Project. Ondertussen heb ik weer enkele doelen vervuld, maar ik moet er dus nog blogs over schrijven.

Waarmee heb ik het dan zo druk?

  • School
  • Stage
  • Werk
  • Verhuizen
  • Overige

Deze vijf punten ga ik de komende maand in aparte blogjes toelichten.

 

 

Geplaatst in Persoonlijk | Tags: | 1 reactie

Throwback Thursday: 28 september 2009

Elke donderdag – Throwback Thursday – verschijnt hier een verslag online uit het roemruchte geocachingverleden van de Heideroosjes.

Vandaag gaan we terug naar 28 september 2009

Waar ik vorige week eigenlijk geen enkel verslag van een 21 september echt heel leuk vond, had ik deze week het probleem de andere kant op: twee leuke verslagen. Voor het oudste verslag gekozen: De smokkelroute, die ik deed in 2009.

Het verslag:

  1. Smokkelroute 12: Monument Dr. Anton Mathijsen
  2. Smokkelroute 2: Molen Zeldenrust
  • Maker: the snoopy family
  • Type: traditionals
  • Heideroosjes: Maartje
  • Gevonden op: 28 september 2009
  • Plaats: omgeving Budel
  1. De Pastorie
  • Maker: Hans Budel
  • Type: traditional
  • Heideroosjes: Maartje
  • Gevonden op: 28 september 2009
  • Plaats: omgeving Budel
  1. Budel
  • Maker: MADpalace
  • Type: multi
  • Heideroosjes: Maartje
  • Gevonden op: 28 september 2009
  • Plaats: omgeving Budel
  1. Smokkelroute 11: Bijen- en bloementuin de Immenhof
  2. Smokkelroute 10: Kasteel Cranendonck
  • Maker: the snoopy family
  • Type: traditionals
  • Heideroosjes: Maartje
  • Gevonden op: 28 september 2009
  • Plaats: omgeving Budel
  1. Heerlijckheijd Cranendunc
  • Maker: Volwaardig lid in de Orde der Schijnheiligen
  • Type: letterbox
  • Heideroosjes: Maartje
  • Gevonden op: 28 september 2009
  • Plaats: Cranendonck
  1. 888 The number of MADpalace en de Schattige Zoeker
  • Maker: Friends of MADpalace en de schattige zoeker
  • Type: traditional
  • Heideroosjes: Maartje
  • Gevonden op: 28 september 2009
  • Plaats: Cranendonck
  1. Smokkelroute 8: IJslandse pony’s
  2. Smokkelroute 6: Kapel Sint Cornelius
  3. Smokkelroute 7: Oorlogsmonument Gastel
  4. Smokkelroute 5: Douanepaal van de admiraliteit
  5. Smokkelroute 3: Kantine Zinkfabriek
  6. Smokkelroute 4: Gevangenis Dorplein
  7. Smokkelroute 9: Vogelkijkhut “Het Goor”
  • Maker: the snoopy family
  • Type: traditionals
  • Heideroosjes: Maartje
  • Gevonden op: 28 september 2009
  • Plaats: omgeving Budel

De Smokkelroute stond al een tijdje op mijn: “Wil-ik-graag-nog-doen-lijst”.

Bij mijn voorbereiding kwam ik erachter dat op de route van de multi-cache Budel al enkele smokkelroutes lagen. Dus besloot ik ook die cache op te nemen in het programma. Als reserve kwamen er dan nog de letterbox Heerlijckheijd Cranendunc en de tradi 888 bij. Uiteindelijk heb ik zo’n beetje het hele dagprogramma af kunnen werken.

Ik reed al vroeg naar Budel, dat is toch nog wel een eindje rijden, het is nog voorbij Eindhoven. Hier kon ik gratis parkeren bij de plaatselijke Boerenbond en aan de dorpscache Budel beginnen. Ik kwam nog voor ik het tweede waypoint bereikt had al langs een tradi van de Smokkelroute-serie, die bij het monument van Anton Mathijsen; dit is de uitvinder van het gipsverband. Toch wel een nuttige uitvinding, gelukkig heb ik het nog nooit nodig gehad. Hierna kwam ik bij de molens van Budel, waar ik de smokkelroutetradi Molen Zeldenrust vond. Daarna kwam ik uit midden op de weekmarkt van Budel. En midden tussen de marktkraampjes stond het monumentale Schepenhuis, waar ik geacht werd een nano van de smokkelroute-serie te vinden. Daar was geen beginnen aan. De GPS draaide als een gek rondjes, het was harstikke druk vanwege die weekmarkt en er liep ook nog politie rond, dus ik voelde me niet helemaal op mijn gemak. Tenslotte liep ik met een vreemd apparaatje rondom een gebouw te sluipen. Dus deze cache heb ik helaas moeten laten schieten.

Bij de kerk vond ik nog wel een andere traditional, die verder niets met de smokkelroute-serie had te maken: de Pastorie. Deze was op zich wel grappig, hij zat in een vogelhuisje op de grote oprit van een huis (de pastorie dus waarschijnlijk) langs de kerk.

Daarna kon ik de dorpscache Budel afronden. In de beschrijving stond al dat de cache meer dan een kilometer van het voorlaatste wp af zou liggen. Dus pakte ik heel lui de auto om naar het verlaten boerenweggetje te rijden waar de cache lag. Hier vond ik hem na een tijdje zoeken.

Ik ging verder met de smokkelroute-serie. Eerst over mysterieuze zandpaden naar een bijenhouderij midden in het bos. Het was hier totaal uitgestorven en ik voelde me een beetje een inbreker toen ik daar door de tuin van de bijenhouderij liep, ook al stond er dan een vriendelijk welkomstbordje. Verder heb ik geen bijen gezien, alleen maar een groot kunstwerk van een bij, waarbij de cache verstopt lag.

Daarna naar iets leukers: het kasteel van Cranendonck. Nou was dit in mijn ogen niet echt een kasteel, maar meer een landhuis met een torentje. Volgens mij was er een bedrijf in gevestigd, want er stonden erg veel auto’s geparkeerd. Ik had hier last van een grote afwijking en heb een hele tijd naar de cache moeten zoeken voor ik hem zo’n beetje onder Reno (mijn auto) vond.

Ik was nu het dichtste bij het startpunt van de letterbox Heerlijckheijd Cranendunc en omdat het nog best vroeg was en lekker weer, besloot ik om die ook nog te gaan lopen. Bij een letterbox heb je je GPS niet echt nodig, want je volgt de routebeschrijving in de tekst.

Reno bleef achter op een grote parkeerplaats waar hij de enige auto was.

Ik ging terug in de tijd en volgde de sporen van een dief. Dit was een echte letterbox waarbij je je GPS helemaal niet nodig had, zelfs niet om de cache te vinden. Ik vond het heel leuk gedaan en de aanwijzingen waren heel duidelijk waardoor ik geen 1x fout ben gelopen. Voor ik wist stond ik al bij de cache. Omdat ik deze cache zo leuk vond, heb ik hem een Geo d’Or gegeven (dat was een soort van waardering die je toe kon kennen aan caches, bestaat nu niet meer, nu heb je favorites).

De tradi 888 was bereikbaar vanaf dezelfde parkeerplaats, maar lag dan aan de overkant van de weg.

Hierna weer verder met de smokkelroute-caches, de route bracht me over vage zandpaden waarbij ik af en toe twijfelde of Reno er wel echt overheen zou kunnen rijden, over de grens in België en bij een oude gevangenis die er heel creepy uitzag. De vervelendste cache van de dag was de vogelkijkhut. Ik had hem vroeg in de middag al gepasseerd, maar toen zaten er mensen voor. Aan het einde van de middag nog eens geprobeerd en toen waren die mensen nog niet weg, heel vervelend, het was een paar uur later (echte vogelaars, denk ik). Ik kon mijn auto daar niet keren en moest een stukje doorrijden. Toen ik weer terug reed, reden de mensen net weg! Dat was mijn geluk, zo kon ik deze cache toch nog vinden. Ik had genoeg informatie voor de bonus-cache, ondanks dat ik de nano bij het Schepenhuis niet gevonden had, maar ik kon hem niet bereiken, hij lag ergens midden in een bosgebied, maar de Tom Tom kwam er niet uit en in Gerard Pieter Simon (mijn toenmalige GPS) zit geen kaart. Dus moest ik het opgeven en naar huis terug gaan, omdat het ook al laat was.

Wat ik hier op 28 september 2017 nog aan toe te voegen heb:

Dat de hele tijd van cache naar cache rijden met een auto vind ik nu eigenlijk helemaal niet meer leuk. We doen dat ook vrijwel nooit meer. Ik heb natuurlijk ook geen auto meer. Ik wandel of fiets tegenwoordig veel liever.

Gerard Pieter Simon (afgekort dus G.P.S.) was mijn tweede GPS en hij doet het nog steeds, maar ik gebruik hem nooit meer. In deze GPS zat geen kaart en hij had geen touchscreen, dus je moest steeds een heleboel knopjes indrukken om door de menu’s heen te gaan. Ook moesten alle waypoints handmatig ingevoerd worden, cijfertje voor cijfertje. Dat was altijd een heel gedoe. Wat dat betreft ben ik nu vreselijk verwend, Smaug (mijn huidige GPS) “eet” 1000 caches tegelijk op als het moet. Toch hebben we ook heel wat caches met Gerard Pieter Simon gevonden, waaronder 95 stuks in Zweden.

Ik vermoed dat ik geen camera mee had op deze dag, want ik kan er geen foto’s van terug vinden. De afbeelding van Kasteel Cranendonck is dus van internet geplukt. Bij nader inzien vind ik het toch best een mooi optrekje ;>)

Geplaatst in #geocaching, Throwback Thursday | Tags: , , | Een reactie plaatsen

Dal Vrij: augustus 2017

Deze maand ging mijn Dal Vrij-abonnement in. Dat houdt in dat ik voortaan altijd gratis kan reizen: doordeweeks buiten de spitsuren en in het weekend en op feestdagen de hele dag. Dal Vrij is wel een prijzig abonnement, dus ik ga dit jaar bijhouden of het me wel echt de beloofde besparing op zal leveren.

In augustus was ik nog steeds vrij van school. Wel moest ik gewoon werken en ging ik totaal onverwachts verhuizen, daardoor heb ik minder gereisd dan eigenlijk in de planning zat, maar ik heb m’n abonnement er wel uit gehaald. Vooral omdat ik een paar “verre” reizen maakte. Deze maand bezocht ik de volgende stations:

Nieuw in het assortiment zijn Amersfoort, Voorschoten, Maarn, Bilthoven, Heino en Wijhe. Dat ik op Den Haag Centraal veel vaker ben geweest is natuurlijk geen verrassing. Maar ook op Driebergen-Zeist, Rhenen, Bunnik en zelfs Veenendaal-West was ik al eens eerder in- of uitgestapt. Toch haalde ik deze maand het Day Zero Project doel met de stationsborden.

Vorig jaar rekende ik steeds met 40% korting, ik ga nu met beide rekenen, dus ook met vol tarief.

Ik reisde deze maand dus alleen maar “gratis”. En deze maand huurde ik slechts 1x een OV-fiets.

De reizen:

1x Tilburg – Den Haag: 9,80 euro, 16,30 euro

1x Voorschoten – Tilburg: 10,50 euro, 17,50 euro

Retour Oisterwijk – Amersfoort: 18,80 euro, 31,40 euro

1x Oisterwijk – Driebergen-Zeist: 8,50 euro, 14,20 euro

1x Maarn – Oisterwijk: 9,20 euro, 15,30 euro

1x Oisterwijk – Wijhe: 12,80 euro, 21,40 euro

1x Heino – Oisterwijk: 13,80 euro, 23 euro

1x Oisterwijk – Rhenen: 10,90 euro, 18,20 euro

1x Veenendaal-West – Oisterwijk: 10,30 euro, 17,10 euro

Retour Tilburg – Den Haag: 19,60 euro, 32,60 euro

1x Oisterwijk – Bunnik: 8,10 euro, 13,50 euro

1x Bilthoven – Oisterwijk: 8,40 euro, 14 euro


Totale besparing met 40%: 140,70 euro – 99 euro abonnementskosten = 41,70 euro winst

Totale besparing met vol tarief: 234,50 euro – 99 euro abonnementskosten = 135,50 euro winst

Ook deze maand was Dal Vrij dus weer de moeite waard.

In september begint de school weer (in Amsterdam) en ga ik stage lopen (in Arnhem). Daarmee haal ik Dal Vrij er als het goed is al dik uit, mits ik het volhoud om drie dagen per week tot 18.30 uur in die plaatsen door te brengen.

 

 

Geplaatst in #treinleven, Of all places, Vervoer | Tags: , , , , | Een reactie plaatsen

Throwback Thursday: 21 september 2012

Elke donderdag – Throwback Thursday – verschijnt hier een verslag online uit het roemruchte geocachingverleden van de Heideroosjes.

Vandaag gaan we terug naar 21 september 2012

Deze dag was ik een beetje wanhopig om het Kalenderplan 2012 te kunnen volbrengen. Ik moest een cache vinden op de terugweg van werk (toen nog Safaripark Beekse Bergen) naar huis en wilde ook nog naar de kanotraining. Of het gelukt is lees je hieronder:

Het verslag:

  1. Wilhelminakanaal 7 – brug dr. Deelenlaan
  • Maker: Orteeltjes.nl
  • Type: Traditional
  • Heideroosjes: Maartje
  • Gevonden op: 21 september 2012
  • Plaats: Tilburg

En alweer een datum van het kalenderplan die gevuld moest worden, september had er nog best veel (6 dagen in totaal). Een datum op een dag die niet echt goed uitkwam: een vrijdag. Ik moest werken en Anke moest ook werken en het was mooi weer, dus eigenlijk wilde ik graag naar de kanotraining. Dus moest het een cache worden die ik op de terugweg van werk naar huis kon doen en die niet al teveel moeite of omfietsen zou kosten. Ik bedelde bij mijn moeder de oplossing van de korte multi Brugwachter los, zodat ik al het stapeltellen (je moest een compleet gedicht stapeltellen en ik had toen nog geen tooltjes daarvoor) niet zelf hoefde te doen.

Het was toch nog 1,5 km langs het kanaal af fietsen. En op de plaats van bestemming aangekomen gebeurde mijn nachtmerrie van het datum-cachen: ik kon de cache niet vinden. Ik probeerde mijn moeder te bereiken voor een hint, maar die nam niet op.

De dichtstbijzijnde cache waarvan ik zeker wist dat we die nog niet gevonden hadden lag 2 kilometer verderop. Er was nog een parkje dichterbij, maar ik meende dat Anke en Guy die al gedaan hadden. Dan toch maar die kanalen-cache. In 2010 hebben we al heel die serie langs het Wilhelmina-kanaal gedaan, maar dit jaar was er een nieuwe bij gekomen. Ik wist van 2010 nog wel dat deze caches allemaal makkelijk te vinden zijn. Dat was met deze gelukkig ook het geval, dus de opluchting was groot toen ik onze naam op het logrolletje kon schrijven. Ondertussen was ik een heel eind afgedwaald van mijn route en ik moest nog helemaal terug. En eigenlijk ook nog om 20 uur in mijn kano zitten. Nou, het is me allemaal gelukt. Ik ben naar huis gefietst, heb nog snel iets kunnen eten en ben daarna meteen naar de kanovereniging gegaan. Ik zat op tijd in mijn kano en de kanotraining was nog leuk ook.

Maar dit was wel de datum-found die tot nu toe de meeste moeite heeft gekost. Pfft, nog 12 data te gaan.

Wat ik hier op 21 september 2017 nog aan toe te voegen heb:

Het Kalenderplan 2012 is uiteindelijk gelukt, dus alle moeite was niet voor niets. Ondertussen staan alle data op minstens 2 founds en probeer ik ze op minstens 3 founds te krijgen. Een langdurig project, sommige data zijn gewoon lastig. 21 september hoort daar niet meer bij, want die kreeg in de jaren daarna genoeg founds.

Geplaatst in #geocaching, Throwback Thursday | Tags: , , , , , | Een reactie plaatsen