Day Zero Project: Done: Doel 18: Minor Schrijven in Opdracht

Doel 18 van mijn Day Zero Project is er eentje uit de categorie I will study and I will win: 30 studiepunten behalen met de minor Schrijven in Opdracht.

Ik wist al halverwege het tweede studiejaar welke minor ik wilde gaan doen, namelijk Schrijven in Opdracht. Schrijven (van hoofdzakelijk fantasy-achtige verhalen) was vroeger altijd mijn hobby, maar ik had mijn pen jaren geleden in de spreekwoordelijke wilgen gehangen en ik was benieuwd of die er uit zou komen als ik deze minor zou volgen. De minor viel binnen de faculteit van mijn studie, dat is Digitale Media en Creatieve Industrie (ik moet altijd opzoeken hoe het ook alweer heet), dus het zou kunnen binnen mijn studie Media, Informatie en Communicatie. Maar er waren wel een paar andere problemen:

  • De minor werd alleen in voltijd gegeven en ik volg een deeltijdstudie. Gelukkig werd hier niet al te moeilijk over gedaan, als ik zelf maar regelde dat ik op school aanwezig kon zijn tijdens colleges. Hier had ik eindelijk eens voordeel van mijn “minderwaardige mbo-baan”, want ik kon vrij gemakkelijk regelen dat ik onbetaald verlof kreeg voor studiedagen en kon werken op de overige dagen. Ook toen het rooster zeer onregelmatig bleek te zijn (ik had eigenlijk verwacht dat het op vaste dagen zou zijn, maar dat bleek dus elke week anders te zijn.)
  • Blijkbaar kiezen er niet veel deeltijdstudenten voor een voltijdminor. Ik was zelfs de eerste deeltijdstudent ooit die deze minor volgde. Maar de minor bestaat in deze vorm pas drie jaar, dus dat wil niet heel veel zeggen.
  • De minor werd alleen in de tweede helft van het schooljaar gegeven en daardoor zou ik in de problemen komen met afstuderen. Dat is dus ook gebeurd, maar achteraf bezien denk ik dat ik nu dankzij de minor op een voor mij betere manier kan afstuderen en is het vooral een financiële domper.

Voltijdminor

Ik kwam dus terecht in een grote klas van 30+ personen, waar ik helemaal niemand van kende. Ik had ook nog van geen enkele docent van deze minor les gehad. Het grootste gedeelte van mijn medestudenten kwam wel van mijn opleiding Media, Informatie en Communicatie, maar dan van de voltijdvariant. Er zaten ook mensen bij van voltijd Communicatie en van de lerarenopleiding Nederlands. En nog een enkeling van hele andere studierichtingen.

Ik was verreweg de oudste van de klas, maar gelukkig zie ik er jonger uit en daardoor viel ik niet extreem op tussen de veel jongere voltijdstudenten. Dat was wel zo prettig.

Zelf vond ik het wel fijn om eens in een lekker grote klas te zitten. Van mijn deeltijdklas waren er nog maar 10 mensen over en als er dan een paar mensen ziek zijn of niet op komen dagen om andere redenen, dan zit je vaak maar met heel weinig mensen in de colleges. Dat is met meer dan 30 studenten toch heel anders.

Wel merkte ik een duidelijk verschil tussen voltijd en deeltijd. Voltijd krijg veel meer begeleiding. Bij deeltijd moeten wij heel erg veel zelf uitzoeken. Hier had elk vak zowaar een modulehandleiding en een inhoud. Dat is bij deeltijd echt heel vaak anders.

Wat het meest irritante is aan voltijd, is dat er regelmatig slechts één of twee colleges op een dag gepland stonden. Als je dan vijf vakken hebt, mag je gemiddeld twee tot drie dagen in de week afreizen naar Amsterdam. Als ik dit – met mijn reistijd van twee uur enkele reis – vier jaar lang had moeten doen, had ik het niet volgehouden. Ik vind de soms lange lesdagen bij deeltijd ook niet altijd fijn, maar het is qua reizen wel veel efficiënter. In het begin moest ik heel erg wennen aan zo vaak naar school moeten, later raakte ik er aan gewend, maar het blijft stom om langer te moeten reizen dan dat je college hebt.

En mocht ik sommige colleges bij deeltijd al inhoudsloos hebben gevonden, dat is bij voltijd evengoed zo. Ik heb echt wel een paar keer gedacht: ben ik hier nou voor om 6 uur uit mijn bed gekomen? Heb ik hier nou vier uur voor in de trein gezeten?

Schrijven in Opdracht

De minor bestond uit vijf vakken. Die liepen allemaal door over twee blokken: blok 3 en blok 4. Vier vakken waren er gesplitst in blok 3 en blok 4, het vijfde vak liep helemaal door. Maar je kreeg de studiepunten pas toegekend als je beide blokken haalde. Persoonlijk had ik liever gehad dat je al de helft kreeg toegekend na blok 3, omdat ik het altijd motiverend vind om mijn studiepunten te zien stijgen. En nu duurde het dus heel lang voor ik resultaat zag.

Argumenteren & Overtuigen

Dit vond ik het leukste en meest nuttige vak. Hier heb ik echt wel wat van geleerd. We hadden voor elk blok een ander docent, maar die waren beiden prima; gaven colleges met inhoud en goede feedback op gemaakte opdrachten. We moesten o.a. argumentenkaarten maken, een nieuwsbericht of persbericht schrijven, een tedtalk en columns. Ik vond vooral een column schrijven echt erg leuk. Mijn column Een leven lang leren werd uiteindelijk ook gepubliceerd in de Metro, dus dat was helemaal mooi.

Contentmarketing

Dit ging echt over marketinggericht schrijven. Ik vond dit ook wel een leerzaam en interessant vak, maar je kon bij beide onderdelen extra punten scoren als je je stuk gepubliceerd kreeg. En dat is mij beide keren niet gelukt, de ene keer omdat het bedrijf niet reageerde en de tweede keer omdat ik mijn longread maar net voor de deadline af had, dus geen tijd meer had om het gepubliceerd te krijgen. Ik vond het jammer dat je daardoor best wel veel punten miste. Het schrijven van een longread vond ik leuk om te doen, dat zou ik wel vaker willen doen, maar dan tegen betaling.

Creatief Schrijven

De colleges waren behoorlijk inhoudsloos, want zoals de docent zelf zei: creatief schrijven kun je niet leren, maar moet je doen. En ik had al heel lang geen verhalen geschreven. Tijdens deze minor merkte ik dat ik verhalen schrijven diep van binnen nog steeds erg leuk vind. Ik schreef vier verhalen. Eentje waarin mijn alterego per ongeluk haar irritante onderbuurman vermoord, een schattig liefdesverhaaltje, een sprookje en een soort van legende. Door het terug vinden van mijn pen veranderde ik van afstudeerrichting en dat is het belangrijkste wat dit vak of deze minor mij gebracht heeft. Overigens kreeg ik voor wat ik zelf mijn beste verhaal vond het laagste cijfer en wat ik het minst gelukte verhaal vond het hoogste cijfer. Smaken kunnen verschillen, zullen we maar zeggen.

Ondernemen en Publiceren

Dit was een beetje een wazig vak met een docent die er totaal andere ideeën op na hield dan dat ik zelf heb. Zo vond de docent de trein een onbetrouwbaar vervoersmiddel en begreep ze niet waarom wij studenten massaal met de trein naar school kwamen??? Nou, omdat het nogal ver lopen/fietsen is van Oisterwijk naar Amsterdam en ik geen auto heb… Het leek eigenlijk erg op een deeltijdvak, want we moesten zelf maar van alles uitzoeken en doen en veel was onduidelijk. Sommige dingen vond ik leuk om te doen, zoals het verbeteren van mijn blog (helaas zijn er veel functies uit de gratis editie gehaald, dus de helft van de aangebrachte verbeteringen is daarmee weer verpest). Voor dit vak moesten we ook een publicatie regelen en dat deed ik dus met mijn column van Argumenteren en Overtuigen in de Metro. Voor de netwerkopdracht hielp ik een dag als vrijwilliger bij de WikiCon en nam ik deel aan bijeenkomsten van het Wiki Café.

Research en Redactie

De ene helft van dit vak was individueel en daarvoor moest je een interview houden met een markant persoon naar keuze. Ik dacht meteen aan de buurman van mijn ouders (en dus ook lange tijd van mij, toen ik nog thuis woonde) die al zijn hele leven blind is. Hij wilde graag meewerken. Ook moesten we onze visie geven op zelfgekozen nieuwsartikelen, dat vind ik prima. Voor dit onderdeel haalde ik dan ook afgerond een 10.

Maar de andere helft van het vak was de groepsopdracht. En iedere hbo-student weet dat groepsopdrachten ongeveer gelijk staan aan de hel op aarde. Het groepje moest al gevormd worden op de introductiedag, toen ik mijn klasgenoten dus amper een uur kende. Wij werden dan ook een groepje, omdat we toevallig rondom de Quest stonden. Want we moesten dus een eigen editie van de Quest gaan maken (er waren ook nog andere tijdschriften). De mensen van mijn groepje waren verder prima, prettig mee samen gewerkt. Maar we kregen dus een onvoldoende vanwege de taalnorm en daar baalde ik toch wel van. Ik ben namelijk nog nooit gezakt voor de taalnorm en we kregen echt dramatisch lage cijfers. Het hele gebeuren moest dus verbetert worden in de zomervakantie en uiteindelijk haalden we het met het absolute randcijfer. Ik geloof niet dat ik ooit nog met plezier de Quest zal lezen.

Ten slotte

Het belangrijkste wat de minor Schrijven in Opdracht mij heeft gebracht is dat ik mijn pen weer uit de wilgen haalde. Daardoor besloot ik om van afstudeerrichting te veranderen. Ik twijfelde al heel erg over mijn archivistische afstudeervoorstel en heb uiteindelijk besloten om het diploma Archivistiek B te laten gaan (nee, dat ging niet over één nacht ijs) en toch MIC af te studeren met een mediaproduct. Mijn idee is om een boek te gaan schrijven, dat is altijd al een droom van mij geweest en dit is de ideale manier om het ook echt te gaan doen en daar meteen op een voor mij leuke manier mee af te studeren.

DSC04761_LI (47)

 

Advertenties
Geplaatst in #deeltijdstuderen, #schrijven, Day Zero Project, Minor Schrijven in Opdracht | Tags: , , , , , , , , | Een reactie plaatsen

Woordenwaterval #20

Doel 9 van mijn Day Zero Project was het maken van een lijst met mijn 100 mooiste woorden. Het lijkt mij leuk om een uitleg te geven bij elk gekozen woord en dat ga ik doen in groepjes van vijf op alfabetische volgorde.

Vandaag ga ik het hebben over winterslaap, whispering, wolharige mammoet, woudreus/woods en woordenwaterval.

Winterslaap

Elke winter is er wel een moment dat ik best een winterslaap zou willen houden om pas weer tevoorschijn te komen als de zon gaat schijnen. Meestal is dat ergens halverwege de grauwe snauwmaand januari. Soms verlang ik in de winter erg naar de warmte en het lange daglicht van de zomer. Andersom kan ik ook wel eens midden in de zomer ineens heel erg naar de gezelligheid van de decembermaand verlangen. Tja, gelukkig komen de seizoenen steeds weer terug.

Whispering

Het Engelse woord is nog net iets mooier dan het Nederlandse fluisteren. Het heeft ook iets magisch ofzo.

Wolharige mammoet

Twee woorden die bij elkaar horen. Ik had al eerder geschreven dat ik een fascinatie heb voor de ijstijd en dan in het bijzonder voor de grote diersoorten die toen leefden. De wolharige mammoet is mijn absolute favoriet. Het is echt heel jammer dat deze dieren uitgestorven zijn. Het klinkt gewoon heel stoer: wolharige mammoet. Daarnaast waren ze vegetariër en zachtaardig.

Woud(reus)

Ik vind woud een mooier woord dan bos. En woudreus is een mooie benaming voor een enorme, mooi gevormde boom. Ook het Engelse woods is mooi, ik vind into the woods ook heel fantasierijk klinken.

Woordenwaterval

De naam van deze tijdelijke rubriek, dus het is wel toepasselijk om met dit woord te eindigen. Ik heb dit woord ergens gelezen, maar ik weet niet meer precies waar, ik vermoed ergens op een poster in de bibliotheek. Er zit natuurlijk ook een alliteratie in.

 

Geplaatst in #schrijven, Day Zero Project, Woordenwaterval | Tags: , , , , | Een reactie plaatsen

Geocachingverhalen uit het verleden: 12 september 2012

Elke donderdag – Throwback Thursday – verschijnt hier een verslag online uit het roemruchte geocachingverleden van de Heideroosjes.

Vandaag gaan we terug naar 12 september 2012

Ik fietste helemaal naar Drunen om een cache te doen in het natuurgebied dat net zo heet als een kast van Ikea…

Geocaching verhaal uit het verleden:

4193. 80 van de Langstraat post 5
4194. 80 van de Langstraat post 7
Maker: Team Kelvin & CyberTazz
Type: Traditional + multi
Heideroosjes: Maartje
Gevonden op: 12 september 2012
Plaats: Drunen

4195. Pax
4196. (Be)zoek de Wielen
Maker: Wir(e)less
Type: Multi + mysterie
Heideroosjes: Maartje
Gevonden op: 12 september 2012
Plaats: Heusden

4197. Opa en Oma op een balkonnetje
Maker: Bemake
Type: Traditional
Heideroosjes: Maartje
Gevonden op: 12 september 2012
Plaats: Drunen

’s Morgens moest er eerst gestemd worden voor de Tweede Kamer, dus eerst braaf mijn burgerplicht vervuld.

Daarna begon ik aan de lange fietstocht naar Pax, een korte multi-cache die al heel lang op mijn verlanglijstje staat, maar waar het nooit van gekomen is. Nog maar net onderweg kwam ik er achter dat ik de opgeloste mysterie niet in Eragon had gezet. Dus toen maar terug gefietst en meteen mijn gewone zomerjas omgewisseld voor mijn regenjas. Dat was een goed plan, want het begon toen te regenen. Die bui duurde een kwartier ofzo en was toen over. De rest van de middag was het stralend weer. Het is best een eind fietsen naar Drunen. Hemelsbreed is het 15 kilometer, maar ik denk dat het er in het echt wel een paar meer waren, ik was vergeten om de tripteller aan te zetten. Wel een heleboel fietsknooppunten gewaymarked die ik nog niet eerder was tegengekomen. Helaas nog vrij veel oude van fietsroutenetwerk de Meierij, die borden zijn niet zo mooi als de nieuwe borden.

Er bleken twee caches van de Langstraat-serie op de route te liggen, dus besloten om die mee te pikken. Dit zijn caches op de route van de bekende Kennedy Mars de 80 van de Langstraat. Naar de eerste, post 5, een tijdje moeten zoeken, want die zat listig verstopt met een draadje in een boom. Naar het 0-punt lopen met behulp van de kaart hielp bij deze wel goed, ook de logjes lezen hielp.
Daarna doorgefietst voor post 7, dit was een offset-multi. Het wandelknooppunt-paaltje snel gespot, maar je moest een heel lange rekensom maken. Zo’n som met heel veel tekst en haakjes leest niet echt lekker in het schermpje van Eragon, omdat die html niet logisch weergeeft. Ik had dan ook eerst een rekenfout en kwam midden in een weiland uit. Dat leek me niet logisch, dus opnieuw gaan rekenen, nog een haakje ontdekt en toen kwam ik op een geloofwaardiger punt uit. De cache was toen snel gevonden.

Op naar het hoofdmenu van de dag, Pax. Dit is zo’n vreemd woord dat meteen van alles in mij oproept. In de eerste plaats is het natuurlijk de naam van de kledingkast van Ikea en omdat ik zo’n exemplaar vorige maand heb aangeschaft moest ik de hele tijd aan kasten denken. Maar het natuurgebiedje was ook de moeite waard. Het is zo’n gebied waar ik zonder geocaching nooit zou zijn geweest, een klein verborgen natuurgebiedje met een onduidelijke ingang. Er waren schapen, koeien, water, heel vele bomen en prachtige luchten om te fotograferen. De vragen waren niet al te moeilijk, dus ik had het er prima naar mijn zin. Alleen bleek de cache op het einde tussen de brandnetels te liggen en dat werd het minst leuke onderdeel van de dag, ik droeg een korte broek en mijn benen vonden het niet leuk. Wel eindelijk weer eens een lekker grote cachebox, dus kon ik die arme TB Schnuffel-Puffel weer op reis sturen, het ding lag al maanden bij mij thuis en ik heb niet eens een foto van hem gemaakt.

Na Pax ging ik verder met een mysterie van dezelfde makers over de wielen langs de Elshoutse Zeedijk. Je moest met behulp van een kaartje de namen en nummers van de wielen achterhalen, dat is het soort mysteries dat ik wel leuk vind. Op een winteravond heb ik dat raadsel opgelost, toen woonde ik nog in Hilvarenbeek, nu weer in Oisterwijk. Het idee was om die cache ooit voor een zwembadtraining te gaan doen, maar dat is er niet meer van gekomen. Vandaag dus tijd om deze cache op te gaan halen. Op het startpunt moest ik nog een vraag oplossen met een fietsknooppunt, dus ik werd al verwend. Daarna een stukje over de Zeedijk gefietst, leuk om te fietsen met mooie uitzichten. De cache werd snel gespot. Deze cache was trouwens wel lekker makkelijk met de fiets, want met de auto mag je niet op de Zeedijk rijden. Ik fietste nog een stuk over de Zeedijk, terug naar Drunen. Die Zeedijk ligt daar al tussen de 700 en 800 jaar, wel leuk om daar dan overheen te fietsen, vond het een interessant stukje geschiedenis. Het was niet de eerste keer dat ik op de Zeedijk was, ik heb er een aantal jaren terug ook al eens een cache van Geopatra gedaan en tijdens het @pekooi-event zijn we ook bij deze dijk in de buurt geweest.

In Drunen heb ik ter afsluiting nog de cache Opa en Oma op een balkonnetje gedaan, die zat inderdaad op het balkon van een bejaardentehuis. Wel een heel modern bejaardentehuis, daar zou ik ook nog wel kunnen wonen, maar zover is het nog lang niet.
Zo heb ik toch nog stiekem vijf caches gevonden, wat meer was dan ik van tevoren had verwacht. Ik had ook nog een not-found bij de carpool-cache van Drunen, maar dat vond ik ook een zeer smerige plaats, ik heb er een minuut of 10 gezocht, maar kon het gewoonweg niet vinden. Toen er een auto aan kwam rijden, heb ik het opgegeven en ben verder gegaan. Wel jammer op zich, want je kunt niet alle carpoolstroken bereiken per fiets en met de auto is een stuk lastiger voor mij, nu ik Reno heb weg gedaan.

Wat ik hier op 12 september 2019 nog aan toe te voegen heb:

Ik herinner mij nog dat dit echt een eind fietsen was. En ik heb een tijdje een obsessie gehad voor het waymarken van fietsknooppuntborden; dat is nu wel over.

 

Deze slideshow heeft JavaScript nodig.

 

 

Alle foto’s bij deze blog zijn door mij zelf gemaakt op 12 september 2012.

Geplaatst in #geocaching, Throwback Thursday, Waymarking | Tags: , , , , , | Een reactie plaatsen

Woordenwaterval #19

Doel 9 van mijn Day Zero Project was het maken van een lijst met mijn 100 mooiste woorden. Het lijkt mij leuk om een uitleg te geven bij elk gekozen woord en dat ga ik doen in groepjes van vijf op alfabetische volgorde.

Vandaag ga ik het hebben over verdwalen, vogelvlucht, wanderwegnetz(werk), wellicht (vielleicht) en wildwatervaren.

Verdwalen

Als gps-addict zal ik niet snel verdwalen: zolang mijn batterijen niet leeg raken, beschik ik over een heleboel kaarten. Maar je kunt ook verdwalen in boeken en dat doe ik graag. Erg mooi woord.

Vogelvlucht

Ik zou best wel een dagje een vogel willen zijn, zodat ik kan vliegen. Vliegen is toch wel een dierlijke kracht of superkracht die ik best had willen hebben.

Wanderwegnetz(werk)

Weer een Duits woord in de lijst, wat ik net iets mooier vind klinken dan de Nederlandse tegenhanger, in dit geval wandelnetwerk. Waarschijnlijk omdat hier het woord wandering in terug te vinden is en dat vind ik een prachtig woord, omdat het zoiets als zwerven betekent.

Wellicht

Wellicht is eigenlijk een oud woord voor misschien. Mijn broertje gebruikte het heel vaak en ik heb dat overgenomen. Ik vind het wel leuk om oude woorden in ere te houden. In het Duits is het vielleicht en dat vind ik ook mooi.

Wildwatervaren

Een prachtig woord, met ook nog een alliteratie erin. Natuurlijk is kanoën een hobby van mij. Overigens is het al lang geleden dat ik echt wildwater heb gevaren. In Nederland is nou eenmaal niet echt wild water, dus je moet ervoor naar het buitenland en dat is lastig met reistijd en het vervoer van de boten.

Geplaatst in #schrijven, Day Zero Project, Woordenwaterval | Tags: , , , , | Een reactie plaatsen

Te koop: Kayak Perception Reflex

Omdat ik er (bijna) nooit meer in vaar en de boot maar ligt te verstoffen in de opslag, verkoop ik mijn Perception Reflex.

Het is een eenpersoonskano, geschikt voor slalom (funklasse), wildwater of als toerkano.

Het is een boot met gebruikssporen, maar hij is niet lek ofzo. Er zit een tussenschot in. Geen ruggensteun en de voetsteunen ontbreken ook. Draaglus achter zit er nog op, die aan de voorkant is er af.

Kleur: groen met witte streep
Gewicht: 17 kilo
Lengte: 360 cm
Breedte: 61 cm
Volume: 223 liter

Kayak ligt in de stalling bij Kanovereniging Oisterwijk, gevestigd op het Staalbergven, Vennelaan 8 in Oisterwijk.

Afhalen en eventueel proef varen kan elke vrijdagavond vanaf 19.15 uur, maak dan wel even een afspraak met mij.

Bieden. Op een onzinbod wordt niet gereageerd.

Deze slideshow heeft JavaScript nodig.

Geplaatst in Kanoen, Verkoop | Tags: , , , , | Een reactie plaatsen

Woordenwaterval #18

Doel 9 van mijn Day Zero Project was het maken van een lijst met mijn 100 mooiste woorden. Het lijkt mij leuk om een uitleg te geven bij elk gekozen woord en dat ga ik doen in groepjes van vijf op alfabetische volgorde.

Vandaag ga ik het hebben over uiteindelijk, universum, variërend, vegavrijwilliger en veranderlijk.

Uiteindelijk

Ik betrap mezelf erop dat ik vaak de woorden “eindelijk” of “uiteindelijk” gebruik. Een docent van mijn opleiding zei ooit dat “eindelijk” een twijfelwoord is. Tja, ik denk dat ik wel een twijfelaar ben, dus dit is echt een veel-klinker-woord dat goed bij mij past.

Universum

Het universum is het heelal. Een eindeloze ruimte. Ik geloof dat ik veel “ruimte-woorden” in deze lijst heb staan. En dat terwijl ik helemaal niet naar de ruimte zou willen, het lijkt mij doodeng. Ik blijf lekker op Aarde.

Variërend

Variëren is een mooi veel-klinker-woord voor afwisseling. Ik houd wel van een beetje variatie in het leven.

Vegavrijwilliger

Ik heb een tijdje vrijwilligerswerk gedaan voor de Vegetariërsbond en daar werd dit woord vaak gebruikt. Ik vind het een leuk woord. Ik ben zelf vegavrijwilliger geweest op een paar evenementen waar vegetarisch eten gepromoot werd, zoals de Langste Vegetarische Tafel, de Grootste Vegetarisch Picknick en de Veggie Fair.

Veranderlijk

“Niets zo veranderlijk als het weer.” Tja, als postbesteller en wandelaar weet ik dit erg waar is. In Nederland kan het ene uur de zon nog schijnen, terwijl je een uur later in de stromende regen loopt.

Geplaatst in #schrijven, Day Zero Project, Woordenwaterval | Tags: , , , , | Een reactie plaatsen

Geocachingverhalen uit het verleden: 5 september 2016

Elke donderdag – Throwback Thursday – verschijnt hier een verhaal online uit het roemruchte geocachingverleden van de Heideroosjes.

Vandaag gaan we terug naar 5 september 2016

Ik had een vrije dag, het was lekker weer en ik besloot helemaal naar Sint-Michielsgestel te fietsen om daar een nieuwe serie te gaan doen.

Geocachingverhaal uit het verleden:

6774. #1 Over de brug komen
6775. #2 Over de brug komen
6776. #3 Over de brug komen
6777. #5 Over de brug komen
6778. #6 Over de brug komen
6779. #7 Over de brug komen
6780. #8 Over de brug komen
6781. #9 Over de brug komen
6782. #10 Over de brug komen
6783. #11 Over de brug komen
6784. #12 Over de brug komen
6785. Bonus: Over de brug komen
Maker: Team Tomijn & Team Kroon1906
Type: Traditionals + bonusmysterie
Heideroosjes: Maartje
Gevonden op: 5 september 2016
Plaats: Sint-Michielsgestel

DSC06403

Vorige week was ik ook al in Sint-Michielsgestel. Ik voelde me dus een beetje genaaid toen er zondag ineens een trail in deze plaats online kwam. Omdat het vandaag heel mooi weer werd en ik vrij was, besloot ik nog maar eens naar SMG te fietsen. De trail zelf was 10 kilometer lang en die heb ik gewandeld. De eerste helft liep dwars door het dorp en vond ik nog niet zo denderend. Het zoekt niet zo lekker als er voortdurend Dreuzels voorbij komen en je GPS een afwijking heeft. Daardoor heb ik nummertje 4 niet gevonden. Die lag op de brug bij Kentalis en het was daar ontzettend druk met wandelende en fietsende mensen. Om de cache te pakken, moest je onder de rand van de brug kijken en dat lukte mij niet zonder op de brug te gaan liggen, maar iedereen staarde mij aan. Dus maar opgegeven. Jammer dan. Hij had ook nog aan de andere kant van de brug kunnen zitten.

DSC06388

De tweede helft van de route vond ik mooier, die liep door een stukje bos dat ik nog niet kende. Daarna volgde het allermooiste stuk: langs de Essche Stroom bij de Halse Barrier. Hier hebben ze het water weer laten meanderen en je kunt er nu mooi wandelen. Mooie wolken, koeien, hangbruggen over het water, een kunstwerk van oude Romeinse munten. Helemaal goed. De bonus verpestte het weer een beetje: die lag in een heel goor bosje met allemaal menselijke uitwerpselen. En had ook nog eens afwijking. Beetje jammer, dat moet de maker nog maar even veranderen. De bonus lag ook aan de overkant van het water, wat niet strookte met de rest van de serie.

DSC06394

Na de trail ben ik weer naar huis gefietst, ik had mijn portie beweging voor vandaag ruimschoots gehad.

Wat ik hier op 5 september 2019 nog aan toe te voegen heb:

Haha, ja ik was echt kwaad dat die serie online kwam, toen ik net in Sint-Michielsgestel was geweest. Het is toch een kilometer of 15 fietsen, enkele reis. De serie heeft niet lang bestaan, de meeste caches zitten alweer in het archief. Jammer, want het was best een leuk rondje om te wandelen.

DSC06391

Alle foto’s bij deze blog zijn door mij zelf gemaakt op 5 september 2016

Geplaatst in #geocaching, Throwback Thursday | Tags: , , , , , , | Een reactie plaatsen

Woordenwaterval #17

Doel 9 van mijn Day Zero Project was het maken van een lijst met mijn 100 mooiste woorden. Het lijkt mij leuk om een uitleg te geven bij elk gekozen woord en dat ga ik doen in groepjes van vijf op alfabetische volgorde.

Vandaag ga ik het hebben over sympathie, tegelijkertijd, tijdreiziger, treinsafari en triomfantelijk.

Sympathie

Sympathie betekent zoiets als meevoelen of genegenheid voor iemand hebben. Het woord werd ooit in een heel vervelende situatie tegen mij gezegd, dus ik heb er niet per se heel goede herinneringen aan. Toch vind ik het wel een mooi woord. De band Goo Goo Dolls schreef er een liedje over en deze regels drukken ongeveer uit wat ik toen voelde: “And stranger than your sympathy,  take these things, so I don’t feel”:

 

Tegelijkertijd

Tegelijkertijd betekend “op hetzelfde moment”. Met sommige mensen deel ik blijkbaar vaak dezelfde gedachten: dan typen we op whats-app vrijwel hetzelfde. En kom ik weer met mijn fantasy-boeken aan: die spelen vaak in verschillende tijden of werelden, dus dan vinden dingen ook tegelijkertijd plaats.

Tijdreiziger

Van de ene kant lijkt het mij geweldig om door de tijd te kunnen reizen, van de andere kant denk ik dat je er ook gestoord van kan worden. In ieder geval vind ik tijdreizigers in boeken vaak wel erg integrerend.

Treinsafari

Ik geloof dat ik dit woord voor het eerst las in Spoor, het tijdschrift van de NS. Ik vond het een grappig woord en omdat ik geen auto heb en daardoor vaak met de trein reis, ga ik erg vaak op treinsafari. Safari betekent eigenlijk zoiets als “expeditie in de wildernis”. Nou heb je in Nederland weinig wildernis, maar treinsafari klinkt wel veel leuker dan gewoon treinreizen.

Triomfantelijk

Triomfantelijk betekent zoiets als “als een winnaar”. Er staan wel erg veel “overwinningswoorden” in deze lijst. Ook is het weer een woord met veel klinkers.

 

 

Geplaatst in #schrijven, Day Zero Project, Woordenwaterval | Tags: , , , , | Een reactie plaatsen

Woordenwaterval #16

Doel 9 van mijn Day Zero Project was het maken van een lijst met mijn 100 mooiste woorden. Het lijkt mij leuk om een uitleg te geven bij elk gekozen woord en dat ga ik doen in groepjes van vijf op alfabetische volgorde.

Vandaag ga ik het hebben over schaduw/schimmig, scribent (transcribent), specialiteit, strategisch en supernova.

Schaduw/schimmig

Ik heb schaduwen altijd al interessant gevonden; dat ze door de stand van de zon de ene keer heel groot en de andere keer juist heel klein kunnen zijn. Of heel smal of heel breed. Daarnaast is het ook een mooi woord. Ik heb veel fantasy-boeken gelezen en vaak is er wat met schaduwen aan de hand als een personage in een andere wereld terecht komt, bijvoorbeeld in de Stravaganza-boeken van Mary Hoffman.

Scribent

Scribent betekent schrijver. Het komt dan ook van het Latijnse woord voor schrijven: scribere. Ook dit woord wordt vaak gebruikt in middeleeuws aandoende fantasy-boeken om schrijvers aan te duiden.

Specialiteit

Specialiteit – weer een woord met lekker veel klinkers – betekent bijzonderheid. Superhelden hebben vaak specialiteiten, hun superkrachten. Maar ook gewone mensen zoals jij en ik hebben hun specialiteiten.

Strategisch

Strategisch komt van strategie, wat eigenlijk de “kunst van oorlogsvoering of beleid” betekent. Ik gebruik het woord liever als het over het spelen van bordspellen gaat. Ik speel het liefste strategisch bordspellen, waarbij je een strategie uit moeten zetten om tot de overwinning te komen. Catan is een bekende naam, maar er zijn ook nog een heleboel minder bekende spellen en mijn collectie spellen groeit nog steeds.

Supernova

Een supernova – er zit weer het woord “nova” in, net als bij Nova Zembla – is een ster die met grote helderheid explodeert. Het komt bijvoorbeeld voor in de Disneyfilm Treasure Planet. 

Geplaatst in #schrijven, Day Zero Project, Woordenwaterval | Tags: , , , | Een reactie plaatsen

Geocachingverhalen uit het verleden: 29 augustus 2015

Elke donderdag – Throwback Thursday – verschijnt hier een verslag online uit het roemruchte geocachingverleden van de Heideroosjes.

Vandaag gaan we terug naar 29 augustus 2015:

Deze datum had pas 1 found, dus besloot ik na mijn werk nog een paar geocaches te gaan doen, per fiets.

6102. Helvoirt de serie (18) Sportpark Helvoirt
6103. Helvoirt de serie (11) Uitzicht op de Guldenberg
6104. Helvoirt de serie (13) De Helvoirtsche Heide
Maker: Brandweerman Bart
Type: Traditionals
Heideroosjes: Maartje
Gevonden op: 29 augustus 2015
Plaats: Helvoirt

6105. Het Benkse van Bommel
Maker: Bommelding
Type: Traditional
Heideroosjes: Maartje
Gevonden op: 29 augustus 2015
Plaats: Helvoirt

Dit was een 1-cache-dag en ik had bedacht om na mijn werk nog de nieuwste exemplaren van de Helvoirt-serie te gaan loggen. De vorige hadden mijn moeder en ik al vlak na het online komen gedaan en toen zag alles er nog goed uit. Nu, na nog geen maand online (deze serie kwam begin augustus online) waren de meeste al in hevig verval. Als in, ontbrekende logrol-behuizing, voddige logrollen, zeiknatte logrollen, caches op de verkeerde plaats. Ik vraag me steeds vaker af of mensen wel beseffen waar ze aan beginnen als ze een hele serie online plaatsen. Die Helvoirt-serie bestrijkt best een groot gebied, als je ze allemaal wilt controleren en bijhouden, kost je dat toch zeker een halve dag. Het plaatsen van geocaches is voor veel mensen geen enkele probleem, maar het onderhouden blijkbaar wel. Daarom juich ik het toe als mensen gewoon 1 tot 5 kwalitatief goede caches onderhouden. Dat wel uit de mond van iemand die nog nooit zelf een cache heeft geplaatst. Maar die wel regelmatig haar cadeau “gekregen” cache ging controleren en die ook netjes uit het bos heeft gehaald na archivering.

Goed, de caches van de Helvoirt-serie waren dus een beetje een disaster, met name die in het modderige boomgat bij het pannenkoekenhuis, was gewoon ronduit smerig. Die bij het sportpark was een vodje papier in een boterhamzakje, die van de Guldenberg was de enige die er nog netjes uitzag. Het was ook nog een behoorlijk eind fietsen, maar dat wist ik dan nog van tevoren. De cache van Bommels benkske vond ik dan wel weer grappig, vooral omdat het bankje Dreuzel-vrij was, het daadwerkelijk een mooi uitzichtpunt is, waar je niet met de auto kan komen en daarom een stukje voor moet lopen en omdat hij leuk verstopt was. Ik had hem snel gevonden. Bommel is trouwens een hond. Dus eigenlijk vond ik dit de leukste cache.

Op zo’n dag als vandaag vraag ik me wel eens af waarom ik eigenlijk nog aan geocaching doe, maar gelukkig zijn er ook nog een heleboel mooie caches die wel de moeite waard zijn. En ik had een mooie fietstocht.

Wat ik hier op 29 augustus 2019 nog aan toe te voegen heb:

De Helvoirt-serie heeft niet lang bestaan. Veel langere trails zijn geen lang leven beschoren; onderhoud kost tijd. De kwaliteit van caches is heel verschillend. Ik heb geweldige trails gelopen en waardeloze multi’s. Maar andersom net zo goed.

En ja, de Heideroosjes hebben ook eigen caches gehad, maar die zijn ondertussen allemaal in het archief. Twee waren er van Guy en moesten in het archief wegens verhuizingen; je kunt moeilijk een cache in je voortuin laten liggen als je daar zelf niet meer woont. De derde hadden we cadeau gekregen, maar omdat de puzzel op een bepaald moment niet meer op een normale manier opgelost kon worden, is hij na 1,5 jaar in het archief gegaan.

Geplaatst in #geocaching, Throwback Thursday | Tags: , , , , | Een reactie plaatsen

Woordenwaterval #15

Doel 9 van mijn Day Zero Project was het maken van een lijst met mijn 100 mooiste woorden. Het lijkt mij leuk om een uitleg te geven bij elk gekozen woord en dat ga ik doen in groepjes van vijf op alfabetische volgorde.

Vandaag ga ik het hebben over oriëntatie, paddotopia, parallellogram, pittoresk en relevantie.

Oriëntatie

Is natuurlijk een woord uit de wereld van de navigatie en het komt dus ook vaak terug bij geocaching. Het vak aardrijkskunde wordt ook wel wereldoriëntatie genoemd. Het is weer een woord met veel klinkers.

Paddotopia

Ik doe aan waymarking en mijn favoriete object om te waymarken is de ANWB-paddestoel, ook wel de fietspaddestoel genoemd. Het ligt aan de provincie en de gemeente of er veel of weinig ANWB-paddestoelen te vinden zijn. Als er veel paddo’s bij elkaar in de buurt zijn, dan noem ik dat gebied een Paddotopia.

Parallellogram

In de meetkunde is een parallellogram een vierhoek die uit twee paren van evenwijdige zijden bestaat. Het is natuurlijk een gaaf woord. En hoe ziet zoiets er dan uit:

Pittoresk

Een typisch woord uit een toeristenbrochure, maar ik vind het leuk klinken. Het idyllische gelegen huis in het pittoreske dorpje. Het betekent zoiets als schilderachtig. Of ook wel “een mooie plaats die uitstraalt dat het leven er rustig en prettig is.”

Relevantie

Dit woord heb ik te danken aan mijn studie. Het betekent zoiets als “belangrijk voor het onderwerp waar het over gaat.” Het klinkt natuurlijk intelligenter om te zeggen: “Dat is helemaal niet relevant,” dan “Lekker belangrijk!”

 

Geplaatst in #schrijven, Day Zero Project, Woordenwaterval | Tags: , , , , | 1 reactie

Woordenwaterval #14

Doel 9 van mijn Day Zero Project was het maken van een lijst met mijn 100 mooiste woorden. Het lijkt mij leuk om een uitleg te geven bij elk gekozen woord en dat ga ik doen in groepjes van vijf op alfabetische volgorde.

Vandaag ga ik het hebben over ondersteboven, onmiddellijk, ontelbaar, onzichtbaar en organisme.

Ondersteboven

Net als binnenstebuiten valt dat voor mij in de categorie leuke door elkaar geschudde woorden. Ik vind het een gewoon een leuk woord. Zelf lig ik wel eens ondersteboven met mijn kano, maar dan kom ik weer boven door te eskimoteren.

Onmiddellijk

Ja, het woord dat iedereen op de basisschool bij spelling heeft gekregen vanwege de dubbel “dd” en de dubbel “ll”. Ook weer een woord wat met het stukje “on” begint. Ik gebruik dit woord bijna nooit, het is een beetje een ouderwets woord. Maar ik vind het wel een mooi woord.

Ontelbaar

Zoveel dat het niet te bevatten is. En nog een on-woord.

Onzichtbaar

Soms lijkt het mij geweldig om onzichtbaar te zijn. Wilde ook altijd die onzichtbaarheidsmantel van Harry Potter hebben. Maar helaas heb ik geen magische krachten of hulpmiddelen om dat mogelijk te maken. Dus moet ik het met het mooie woord doen.

Organisme

Tja, het klinkt veel mooier om te zeggen dat je een organisme bent, dan een mens, toch?

 

 

Geplaatst in Day Zero Project, Woordenwaterval | Tags: , , , | Een reactie plaatsen