Throwback Thursday: 18 januari 2012

Elke donderdag – Throwback Thursday – verschijnt hier een verslag online uit het roemruchte geocachingverleden van de Heideroosjes.

Vandaag gaan we terug naar 18 januari 2012

Deze dag was ik weer eens met Anke op pad en we waren in de omgeving van Rosmalen.

Het verslag:

  1. Area 51 – Codename
  • Maker: TheMarRenMer
  • Type: Multi
  • Heideroosjes: Maartje en Anke
  • Gevonden op: 18 januari 2012
  • Plaats: Rosmalen
  1. ’t Kerkdèkske
  • Maker: Revulo
  • Type: Traditional
  • Heideroosjes: Maartje en Anke
  • Gevonden op: 18 januari 2012
  • Plaats: Rosmalen
  1. Op zoek naar water
  • Maker: 2B-cachers
  • Type: Multi
  • Heideroosjes: Maartje en Anke
  • Gevonden op: 18 januari 2012
  • Plaats: Rosmalen
  1. Het Wiel van Rosmalen
  • Maker: bvs-er
  • Type: Multi
  • Heideroosjes: Maartje en Anke
  • Gevonden op: 18 januari 2012
  • Plaats: Rosmalen
  1. NpfJ (7) – Karthuizerhoeve
  • Maker: Team WilP
  • Type: Traditional
  • Heideroosjes: Maartje en Anke
  • Gevonden op: 18 januari 2012
  • Plaats: Boxtel

Het was de eerste keer in 2012 dat we samen op pad gingen en we gingen richting Rosmalen.

We begonnen met Area 51 – Codename, een cache die al heel lang op mijn to-do-lijstje staat, maar waar het steeds maar niet van kwam. Deze cache hebben Nopi en Softie al heel lang geleden gedaan en alleen daarom al wilde ik hem ook doen. De tweede reden was dat het over een buitenaards monster/wezen ging, namelijk Alf. Zoals bekend, ben ik erg gesteld op vreemde wezens, dus ik had helemaal zin in deze cache. Het wa vrij koud, net iets boven het vriespunt en er was storm op komst, dus lekkere, koude windvlagen. Toch mogen we nog altijd niet klagen deze winter, dus hup op pad.

De route liep een stukje door het dennenbos, wat wel lekker beschut was en daarna door een soort van zandduingebied, dat er inderdaad best wel buitenaards uitzag en waar het koud was door de snijdende wind.

We twijfelden maar over een vraag, maar hadden meteen goed gegokt en kwamen daarmee keurig uit bij de cache. Die was helaas in slechte toestand, het deksel was afgebroken en de inhoud was vies en nat. Het logboek was helemaal doorweekt. Dus onze naam maar op een los velletje geschreven en een boodschap voor de CO in ons log verwerkt. Want hier moest echt even naar gekeken worden.

Alf2

De tweede cache werd een oppikkertje, die lag op het oude kerkpad tussen Rosmalen en Nuland (of twee andere plaatsjes, ik weet het niet meer precies) en dat was een soort van dijkjes tussen de weilanden met aan weerszijden bomen. De cache had een afwijking, maar na een korte wandeling over het dijkje hadden we hem toch nog snel gevonden.

Tijd voor nog een multi, dit keer eentje door de woonwijk de Groote Wielen in Rosmalen, waar we vroeger een keer verdwaald zijn toen we nog geen TomTom hadden. De cache heette Op zoek naar water en toen ik voor een soort van gracht moest parkeren, vonden wij dat we het water al gevonden hadden. Maar we moesten geen echt water zoeken, maar van die bordjes met getallen van Brabant Water. Anke bleek hier een neus voor te hebben en spotte vele bordjes, waarvan de meeste niets met de cache te maken hadden. Achteraf bleek de cache in een voortuin liggen, van het huis waar we net niet voor geparkeerd stonden. De cache zat wel onder het putdeksel, dat vonden we dan wel weer een grappig detail.

De volgende op het lijstje was het Wiel van Rosmalen. Een frustratie-cache, niet vanwege de moeilijkheidsgraad, maar omdat de cache vorig jaar niet wilde laden, toen we hier ook al eens stonden. Dus nu had ik de vragen voor de zekerheid maar overgeschreven in mijn geocaching-notitieboekje en dat was maar goed ook, want de cachebeschrijving verscheen weer niet op het scherm van de GPS. Gelukkig lukte het nu wel met de gegevens die ik opgeschreven had.

Omdat het nog relatief vroeg was, zijn we over Boxtel naar huis gereden om de nieuwste WilP te loggen: De Kartuizerhoeve. Die zat in het kunstwerk van de monnik waar we een paar jaar geleden heel lang naar gezocht hebben voor de korte multi Kleinder Liempde. Die cache is gearchiveerd en nu is het dus een Nice Place geworden van Team WilP.De cache was snel gevonden en gelukkig dacht Anke eraan om de vraag voor de hint te beantwoorden, want ik vergeet zulke dingen altijd. Er komt namelijk ooit nog een multi waarvoor je alle bonusgetallen nodig hebt. Die missen wij nu dus van 1 t/m 6, maar die van 7 hebben we dan in ieder geval wel vast, haha.

’s Avonds barstte de voorspelde regenbui pas los, dus we hadden overdag nog geluk gehad met het weer.

Wat ik hier op 18 januari 2018 nog aan toe te voeg heb:

Eigenlijk niets, dit was gewoon een prima cache-dagje.

De afbeeldingen van Alf komen van internet.

Advertenties
Geplaatst in #geocaching, Throwback Thursday | Tags: , , | Een reactie plaatsen

Day Zero Project: Hoe gaat het? Funny Things

En dan is er natuurlijk nog mijn Day Zero Project. Dat loopt nog heel 2018 door en ook nog het grootste gedeelte van 2019. 1000 dagen zijn niet zomaar voorbij, natuurlijk. Het betekent echter ook dat er al ruim een derde van de tijd om is.

In 2017 heb ik enkele doelen vervuld, zijn veel doelen lopende en zijn er ook een paar doelen die niet meer gaan lukken. Ook heb ik besloten om een paar doelen aan te gaan passen, omdat ik die veel te hoog heb ingezet.

Wegens tijdgebrek heb ik in 2017 veel te weinig updates over mijn Day Zero Project geschreven. Daarom de komende weken per categorie een update over het hoe en wat. Daarnaast komen er deze maand enkele blogs naar aanleiding van vervulde doelen online.

Vandaag de categorie Funny Things

Acht doelen, nummertje 83 t/m 90 over dingen die mij grappig leken om een keertje te doen.

Funny Things

83. Meedoen met een Photography Scavenenger Hunt (kan ook op Instagram)

84. 10 kaarten versturen met Postcrossing

85. Domino D-Day doen met mijn enorme voorraad dominosteentjes van vroeger

86. Zoek een sidekick in de vorm van een plastic poppetje dat op zoveel mogelijk activiteiten met je meegaat en geef deze sidekick ook ruimte op je blog.

87. Gedraag je een dag als toerist in je eigen woonplaats – Oisterwijk

88. Ga een dag ergens op een markt staan om spullen te verkopen

89. Maak een puzzel van 1000 stukjes (puzzel is al uitgezocht)

90. 5 DIY-projecten voltooien

Volbracht, het groene doel:

  • In de dagen rondom Kerstmis maakte ik een puzzel van 1000 stukjes. Hierover verschijnt binnenkort een blog online.

Mee bezig, het oranje doel:

Ik heb eigenlijk twee “sidekicks” die regelmatig met mij mee gaan.

  • De eerste is Läskig (dit is Zweeds voor eng, hij komt dan ook uit de blauwe blokkendoos IKEA), dat is een handpop van een draccus, een kruising tussen een draak en een dinosaurus. Läskig gaat mee ter decoratie naar fantasy-festivals, zoals Elfia of Zomerfolk. Verder is hij ook groot fan van de bands Within Temptation en Rapalje (hij heeft een goede smaak, ik heb hem goed opgevoed). Je ziet hem tot nu toe vaker op mijn instagram-account, dan op deze blog.
  • De tweede is 3-Oog Alien. Dit is een karakter uit de Toy Story-films van Disney/Pixar. Ik verzamel al heel lang 3-Oog Alien-poppetjes en heb er eh…best wel veel. Natuurlijk ga ik die niet allemaal meeslepen, maar er is er eentje die regelmatig mee mag. Je ziet hem o.a. in deze blog en in deze blog.

De zwarte doelen:

Van de rest is nog niets terecht gekomen, hoewel ik wel een velletje internationale postzegels heb gekregen met Sinterklaas. Die zijn trouwens afschuwelijk, demotiverend duur, dus ik denk dat ik het bij 5 postcrossing-kaarten ga houden.

Geplaatst in Day Zero Project | Tags: , | Een reactie plaatsen

Day Zero Project: Done: Doel #44

Doel #44 op mijn Day Zero Project-lijst is een geocachingdoel, namelijk “geocachen op de Beegderheide in Limburg”. Vermoedelijk heb ik dit idee opgedaan tijdens het bekijken van een foundlijst van een andere geocacher, want ik weet anders niet waarom mijn focus op dit relatief kleine gebiedje is komen te liggen. 

VVV Midden-Limburg schrijft op hun website het volgende over de Beegderheide:

“Aan de rand van het Maasdal ligt het natuurgebied De Beegderheide. De Beegderheide is een gebied met een grote afwisseling aan open heideterreinen en besloten bossen.

Karakteristiek voor de Beegderheide is het rijke reliëf en het grote aantal kleine en grote vennen.
Bovendien is de Beegderheide een toevluchtsoord voor een bont scala aan planten en dieren waaronder enkele zeldzame en bedreigde soorten als de veldkrekel, heikikker en diverse salamander- en libellensoorten. Ook de sperwer, havik en spechten broeden jaarlijks in de bossen en de uiterst zeldzame Phegeavlinder komt hier massaal voor.

Op de Beegderheide is een uniek stuk natuur herschapen met gevarieerd loof- en naaldbos, een zandverstuiving, een aantal heideveldjes en diverse vennen. Delen van het terrein worden begraasd en zijn daarom afgerasterd. Onderdeel van de Beegderheide is de Lange Vlieter, een grindgat, dat gebruikt wordt als reservoir voor de drinkwatervoorziening.”

Ook het adres van het natuurgebied vind ik geweldig:

De Beegderheide
Beegderveld 12
6099 NC BEEGDEN

Nederland

DSC04761_LI (17)

In november was ik een weekje in Limburg op vakantie en toen bleek de Beegderheide op fietsafstand te zijn. Ja en toen wilde ik er dus wel heel graag echt naartoe. Dat is dus ook gebeurd.

  1. De Mussenberg
  • Maker: Jemn
  • Type: Traditional
  • Heideroosjes: Maartje
  • HaJaMaToJo: Hannie
  • Gevonden op: 10 november 2017
  • Plaats: Waije
  1. De mooiste plekjes van Leudal 03
  • Maker: Hamica
  • Type: Traditional
  • Heideroosjes: Maartje
  • HaJaMaToJo: Hannie
  • Gevonden op: 10 november 2017
  • Plaats: Waije
  1. Beegderheide: Lost places, Zonnehuis
  2. Beegderheide: Het Beegderven
  3. Struinen op de Beegderheide
  4. Beegderheide: via de Klokjesgentiaan
  5. Beegderheide: via de Geelgors
  6. Beegderheide: via de Phegea vlinder
  7. Beegderheide: H.A.K.
  8. Beegderheide: De Franse berg
  9. Beegderheide: via de Heikikker
  10. Beegderheide: via de Zonnedauw
  11. Beegderheide: via het klein warkruid
  12. Beegderheide: via de millennium eik
  13. Beegderheide: via de levendbarende hagedis
  • Maker: Quick & Flupke
  • Type: Traditionals en 1 multi
  • Heideroosjes: Maartje
  • HaJaMaToJo: Hannie
  • Gevonden op: 10 november 2017
  • Plaats: Beegden
  1. Sint Jozefkapel
  • Maker: Bosuulke
  • Type: Traditional
  • Heideroosjes: Maartje
  • HaJaMaToJo: Hannie
  • Gevonden op: 10 november 2017
  • Plaats: Nunhem

Toen ik mogelijke caches aan het bekijken was in de omgeving van Reuver kwam ik al gauw de Beegderheide tegen, een naam die ik kende van mijn DZP-lijst. Het leek mij dus erg leuk om daar te gaan cachen tijdens de vakantie, zodat ik het doel echt zou kunnen vervullen. Het bleek het met 13 kilometer afstand hemelsbreed zelfs op fietsafstand te zijn. Mijn moeder vond het best. Het weer was erg bewolkt en een beetje dreigend, maar uiteindelijk hebben we nog best een goede dag gehad, op een paar miezerbuitjes na. In de middag klaarde het zelfs nog op.

De fietstocht viel heel erg mee. We gingen weer met het pontje (mijn moeders eerste keer, voor mij ondertussen al de vijfde keer deze week) en fietsten een heel stuk langs de rivier de Maas. We vonden al vrij aan het begin twee caches die vrijwel op de route lagen. De Mussenberg was een uitkijkpunt over de Maas, maar ik had eerder die week mooiere foto’s gemaakt bij Kessel. Het fietspad ging hier over een smal bruggetje over een zijstroompje van de Maas, met een pittige afdaling en een stijging die wij als slappe Brabanders weer niet haalden. Een stukje verderop vonden we ok nog een cache (onze enige deze week) van de Mooiste Plekjes van Leudal-serie. De gemeente hier langs de rivier heet het Leudal. 

Tijdens de fietstocht kwamen we zowaar een ANWB-paddestoel tegen. Het werd de enige fietspaddestoel van deze week, ze zijn duidelijk niet zo populair in deze provincie, dus niet veel aan waymarking kunnen doen.

De route vormde nu een bijna rechte weg, er lag wel overal een fietspad langs. We hadden tegenwind, dus waren blij, toen we aan kwamen bij de ingang van de Beegderheide. Er stond een groot informatiebord, dus dat fotografeerde ik als bewijs voor mijn DZP-doel.

We begonnen met de multi, die Struinen over de Beegderheide heette. Die voerde ons meteen door het afwisselende gebied, dat uit heide en bos bestond. Ook kwamen we nog een heel groot stuk water tegen, ik denk dat dit die zandafgraving was – De Lange Vlieter. Het was heel erg herfstachtig weer, bij elke windvlaag zag je de blaadjes door de lucht dwarrelen. Waarschijnlijk vanwege het niet zo denderende weer, was het zo’n beetje uitgestorven op de Beegderheide. We kwamen bijna niemand tegen.

De multi werd op een bepaald moment een beetje eentonig en het was niet heel erg duidelijk hoeveel waypoints er waren. Wel vonden we alle tags. Op een bepaald moment vonden we ook een traditional, bij de ruïne van het Zonnehuis. Vroeger had hier blijkbaar een soort van theehuis gestaan, eigendom van een rijke familie, maar dat was afgebroken. Dit was op het moment dat we de ergste regenbui van de dag over ons heen krijgen. Daarna klaarde het op.

Het laatste stukje van de route vond ik het mooiste, hier lagen een paar vennen in de heide. Ze leken op die op de Kampina, maar toch ook weer niet. We vonden hier nog een traditional en uiteindelijk dan ook nog de eindcache van de multi.

DSC00388

Het was nog redelijk vroeg op de middag, dus besloten we om nog verder te gaan cachen in het andere deel van de Beegderheide, aan de overkant van de weg. We vonden het raar dat er geen officiële oversteekplaats was, terwijl er wel een parkeerplaats lag. Aan de andere kant van de weg bleek nog een heel stuk Beegderheide te liggen. Hier waren meer mensen aan het wandelen en er waren ook nog een heleboel caches. Ik bedacht een route met behulp van de kaart in de GPS en we wandelen over allerlei soorten paden. Sommige waren heel netjes, maar er waren ook echte struinpaden bij. De caches waren heel divers verstopt, ook al waren ze bijna allemaal van dezelfde maker. We vonden er enkele in vogelhuisjes, maar ook heel andere dingen. We moesten nog wel lachen om “de hightech schattenjacht” en de kleuren van de punaises die precies hetzelfde waren als de kleuren in het logo van geocaching.

Er was ook nog veel houtsnijwerk-kunst op de heide te vinden. Zaten best wel mooie dingen bij. Een cache was verstopt in een hagedis en die vond ik zo mooi, dat ik hem eigenlijk mee naar huis wilde namen, voor mijn verzameling. Maar ja, caches slopen is natuurlijk not done, dus het bleef bij een foto.

Ook aan deze kant waren nog een paar vennen te vinden, maar deze waren kleiner dan die aan de overzijde. Ik moest ook nog heel erg lachen om de hoogspanningslijn die over de Beegderheide liep, omdat ik op mijn stage bezig ben met een onderdeel van een foto-archief dat bestaat uit honderden foto’s van hoogspanningsmasten. Ik heb later nog opgezocht welke lijn dit is en het is de lijn Kelpen-Maasbracht. Ik ben momenteel echt expert op dit gebied hoor… “Hoogspanningsmast” was sowieso het woord van november, denk ik.

 

DSC00387

Hoogspanningsmast van de lijn Kelpen-Maasbracht

 

We vonden aan deze zijde van de Beegderheide nog tien caches. Wij denken trouwens dat dit niet echt een heel populair wandelgebied is, omdat het zo rustig was. Alsof het helemaal niet bekend is. Dus ja mijn geliefde uitspraak “geocaching, zo kom je nog eens ergens” ging hier zeker weer op. We hadden trouwens meer caches kunnen vinden, als ik me beter ingelezen had van te voren, want enkele traditionals hadden ook nog te maken met een multi, maar dan hadden we op een ander punt moeten starten. Ach ja, zo was het ook goed. Na een mooie wandeling staken we de weg weer over naar onze fietsen en begonnen we aan de terugtocht, die we nog voor het donker hoopten te volbrengen.

De terugtocht verliep echter veel sneller dan de heenweg, omdat we nu geen tegenwind meer hadden. We logden onderweg zelfs nog een cache bij een kapelletje en voor we het wisten waren we alweer op het steile fietspad langs de rivier en bij de pont. 

 

DSC00396

Vennetje op de Beegderheide

Alle foto’s bij deze blog zijn door mij zelf gemaakt op 10 november 2017.

 

Geplaatst in Wandelen, #geocaching, Day Zero Project | Tags: , , , , | Een reactie plaatsen

Day Zero Project: Hoe gaat het? Vegetarische (vr)eetideeën

Natuurlijk verschijnt deze blog bewust op een Meatless Monday!

En dan is er natuurlijk nog mijn Day Zero Project. Dat loopt nog heel 2018 door en ook nog het grootste gedeelte van 2019. 1000 dagen zijn niet zomaar voorbij, natuurlijk. Het betekent echter ook dat er al ruim een derde van de tijd om is.

In 2017 heb ik enkele doelen vervuld, zijn veel doelen lopende en zijn er ook een paar doelen die niet meer gaan lukken. Ook heb ik besloten om een paar doelen aan te gaan passen, omdat ik die veel te hoog heb ingezet.

Wegens tijdgebrek heb ik in 2017 veel te weinig updates over mijn Day Zero Project geschreven. Daarom de komende twee weken per categorie een update over het hoe en wat. Daarnaast komen er deze maand enkele blogs naar aanleiding van vervulde doelen online.

Vandaag de categorie Vegetarische (Vr)eetideeën

Vijf doelen, nummertje 78 t/m 82, die allemaal te maken hebben met mijn vegetarische levensstijl. Ondertussen ben ik 18 jaar vegetariër en op eetgebied word het eigenlijk alleen maar steeds leuker, omdat er steeds meer vegetarische producten op de markt komen. Omdat ik vlees (en vis) ook echt heel erg vies vind, verwacht ik niet dat ik ooit nog vlees ga eten, tenzij insecten eten hier nog ooit populair gaat worden, dan zou er een kleine kans bestaan, dat ik een keertje een krekel of iets dergelijks wil proeven.

Vegetarische (Vr)Eetideeën

78. Eten bij een Gastvrij Vegetarisch restaurant

78a. Daar een recensie over schrijven voor de website van de Vegetariërsbond

79. Eten bij Eethuis Twintig (het restaurant waar Stephanie werkt)

80. Een maandlang veganistisch eten (vegetariër ben ik al lang)

81. 10 nieuwe vegetarische gerechten uitproberen (en de recepten publiceren op je blog): courgettelasagne (1), bonenschotel, pittige ratatouille (2), aspergecouscous (3), groentepaella, vega-stroganoff, wraps met vega-shoarma, bulgur (4), curry met spruitjes

82. Vegetarisch diner/bbq houden voor enkele vrienden

Het groene doel heb ik volbracht:

  • Twee dagen voor mijn verjaardag heb ik een vegetarische gourmet gedaan met enkele vrienden. Die vrienden zijn wel allemaal geheel vrijwillig flexitariër (niet eens onder invloed van mij) en eten dus al niet elke dag vlees. Daarom beviel het vegetarische verjaardagsetentje hen prima.

Mee bezig, het oranje doel:

  • Volgens mij heb ik dus al lang tien nieuwe vegetarische recepten uitgeprobeerd, maar het punt is dat ik dit niet geregistreerd heb. Moet hier dus wat meer aandacht aan besteden en de recepten allemaal nog publiceren op deze blog. Dan kan ik dit doel ook afstrepen.

De zwarte doelen:

  • Tja, ik ben niet zo’n goede restauranteter. Arme student enzo. En hoewel ik heus wel eens ergens ga eten, zijn dat dus vaak adressen die geen Gastvrij Vegetarisch keurmerk hebben aangevraagd. Toch zijn er ondertussen wel een paar Brabantse adressen bijgekomen, dus het moet eigenlijk nog wel een keertje lukken voor de looptijd van mijn DZP om is.
  • Hetzelfde geldt voor eten (of lunchen) bij het restaurant waar vriendin Stephanie werkt. Helaas hebben die dan weer geen GV-keurmerk, anders kon ik twee doelen tegelijkertijd vervullen.
  • Dan de maand veganistisch eten. Dat wil ik nog steeds doen. Ik heb steeds geroepen dat ik het zou gaan doen als ik weer een eigen woning had. Die heb ik ondertussen, maar er volgde een heel drukke tijd, waarin ik onregelmatig at en vaak makkelijke dingen en geen tijd had om alle etiketten in de supermarkt uit te gaan staan pluizen. Binnenkort hoop ik het iets minder druk te hebben en als ik weer meer tijd heb voor koken en regelmatig eten, dan ga ik het echt doen.

 

 

Geplaatst in Day Zero Project, Maar wat eet jij dan?, Meatless Monday | Tags: , , , , , | Een reactie plaatsen

Day Zero Project: Hoe gaat het? Lekker weg in eigen land

En dan is er natuurlijk nog mijn Day Zero Project. Dat loopt nog heel 2018 door en ook nog het grootste gedeelte van 2019. 1000 dagen zijn niet zomaar voorbij, natuurlijk. Het betekent echter ook dat er al ruim een derde van de tijd om is.

In 2017 heb ik enkele doelen vervuld, zijn veel doelen lopende en zijn er ook een paar doelen die niet meer gaan lukken. Ook heb ik besloten om een paar doelen aan te gaan passen, omdat ik die veel te hoog heb ingezet.

Wegens tijdgebrek heb ik in 2017 veel te weinig updates over mijn Day Zero Project geschreven. Daarom de komende weken per categorie een update over het hoe en wat. Daarnaast komen er deze maand enkele blogs naar aanleiding van vervulde doelen online.

Vandaag de categorie Lekker weg in eigen land

Deze categorie gaat over de doelen 59 t/m 68, tien doelen dus, waarvan ik er best wel wat vervuld heb of mee bezig ben geweest.

59. Prik blind een plaats op de kaart van Nederland en bezoek deze

60. Bezoek plaatsen in Nederland, waar je nog nooit geweest bent, die beginnen met de letters van je voornaam: MAARTJE. Deze moeten bereikbaar zijn per trein, uitzondering J (want geen stations in J-plaatsen)

  • M = Maarn
  • A = Apeldoorn
  • A = Arnhem
  • A = Alkmaar
  • A = Amersfoort
  • R = Roermond
  • E = Etten-Leur
  • E = Echt

61. Naar het witte dorpje Thorn in Limburg (einde van Grenslandpad)

62. Fietsen langs de Linge en/of kanoën op de Linge

63. Zomerfolkfestival in Groningen bezoeken

64. 3 kastelen bezoeken 

65. Iets bezoeken tijdens Open Monumenten Dag in september

66. 25 foto’s van stationsborden verzamelen, van plaatsen waar ik nog niet “eerder” ben geweest, Project Of All Places.

67. 10x naar een musical/theatervoorstelling/bioscoop/concert       

68. 10 musea bezoeken

Volbracht, de groene doelen:

  • Ik bezocht het Zomerfolk festival van de band Rapalje in Groningen, samen met mijn moeder. En ondanks dat het een superlange treinreis was, was het zo ontzettend gezellig dat we dit jaar weer gaan, maar dan het hele weekend met een overnachting erbij. Nu al zin in.
  • Het bezoeken van drie kastelen had ik in april al voor elkaar. Het werden het Muiderslot, Kasteel Hoensbroek en Kasteel Doorwerth.
  • De 25 stationsborden had ik ook sneller bij elkaar verzameld, dan ik van tevoren had verwacht. Ondertussen heb ik er zelfs al 31, dus het zou leuk zijn als ik het doel nog een keertje ga vervullen voor het einde van de looptijd van mijn DZP.
  • 10x naar een musical/theatervoorstelling/bioscoop/concert heb ik ook ruimschoots volbracht in 2017. De blog daarover komt binnenkort online. En ik verwacht dat ik dit doel nog wel een keertje ga halen binnen de looptijd van mijn DZP.

Mee bezig, de oranje doelen:

  • Zoals je ziet mis ik bij het doel “plaatsnamen (per trein) bezoeken waar je nog nooit geweest bent, die beginnen met de letters van je voornaam” nog 1 letter, de T. Ik was er heel dichtbij met Tegelen, maar volgens de regels telt die plaats niet, want ik was er op de fiets en niet per trein. En op Tiel Passewaaij was ik al eerder geweest, dus ook die mocht ik niet gebruiken.
  • Ook met de musea ben ik heel dichtbij: ik bezocht namelijk negen musea in 2017, dus dat is er eentje te weinig. Owh ja, ik tel de kastelen hier niet mee, omdat ik dat een andere categorie vind. Anders had ik het wel gehaald, zie hierboven bij het kastelendoel.

Nog niet mee bezig geweest: de zwarte doelen.

  • Ja, die blinde plaats prikken had ik natuurlijk al lang kunnen doen. Gaat in 2018 dan ook zeker gebeuren, waarschijnlijk in de zomervakantie.
  • Thorn staat ook nog op het verlanglijstje, net als het Grenslandpad. Of dat er nog van komen is de vraag, want Thorn heeft geen station (jammer he, anders was het meteen die ontbrekende T-plaats!), dus is lastiger te bereiken.
  • De Linge is er nog niet van gekomen. Het zal fietsen moeten worden, want kanoën is lastig vanwege het vervoer van de kano, tenzij ik een paar leden van de kanovereniging mee krijg.
  • Ik had van alles gepland voor Open Monumenten Dag 2017, maar de dag viel in de week waarin de school begon, mijn stage begon en ik definitief verhuisde, dus ik was daardoor een beetje moe en ook nog eens flink verkouden, dus ben ik thuis gebleven en hoop ik de hele planning in september 2018 alsnog te volbrengen.

Met vier doelen volbracht en twee bijna, is dit wel een geslaagde categorie.

 

Geplaatst in #treinleven, Day Zero Project | Tags: , , | Een reactie plaatsen

Throwback Thursday: 11 januari 2012

Elke donderdag – Throwback Thursday – verschijnt hier een verslag online uit het roemruchte geocachingverleden van de Heideroosjes.

Vandaag gaan we terug naar 11 januari 2012

Voor deze datum heb ik slechts één keuze, want in onze hele geocachingcarrière werden er slechts twee caches gevonden op de datum 11 januari. En ook dit jaar is het weer een probleemdag (een dag waarop het eigenlijk niet lukt om te geocachen vanwege andere verplichtingen) en zullen er niet meer bij komen. Helaas voor mijn Geocaching Datum Project.

Het verslag:

  1. NpfJ (6) – Het nieuwe Turen
  • Maker: Team WilP
  • Type: Traditional
  • Heideroosjes: Maartje
  • Gevonden op: 11 januari 2012
  • Plaats: Boxtel
  1. Huisje, boompje, beestje
  • Maker: Berkvensjes
  • Type: Traditional
  • Heideroosjes: Maartje
  • Gevonden op: 11 januari 2012
  • Plaats: Boxtel

Deze dag kwam met regen, dus veel zin om de voorgenomen multi te gaan doen, had ik niet echt. Er moest wel een cache gevonden die dag, voor het Kalenderplan. ’s Avonds had ik een afspraak in Oisterwijk. Uiteindelijk ben ik over Boxtel naar Oisterwijk gereden om daar twee caches te kunnen loggen. De nieuwste cache van Team WilP was buitengewoon snel gespot, vond het eigenlijk niet zo’n heel bijzonder plekje, in vergelijking met hun andere caches. De voortuincache duurde langer. Ik zag het vogelhuisje waar hij in moest zitten al vanuit de auto hangen, maar ik kreeg dat rothuisje op geen enkele manier open. Uiteindelijk mee naar de auto genomen en daar met behulp van een schroevendraaier die in de auto lag,  het dak eraf gekregen. Toen kon ik eindelijk loggen. Het dak weer terug plaatsen ging ook nog lastig. In mijn online log dus wel wat geschreven over het moeilijk open krijgen van deze cache.

Wat ik hier op 11 januari 2018 nog aan toe te voegen heb:

Ja, 2012 was het eerste jaar dat ik me bezig hield met datumcachen. Toen noemde ik dat het Kalenderplan en was het doel om op alle data van het jaar minimaal één cache gevonden te hebben. Dat is uiteindelijk wel gelukt. In 2016 is het gelukt om alle data op minstens twee caches te krijgen. En ondertussen ben ik dus bezig met de 3- en 4-cache-data. Het zal nog wel een paar jaar duren voor ik alles weggewerkt heb. Mijn mede-Heideroosjes zijn hier niet zo geïnteresseerd, dus het is puur een soort van “obsessie” voor mij zelf.

 

 

Geplaatst in #geocaching, Throwback Thursday | Tags: , | Een reactie plaatsen

NS-wandeling Utrechtse Heuvelrug (8)

Ik heb mezelf maar liefst 20 NS-wandelingen die ik nog niet eerder heb gedaan ten doel gesteld in mijn Day Zero Project-lijst…what the hell was I thinking when I wrote that… Vandaar dus het cijfer achter de titel van deze blog. Dit is de achtste wandeling voor mijn DZP. Ik loop gruwelijk achter met het plaatsen van verslagen, dus deze wandeling vond al plaats in de zomervakantie, om precies te zijn op 14 augustus 2017.

Utrechtse Heuvelrug

14 kilometer van station Driebergen-Zeist naar station Maarn:

Ik ging proberen om aan meerdere DZP-doelen op een dag te werken. Eén van die doelen is om per trein plaatsen te zoeken met de letters van mijn naam, waar ik nog niet eerder ben geweest. Voor de M had ik al een tijdje Maarn in gedachten. Deze stations tellen dan ook meteen mee voor het 25 nieuwe stationsborden-doel (dit heb ik ondertussen vervuld). Vorige week had ik ontdekt dat er ook een NS-wandeling naar Maarn toe liep, dus die kwam meteen op de verlanglijst en het kwam vandaag al meteen uit om te gaan, dus werd het die.

Het zou ideaal wandelweer worden vandaag: de eerste echt zomerse dag van augustus. De route liep over de Utrechtse Heuvelrug en startte bij station Driebergen-Zeist. Dit was een station waar ik al eerder was geweest, twee jaar geleden toen ik per OV-fiets in deze omgeving caches heb gedaan. Ik herkende het station dan ook nog. Dit keer ging ik echter niet fietsen, maar wandelen. Het eerste stukje van de route, richting het dorpje Austerlitz liep wel over de fietspaden waar ik toen ook overheen ben gefietst. Op een bepaald moment ging ik echter met een wandelpad het bos in en kwam ik over een stuk heide en stuifzand. De heide staat nu in bloei, dus dat is mooi om te zien en ja: ik ga het nog een keertje zeggen: Heideroosjes horen op de heide. Blijft leuk om te zeggen.

Via de rustige bossen kwam ik uit in het plaatsje Austerlitz. Ook hier was ik dus al eerder geweest, tijdens die fietstocht, twee jaar geleden. Ik heb toen ook een stuk gewandeld door de bossen rondom dit plaatsje om de caches van Rondje Austerlitz te loggen. Deze liggen er nu nog steeds. Maar natuurlijk mag je caches niet 2x loggen, dan zou het wel wat makkelijk worden. In de buurt van het dorpsplein lag wel een nieuwe cache, die er twee jaar geleden nog niet was: Drinkwater op het plein. Deze heb ik natuurlijk wel gelogd. Was even zoeken waar hij lag en je had er een magneet voor nodig, maar mijn telescoopmagneet (voor 2 euro gekocht bij de Flying Tiger) zit standaard in mijn geocachingrugzak, dus dat was geen probleem.

Wat ik heel jammer vond, was dat ik toen de in deze omstreken zeer beroemde Pyramide van Austerlitz niet heb bezocht. Het bezoeken van deze pyramide is iets wat altijd in mijn achterhoofd is blijven hangen en wat eigenlijk ook best op mijn DZP-lijst had kunnen staan. Ik kwam enkele fietspaddestoelen tegen, die ik natuurlijk gewaymarkt heb, en ook hier stond de Pyramide op aangegeven. Uiteindelijk bleek dat de pyramide ook werd aangegeven op de kaart in mijn GPS, dus ik wandelde er naartoe. Hierdoor week ik wel een beetje af van de officiële route, maar omdat die “slechts” 14 kilometer is, had ik vandaag flink wat speling.

Bij de Pyramide was het behoorlijk druk, het is natuurlijk zomervakantie en in de buurt is een grote, kermisachtige speeltuin, die gratis te bezoeken is. Ik volgde de mensenstroom naar het punt waar dan de daadwerkelijk Pyramide te bewonderen is. Vanaf een afstandje al een imposant bouwwerk, maar je mocht er dus ook op klimmen. En ja, iedereen die mij een beetje kent weet dat uitzichttorens een onweerstaanbare aantrekkingskracht op mij hebben. Je moest drie euro betalen voor de beklimming, dit geld werd dan in het onderhoud van de pyramide gestoken, die opgetrokken is uit graszoden en dus “leeft”. Het bouwwerk is erg gevoelig voor de weersomstandigheden, dus het zal een duur grapje zijn om het te onderhouden. Vandaag is er echter veel geld opgehaald, want de kassa rinkelde voortdurend.

Het was een steil trapje naar boven en veel mensen gingen voetje-voor-voetje naar boven, maar ik had er niet zo veel moeite mee, gewoon met lossen handen ;>

Bovenop had je op sommige punten inderdaad een behoorlijk ver uitzicht: je kon helemaal naar Utrecht kijken bijvoorbeeld. Maar op andere punten waren de omliggende bomen zo hoog, dat je er niet meer overheen kon kijken. Ik had het bijvoorbeeld leuk gevonden om de kerktoren van Amersfoort te zien, omdat ik daar de vorige week was geweest. Dat lukte dus niet door de bomen. Maar ja, om nou dat hele bos om te gaan hakken, vanwege het uitzicht, zou mij ook te ver gaan. Dus dan maar genieten van wat je nu wel kon zien. Wat ik ook wel jammer vond, was dat je niet in de toren (obelisk) op de pyramide mocht klimmen, maar die is meer dan 200 jaar oud en ik vrees dat hij afgekeurd is voor veelvuldige beklimming. En ook wel grappig dat ik in vrijwel alle plaatsen en plekken die werden aangegeven op de uitzichtbordjes op de pyramide ben geweest in het afgelopen jaar: Hilversum, Alkmaar, Amsterdam, Leiden, Haarlem, Amersfoort, Utrecht.

De pyramide is weliswaar recent (2008) gerestaureerd, maar de basis is al 200 jaar oud. En 200 jaar geleden was de Utrechtse Heuvelrug nog niet begroeid met bossen, maar met heide. Generaal Marmont, bedenker van de pyramide, kon dus veel verder kijken dan dat wij dat nu kunnen. Anderzijds kon hij ook veel minder zien, want de meeste van de gebouwen die er nu staan, waren er 200 jaar geleden nog niet. De Domtoren in Utrecht was er wel, dus een grappig idee dat Marmont die ook al heeft gezien vanaf zijn pyramide. Die heette aanvankelijk dus ook “de pyramide (ook wel de berg) van Marmont”. Maar toen Napoleon de slag bij Austerlitz won, werd de pyramide dus omgedoopt tot de Pyramide van Austerlitz en zo staat hij tot op de dag van vandaag bekend. Ook het plaatsje, ontstaan uit het voormalig legerkamp, dankt zijn naam aan deze illustere overwinning van Napoleon.

Nadat ik genoeg van het uitzicht had genoten, daalde ik de trap weer af en wandelde ik nog een rondje om de pyramide. Dat deed bijna niemand, maar ik vond het juist wel leuk, omdat je zo goed de constructie kon zien en mensloze foto’s kon maken.

In het mini-museum bij de speeltuin heb ik nog naar een korte film gekeken over de geschiedenis van de pyramide. Ik ben nu best wel geïntrigeerd door de Franse Tijd. Owh, en nadat ik het straatnaambordje van de Waterloostraat passeerde, heb ik de rest van de dag (nou ja, eigenlijk week, iedereen werd gek van mij ;>) dat Abba-deuntje in mijn hoofd gehad, waarmee ze in 1974 het Eurovisiesongfestival wonnen:

My my – At Waterloo Napoleon did surrender – Oh yeah – And I have met my destiny in quite a similar way – The history book on the shelf – Is always repeating itself – Waterloo I was defeated, you won the war – Waterloo promise to love you forever more – Waterloo couldn’t escape if I wanted to – Waterloo knowing my fate is to be with you -Waterloo finally facing my Waterloo

Waar het rondom de pyramide dus heel druk was, was het op het vervolg van de route weer heel rustig. Grappig was dat ook deze route – net als die van Woudenberg naar Amersfoort (Heiligenbergerbeek) – voor een gedeelte over het particuliere landgoed Den Treek – Henschoten liep. Een behoorlijk uitgestrekt landgoed dus, ook al was de wandeling Woudenberg – Amersfoort hier hemelsbreed maar tien kilometer vandaan.

Ik vond het ook nog leuk dat ik de replica van de wegwijzer aan de Wijkerweg in het echt tegen kwam. Hier had ik eerder op de dag over gelezen op een informatiebord bij de Pyramide. Deze wegwijzer stond vroeger aan de weg waarover het Frans-Bataafse kamp werd bevoorraad, tussen Amersfoort en Wijk bij Duurstede.

Voor ik het wist was ik eigenlijk al in Maarn. Het was nog best vroeg op de dag en het was heel mooi weer. Rondom Maarn liggen best wel veel caches, dus ik had me al voorgenomen om hier nog een rondje te gaan geocachen, als ik daar nog tijd voor zou hebben. Nou, tijd genoeg, tenslotte kon ik pas weer om 18.30 uur gratis reizen. Dus heb ik de route nog uitgebreid met een ruime ronde caches. Ik deed er een heel stel van Geosien, dat is blijkbaar een cacher uit deze omgeving. De eerste zou moeilijk te vinden zijn, vooral omdat hij begraven was onder zand. Ik moest bij de eerste aanblik van ground zero denken aan een cache op Ameland, die ook zo ingegraven was en waar we drie pogingen voor nodig hebben gehad… Deze had echter een heel duidelijke hint, dus ik had hem in vijf minuten opgegraven.

De andere caches van Geosien lagen op een grote camping midden in de bossen, die vrij toegankelijk was voor wandelaars en fietsers. Ik had de meeste moeite met de cache die op twee meter hoogte in het dak van een informatiepaneel lag. Niet zozeer om hem te pakken, dat ging heel snel met mijn telescoopmagneet (jaja, die werd goed gebruikt vandaag), maar het terugleggen duurde heel lang. Uiteindelijk wel gelukt.

Op de heide, naast het campingterrein lag een offset-multi van de hand van de zoon van Geosien. Ook die werd door mij gevonden. Daarna nog een cache van de moeder op de heide en daarna wandelde ik het dorp Maarn zelf binnen. Wel grappig was dat ik de Franse wegwijzer nog in het echt tegenkwam, waarover ik eerder die dag op een informatiebord had gelezen.

In Maarn zelf logde ik twee caches van de bankjes-serie. Eentje lag er aan de rand van de heide en een ander bij een kunstwerk dat ik op Pac Man vond lijken. Dit is eigenlijk een serie van zeven caches bij bankjes, maar ze lagen te ver uit elkaar om ze nu nog allemaal te voet te doen. Daarnaast zouden er een paar niet in orde zijn en daarom koos ik ervoor om de caches van de Oorlog & Verzet-serie te gaan doen. Hier heb ik er twee jaar geleden ook twee van gedaan en ik vond het een leuk idee om verder te gaan met deze serie. Wie weet krijg ik de serie ooit nog helemaal compleet (zou een DZP-doel op zich kunnen zijn), ik ben nu op de helft. Ik vond er nu in ieder geval drie, waarvan er eentje een offset-multi was. Dit vond ik ook het vaagste plekje, omdat het erg in het zicht was, maar er was hier inderdaad wel een oorlogsmonument.

Na de drie oorlogscaches was het tijd om naar het station te gaan.

Ik stond al bijna halverwege de trap van het station, toen ik zag dat er nog een bankjes-cache heel erg dichtbij het station was. Het kon nog net voor mijn trein aankwam, dus snel op en neer naar het bankje om die cache te loggen. En ik haalde ook nog keurig de trein, precies die van 18.30 uur. Evengoed duurde de terugreis nog een eeuw, omdat de trein “gezellig” stil ging staan ergens in een weiland voorbij Geldermalsen, omdat er een andere trein moest passeren. En op dit traject (Utrecht – Den Bosch) willen ze gaan rijden met zes intercity’s per uur: volgens mij gaat dat dus niet lukken. Verder was het een prima dag.

DSC09422

Alle foto’s bij deze blog zijn door mij zelf gemaakt op 14 augustus 2017. 

Geplaatst in #geocaching, #treinleven, Wandelen, Waymarking | Tags: , , , , , , , , , , | 1 reactie