Dal Vrij: juni 2018

In juli 2017 ging mijn Dal Vrij-abonnement in. Dat houdt in dat ik voortaan altijd gratis kan reizen: doordeweeks buiten de spitsuren en in het weekend en op feestdagen de hele dag. Dal Vrij is – met 102 euro per maand – wel een prijzig abonnement, dus ik ga dit jaar bijhouden of het me wel echt de beloofde besparing op zal leveren.

Deze maand reisde ik niet eens zo heel vaak met de trein, maar met een retour Oisterwijk – Groningen had ik toch wel een aardig traject te pakken, waarbij je het halve land doorkruist. Verder 3x naar school waarbij ik op de laatste schooldag van het jaar ongewenst werd gedumpt op station Amsterdam Bijlmer Arena. Hoewel ik best een tijdje op het station moest doorbrengen (de metro reed aanvankelijk ook niet, maar later gelukkig weer wel). Ik vergat een foto van het bordje te maken, maar hij telt toch niet meer mee als nieuw station: ik ben er al eens eerder gedumpt in het verleden en ook een keer naar een concert geweest in de ZiggoDome.

De reizen:

1x Retour Oisterwijk – Groningen, 30,40 euro, 50,60 euro

1x Retour Oisterwijk – Amsterdam Amstel, 21 euro, 35 euro

3x Tilburg – Amsterdam Amstel, 31,80 euro, 52,80 euro

1x (ongewenst) Tilburg – Amsterdam Bijlmer Arena, 10,30 euro, 17,10 euro

1x Retour Oisterwijk – Eindhoven, 8,80 euro, 14,60 euro


Totale besparing met 40% korting: 102,30 – 102 euro abonnementskosten = 0,30 eurocent winst (!). Daar doen we het voor, toch?

Totale besparing met vol tarief: 170,10 – 102 euro abonnementskosten = 68,10 euro winst.

Conclusie:

Wederom speel ik bijna quitte met 40% korting, maar maak ik weer winst met vol tarief. Met deze maand is het verplichte abonnementsjaar rond en dat betekent dat ik vanaf deze maand per maand kan opzeggen. Voorlopig houd ik Dal Vrij nog wel aan. Het aller, allerliefste zou ik Altijd Vrij willen, zodat ik niet meer gebonden ben aan de spitstijden, maar dat is een ruim duurder abonnement en dat kan ik me op dit moment simpelweg niet veroorloven, ook omdat ik bang ben dat ik het er niet uit ga halen. Ik ga nu alle berekeningen van het hele jaar in een tabel zetten om de totale winst te berekenen en daar komt dan ook nog een blog over.

 

Advertenties
Geplaatst in #treinleven, Vervoer | Tags: , , , | Een reactie plaatsen

Day Zero Project: Hoe gaat het? – De dingen die overblijven

En dan is er natuurlijk nog mijn Day Zero Project. Ondertussen ben ik twee jaar bezig – 1000 dagen zijn niet zomaar voorbij – maar het eindigt op 29 september 2019. Het grootste gedeelte van de tijd is dus ondertussen voorbij.

In 2017 en 2018 heb ik best wel wat doelen vervuld, zijn er nog veel doelen lopende en zijn er ook een paar doelen die niet meer gaan lukken.

Net als in 2017, heb ik in 2018 te weinig updates over mijn Day Zero Project geschreven. Daarom de komende weken per categorie een update over het hoe en wat. Daarnaast komen er de komende maanden nog enkele blogs naar aanleiding van vervulde doelen online.

Vandaag de categorie De dingen die overblijven

Dit zijn de laatste zes doelen op de lijst, nummertje 96 t/m 101.

95. 150 boeken lezen

96. 10 films kijken die ik gekocht heb, maar nog nooit gezien heb     

97.  50 dingen verkopen/weggeven als grote opruiming

98. Iets doen met mijn enorme foto-collectie (foto-album?

99.  Een plant kopen en die minstens in leven houden tot het einde van dit project

100. 10 spellen spelen die in de kast liggen en die ik nog nooit/zelden gespeeld heb

100a. Spellencollectie uitzoeken/verkopen/ordenen

101. Een serieuze date

En?

  • Het boekendoel heb ik bijna gehaald: ik zit om precies te zijn aan de 146 boeken. Die laatste vier zullen dus wel lukken, waarschijnlijk deze maand nog. Ik lees nog altijd vrij veel en snel.
  • Het filmkijkdoel heb ik ondertussen vervuld. Ik heb mijn TV op een andere locatie gezet en sindsdien kijk ik er vaker naar.
  • Ook dit jaar weer het een en ander verkocht via Marktplaats en Bol.com, maar er is ook wel wat bijgekomen. Boeken koop ik vrijwel niet meer. Maar ik heb in 2018 wel ontzettend veel spellen gekocht. En planten, vooral cactussen. Vooralsnog doet het overgrote deel van mijn planten het goed. Ik heb vooral cactussen en vetplanten, maar ook een paar kamerplanten (ik wil nog heel erg graag een monstera). Ik heb zelfs nog twee planten die ik twee verhuizingen terug ook al had. Als die het redden tot het einde van mijn DZP, dan beschouw ik dit doel als vervuld.
  • Ondertussen dus ook het spellendoel vervuld. Maar omdat ik zoveel nieuwe spellen heb gekocht, kan ik het zo’n beetje nog een keer gaan vervullen.
  • De spellencollectie is dus vooral groter gegroeid. Ik geloof dat ik 1 spel heb weggedaan dit jaar…
  • Dat foto-album schuif ik al jarenlang voor me uit, waardoor de klus alleen maar groter wordt.
  • En die date? Muhaha…
Geplaatst in Day Zero Project | Tags: , | Een reactie plaatsen

Throwback Thursday: 17 januari 2012

Elke donderdag – Throwback Thursday – verschijnt hier een verslag online uit het roemruchte geocachingverleden van de Heideroosjes.

Vandaag gaan we terug naar 17 januari 2012:

Alweer 2012, Maartje? Drie weken op een rij? Ja, ik denk dat ik het hele jaar 2012-verslagen ga doen, haha. Blijkbaar is er veel aan geocaching gedaan in januari 2012 en omdat januari nog altijd de maand is met de minste founds, heb ik niet zoveel keuze. Deze keer ging ik naar de bossen rondom het Zwartven in Hooge Mierde, daar ben ik toen ik in Hilvarenbeek woonde best wel vaak geweest.

Het verslag:

3606. Niks is wat ut lèkt
Maker: De Vanbeersjes
Type: Traditional
Heideroosjes: Maartje
Gevonden op: 17 januari 2012
Plaats: Hooge Mierde

3607. BeNe
Maker: de Duvels
Type: Traditional
Heideroosjes: Maartje
Gevonden op: 17 januari 2012
Plaats: Hooge Mierde

3608. Grensbewaker
Maker: De Vanbeersjes
Type: Traditional
Heideroosjes: Maartje
Gevonden op: 17 januari 2012
Plaats: Hooge Mierde

Een hele serie nieuwe caches in de nearbiest-lijst, dus ik wist waar ik naartoe moest: de bossen in Hooge Mierde bij het Zwartven. Juist ja, de zelfde area als waar ik de week ervoor ook al vele avonturen had beleefd. Dit keer echter geen cache met dubieuze vragen, maar een heuse smokkelaarsroute.

zwartven1

Het was vandaag, helder, zonnig winterweer, maar ’s nachts had het gevroren en het was maar 0 graden, dus koud. Mijn wandelsokken zaten allemaal in de was, dus ik had mijn oude post-sokken aan (ja, in die tijd kregen we zelfs sokken met een oranje rondje van de post!) en heb echt koude voeten gehad. Gelukkig had ik wel aan mijn handschoenen gedacht. Het eerste stuk van de smokkelaarsroute verliep eigenlijk wel voorspoedig. Ik had pas problemen met het vinden van waarde E voor de bonuscache. Die heb ik uiteindelijk niet gevonden, zit waarschijnlijk enorm geniepig verstopt, getuige het eerste waypoint van de multi waar ik echt moeite mee kreeg. Voor ik daar was, had ik de eerste traditonal gevonden in een vervormd paaltje tussen het zandpad en het fietspad. De vervorming aan het paaltje viel nogal op, dus heel origineel was deze verstop-methode niet meer.

zwartven2

Op waypoint 5 heel lang gezocht, tot ik eindelijk het geniepige tagje vond. Daarna een fout gemaakt met de projectie, die omgekeerd moest zijn. Het stomme was dat ik dat al bedacht en uitgerekend had, maar toch de fout maakte om op de gewone projectie te gaan kijken. Dat kostte me een hoop omlopen. Daarna maakte ik geen fouten in de pijltjes-route naar het volgende waypoint. Pas bij het volgende geniepige waypoint weer een hele tijd moeten zoeken, maar wel gevonden. Op de route zou ook een mysterie liggen, BeNe, maar ik begreep niet hoe ik die op moest lossen. Dus hoopte ik er stiekem overheen te vallen, net als vorige maand bij Het Lijnt en Geregt. In de tekst van Smokkel(w)aar ging het ineens over de BeNe-grens, dus besloot ik op dit stukje extra uit te kijken naar de mysterie-cache en met succes: ik vond hem dus. Ha, dat was het grootste geluk van deze dag, dat ik een voor mij onoplosbare mysterie uit de nearbiest-lijst zomaar vond. En daarmee ook de code voor de bonus-cache.

zwartven3

Ik kon tevreden verder met de multi en vond ook nog de tweede traditional, die verstopt zat bij een heel schattig vogeltje met een mutsje op. Helaas had ik teveel aandacht voor de voorbij wandelende Dreuzels en vergat ik de aanwijzing voor de bonus-cache op te schrijven. Stom. Bij waypoint 12 kwam ik erachter dat ik de trail langs het Zwartven apart had moeten inladen. Stom, ik was ervan uitgegaan dat die bij de additional waypoints stond. Mooi niet dus. Ook vond ik de aanwijzingen op wp 12 nogal vaag. Je moest iets met de afstand tussen wp 12 en wp 3 doen. Prima, daar kon ik wel iets mee doen en omdat ik vorige week ook al door dit gebied heb gestruind, bedacht ik zelf maar de trail langs het Zwartven.

zwartven5

Ook moest ik nog iets zien in het blokje van de gesmokkelde boter, kaas- en eieren. Nou, daar vond ik mijn Waterloo (zoals andere geocachers het zo mooi schreven). Geen flauw idee wat ik daar in moest zien en ook geen benul hoe ik bij wp 13 moest komen. Ik heb nog een hele tijd door de bossen gedwaald in de hoop een van de twee caches zomaar te vinden, maar had geen succes. Toen de schemering begon in te vallen maar opgegeven. Die dag is Reno wel 2x gediscovered, dus die had wel succes.

zwartven4

Gelukkig wel 3 founds, dus niet voor niets op pad geweest en de datum kon dus wel van de lijst af. ’s Avonds mail van de CO, de Vanbeersjes. Je moest een verlengde projectie toepassen op wp 12. Daar zou ik uit mezelf nooit opgekomen zijn, dus ben ik de rest van de avond bezig geweest om uit te zoeken hoe dat moest. Daar kwam ik wel achter, dus ik moest spoedig weer terug naar het bos, want uiteindelijk had niemand die dag de cache gevonden, dus het eremetaal was er nog steeds niet uit.

Wat ik hier op 17 januari 2019 nog aan toe te voegen heb:

Ja! Smokkel(w)aar! Dat was echt zo’n moeilijke puzzelmulti, zo eentje waar ik me helemaal in vastgebeten had. Uiteindelijk heb ik hem wel gevonden, maar ik geloof dat ik toen al bij mijn derde poging aanbeland was. Toch vind ik dit wel heel leuke caches.

De foto’s bij deze blog zijn door mijzelf gemaakt bij het Zwartven. Niet op de hierboven beschreven dag, maar wel ergens in januari/februari 2012, want ik ben nogal vaak in dat gebied geweest toen.

 

 

Geplaatst in #geocaching, Throwback Thursday, Wandelen | Tags: , , , | 1 reactie

Day Zero Project: Hoe gaat het ermee? – Funny Things

En dan is er natuurlijk nog mijn Day Zero Project. Ondertussen ben ik twee jaar bezig – 1000 dagen zijn niet zomaar voorbij – maar het eindigt op 29 september 2019. Het grootste gedeelte van de tijd is dus ondertussen voorbij.

In 2017 en 2018 heb ik best wel wat doelen vervuld, zijn er nog veel doelen lopende en zijn er ook een paar doelen die niet meer gaan lukken.

Net als in 2017, heb ik in 2018 te weinig updates over mijn Day Zero Project geschreven. Daarom de komende weken per categorie een update over het hoe en wat. Daarnaast komen er de komende maanden nog enkele blogs naar aanleiding van vervulde doelen online.

Vandaag de categorie Funny Things

Acht doelen, nummertje 83 t/m 90 over dingen die mij grappig leken om een keertje te doen.

Funny Things

83. Meedoen met een Photography Scavenenger Hunt (kan ook op Instagram)

84. 10 kaarten versturen met Postcrossing

85. Domino D-Day doen met mijn enorme voorraad dominosteentjes van vroeger

86. Zoek een sidekick in de vorm van een plastic poppetje dat op zoveel mogelijk activiteiten met je meegaat en geef deze sidekick ook ruimte op je blog.

87. Gedraag je een dag als toerist in je eigen woonplaats – Oisterwijk

88. Ga een dag ergens op een markt staan om spullen te verkopen

89. Maak een puzzel van 1000 stukjes (puzzel is al uitgezocht)

90. 5 DIY-projecten voltooien (1/5)

En?

Met deze categorie ben ik duidelijk niet zo heel fanatiek. Alleen doel 89, de puzzel is al volbracht.

In 2018 ben ik wel begonnen met Postcrossing. Ik vind het leuk, maar de verzendkosten zijn echt gruwelijk duur. Ik verstuur daarom gemiddeld ongeveer 1 kaartje per maand. Ik zit nu aan 8 verstuurde kaarten, dus ik ga die 10 nog wel halen. Ik heb ook al een paar erg leuke kaarten terug gekregen, hoofdzakelijk met draken (ik houd erg van draken).

Met de Do It Yourself (DIY) projecten wil het niet zo lukken. Ik heb een soort van memobord met “woonketting” gemaakt voor in mijn keuken. Maar verder eigenlijk niets. Tijdgebrek en ook de onwil om echt iets aan deze woning te doen. Dit is niet mijn droomwoning, ik hoop hier maar een paar jaar te hoeven wonen en heb geen zin om er veel tijd en moeite in te steken.

Ik vergeet steeds om zo’n Photo Scavenger ding te starten op Instagram. Misschien is dit weer een reminder, haha. Ik wil eigenlijk een maand lang elke dag een foto’s maken met mijn 3-Oog Aliens erop (ik verzamel de 3-ogige aliens uit de film Toy Story en heb er ondertussen meer dan 100), dan heb ik ook meteen dat doel met de sidekick afdoende vervuld.

Toerist in eigen woonplaats ga ik misschien doen in combinatie met foto’s maken en schrijven voor Wikipedia. Ik ben ondertussen een paar keer naar het WikiCafé geweest, een project van de Bibliotheek Midden-Brabant en het zou zomaar eens kunnen zijn dat schrijven en fotograferen voor Wikipedia mijn nieuwe vrijwilligerswerk gaat worden. Wel ga ik pas in de tweede helft van 2019 echt actief worden, want afstuderen gaat natuurlijk voor.

Op een markt staan zie ik er niet meer echt van komen. Toevallig heb ik in december wel een aantal goede verkopen gehad via Marktplaats en verkoop ik doorlopend boeken via B.o.l.c.o.m., maar ja, dat is niet helemaal zoals ik het bedoel in dit doel.

Owh en de dominosteentjes, dat wil ik nog steeds eens gaan doen! Krijg er nu spontaan zin in, maar ja er is zoiets als afstuderen.

 

Geplaatst in Day Zero Project | Tags: , | Een reactie plaatsen

Day Zero Project: Hoe gaat het? – Lekker weg in eigen land

En dan is er natuurlijk nog mijn Day Zero Project. Ondertussen ben ik twee jaar bezig – 1000 dagen zijn niet zomaar voorbij – maar het eindigt op 29 september 2019. Het grootste gedeelte van de tijd is dus ondertussen voorbij.

In 2017 en 2018 heb ik best wel wat doelen vervuld, zijn er nog veel doelen lopende en zijn er ook een paar doelen die niet meer gaan lukken.

Net als in 2017, heb ik in 2018 te weinig updates over mijn Day Zero Project geschreven. Daarom de komende weken per categorie een update over het hoe en wat. Daarnaast komen er de komende maanden nog enkele blogs naar aanleiding van vervulde doelen online.

Vandaag de categorie Lekker weg in eigen land

Deze categorie gaat over de doelen 59 t/m 68, tien doelen dus, waarvan ik er best wel wat vervuld heb of mee bezig ben geweest.

59. Prik blind een plaats op de kaart van Nederland en bezoek deze

60. Bezoek plaatsen in Nederland, waar je nog nooit geweest bent, die beginnen met de letters van je voornaam: MAARTJE. Deze moeten bereikbaar zijn per trein, uitzondering J (want geen stations in J-plaatsen)

61. Naar het witte dorpje Thorn in Limburg

62. Fietsen langs de Linge en/of kanoën op de Linge

63. Zomerfolkfestival in Groningen bezoeken

64. 3 kastelen bezoeken 

65. Iets bezoeken tijdens Open Monumenten Dag in september

66. 25 foto’s van stationsborden verzamelen, van plaatsen waar ik nog niet “eerder” ben geweest, Project Of All Places.

67. 10x naar een musical/theatervoorstelling/bioscoop/concert       

68. 10 musea bezoeken

Volbracht (groen)

Deze categorie gaat heel lekker, van de tien doelen heb ik er al zeven volbracht. Wellicht dat die laatste drie doelen ook nog gaan lukken, het zijn niet de meest moeilijke doelen, dus wie weet.

Doel 59: Ik prikte de plaats Doorn op de kaart en maakte een (gedwongen) wandeling naar Huize Doorn, wat ik vervolgens bezocht heb met mijn museumjaarkaart. Het verslag lees je hier.

Doel 60: Ik had al bijna alle letters van mijn naam gehad, alleen de T ontbrak nog. Dit werd in januari 2018 al opgelost, want toen ging ik naar Tiel. De blog over het behalen van dit doel, lees je hier.

Doel 66: Dit is – denk ik – het enige doel wat ik te laag heb ingezet. Ik had in 2017 al 25 stationsborden bij elkaar en in 2018 ben ik de 50 gepasseerd. Eigenlijk heb ik dit doel dus nu al twee keer vervuld. En ik zou het niet eens gek vinden als ik de 75 ook nog ga halen.

Doel 68: Vorig jaar zat ik al aan 9 bezochte musea en al in januari 2018 bezocht ik een tiende museum. Daarmee was dit doel vervuld. Ondertussen heb ik al weer veel meer musea bezocht, want je komt nog eens ergens met zo’n museumjaarkaart.

Nog niet volbracht

Tja, Thorn lijkt me nog steeds een mooi plaatsje om eens te bezichtigen. Helaas is er geen treinstation.

Fietsen langs de Linge is er ook nog niet van gekomen, net als kanoën op dezelfde rivier.

De Open Monumenten Dag viel dit jaar weer vervelend. Op zaterdag moet ik sowieso werken, dus dan kan ik geen monument meer bezoeken. En de zondag bracht ik met mijn family door in de Efteling. Heel leuk, maar het is geen monument. Overigens heb ik het plan wat ik al in 2017 voor Open Monumenten Dag had – het bezoeken van kasteel Doornenburg – wel uitgevoerd in 2018, maar dan op de Kastelendag, dat was in mei. Ik overweeg dus om het doel aan te passen naar “bezoek een kasteel op de Kastelendag” ;>)

 

 

Geplaatst in Day Zero Project, Maartje doet cultureel, Museumjaarkaart, Of all places, Vervoer | Tags: , , , | Een reactie plaatsen

Day Zero Project: Hoe gaat het? – Geocaching, a way of life

En dan is er natuurlijk nog mijn Day Zero Project. Ondertussen ben ik twee jaar bezig – 1000 dagen zijn niet zomaar voorbij – maar het eindigt op 29 september 2019. Het grootste gedeelte van de tijd is dus ondertussen voorbij.

In 2017 en 2018 heb ik best wel wat doelen vervuld, zijn er nog veel doelen lopende en zijn er ook een paar doelen die niet meer gaan lukken.

Net als in 2017, heb ik in 2018 te weinig updates over mijn Day Zero Project geschreven. Daarom de komende weken per categorie een update over het hoe en wat. Daarnaast komen er de komende maanden nog enkele blogs naar aanleiding van vervulde doelen online.

Vandaag de categorie It’s a way of life: Geocaching Inspiration

Doel 36 t/m 54, dat zijn 19 doelen. Dat is natuurlijk niet zo gek als je bedenkt dat ik in bepaalde kringen bekend sta als de Obsessieve Geocaching Junk. Je zou kunnen stellen dat ik verslaafd ben aan geocaching en dat afkicken lastig is. Maar goed, het is een relatief gezonde hobby…

In 2018 werd er een heel stuk minder gecachet, dan in 2017. Als in 645 founds in 2018, tegen 1187 founds in 2017 (wat ons beste geocachingjaar ooit is). Dus dat aantal is bijna gehalveerd. Dat langzamere geocachen bevalt me soms best goed en soms ook niet. Ik zou die 10.000 caches nog wel graag willen halen, maar dat zal waarschijnlijk niet meer binnen de looptijd van mijn DZP gaan lukken. De 9000 gaat nog wel lukken, want met op dit moment 8960 founds op de teller, betekent dat dat we nog maar 40 caches te gaan hebben.

Nou schrijf ik hier wel “we”, maar mijn mede-Heideroosje Anke heeft aangegeven dat ze geocaching eigenlijk niet meer zo leuk vind. Alleen tijdens vakanties vindt ze het nog wel een leuke activiteit, dus zo komen de Heideroosjes aan de Griekse founds van 2018 (nope, ik was dus niet in Griekenland). We zijn in heel 2018 dan ook maar 1 dag samen op pad geweest, toen vonden we wel behoorlijk veel caches. Tja, ik vind niet dat je mensen kunt dwingen tot iets wat ze niet leuk vinden. Maar ik vind geocaching nog steeds wel leuk, dus komt het er op neer dat ik nu nog vaker dan vroeger alleen op pad ga. Het gaat mij niet eens zozeer om de aantallen, het gaat mij meer om lekker wandelen en originele caches. Daarnaast houdt het Datum Project (minstens 5 caches op elke datum van het jaar – dat mag dus wel over meerdere jaren verspreidt zijn) mij nog altijd bezig: Nog 21 data te gaan.

It’s a way of life: Geocaching Inspiration

  •  Het bereiken van de 10.000 caches
    •  Het bereiken van de 8000 caches in 2017
    •  Het bereiken van de 9000 caches in 2018 (wordt 2019)
    •  Het bereiken van de 10.000 caches in 2019
  •  Het loggen van 10 virtuele caches
  • Het loggen van 25 earthcaches 
  • Waterfietsen/kanoën in de grachten van Amsterdam om de oudste caches van Nederland te kunnen loggen (die liggen onder een brug)
  • Geocaching in vestingstad Willemstad
  • 250 caches in een ander land halen dan Nederland of België –> Duitsland
  • Geocaching bij het Fort van Brasschaat
  • De Dode Draad-fietsroute van geocaching doen
  • Geocaching op de Beegderheide in Limburg
  • Een hele serie geocaching-souvenirs vinden binnen de door Groundspeak gestelde tijd
  • De Weg van de Snelweg-trail bij Geldermalsen afmaken (met mijn moeder)
  • Een eigen cacheroute maken en echt uitbrengen
  • Een geocaching-begrippenlijst maken voor alle Dreuzels die mijn blog lezen
  • Al mijn geocoins uitzoeken (eventueel verkopen) en activeren op de website met een verhaaltje en een foto erbij
  • Gardens of Amsterdam GeoTour: (4/24)
  • Op alle data van het jaar minimaal 3 caches hebben gevonden
  • Geocachingfietstocht langs de forten rondom Naarden
  • Biesboschmuseum + de geocachingfietstrail die daar in de buurt ligt
  • De 500 Waymarking-medaille bereiken, bij beide onderdelen
    • Claim: (360 aan het begin) –> nu 412
    • Discover: (384 aan het begin) –> nu 569

Volbracht (groen)

  • Het loggen van 10 virtuele caches. Ondertussen heb ik er zelfs 12 gelogd, dus daarmee is dit doel vervuld. Ik ben nog bezig met een blog over dit doel, maar ik denk dat het meerdere verslagen gaan worden, want sommige virtuele caches zijn een heel avontuur op zich.
  • Ik vond tijdens de tweedaagse, grensoverschrijdende NS-wandeling Meinweg de 250ste Duitse geocache voor de Heideroosjes. Daarmee is dit doel dus volbracht. Ik schreef er hier over. Omdat de eerste dag van de Meinweg ook mijn 20ste NS-wandeling was, volbracht ik zelfs twee DZP-doelen op één dag. De teller voor Duitsland staat nu op 256 caches.
  • Het vinden van een hele geocaching-Souvenir-serie had ik als vervangend doel bedacht en het is deze zomer ook meteen gelukt, met de fantastische dieren-serie. Je leest er hier meer over.

Mee bezig (oranje)

  • De 10.000 caches gaat niet meer lukken, maar de 9000 nog wel en ik denk dat ik het doel voor mezelf op #9500 ga zetten, voor het einde van mijn DZP. Dat zou op zich haalbaar moeten zijn, maar ook hier is weer e.a. afhankelijk van mijn afstuderen.
  • Ondertussen heb ik al 22 earthcaches gelogd, dus ik moet er nog maar 3. Ik verwacht dat dat nog wel moet gaan lukken voor 29 september 2019.
  • Dan de eigen cacheroute. Die is er nog niet, maar mijn moeder heeft sinds kort – samen met de buurvrouw – een minibibliotheek, die op de muur tussen de twee huizen in hangt en gebouwd is door mijn vader. In veel minibibliotheken zit een cache verstopt, want het zijn natuurlijk ideale bergplaatsen en mijn moeder (vooral) en ik zijn bezig met een cache voor in deze Boekhopper.
  • Die geocaching begrippen-lijst is er nog steeds niet. Wel stukjes, maar niet geschikt voor publicatie. Ik denk dat ik dit doel ook niet zo heel belangrijk vind, omdat de informatie ook elders te vinden is.
  • Gardens of Amsterdam, de enige Nederlandse GeoTour staat nog steeds op mijn verlanglijstje. In 2018 is het er niet van gekomen, maar het zou leuk zijn als ik er tijd voor heb in de zomer van 2019.
  • Het Datum Project. Het allerliefste zou ik alle data op 5 founds of meer willen hebben, maar voor mijn DZP had ik ingezet op alle data minstens op 3 founds. Aan het begin van het project had ik nog 15 zogenaamde 2-cache-data, nu zijn er nog 2 data over, te weten vrijdag 11 januari en zondag 10 februari. Op zondag ben ik sowieso vrij en die vrijdag hoef ik niet naar school: Het zou dus moeten lukken om deze data te saven, als het weer een beetje mee wenst te werken.
  • Waymarking: Dit doel is voor de helft vervuld. De discover-medaille voor 500 discovers had ik vorig jaar al gehaald. Het claimen gaat een stuk langzamer en is ook tijdrovender. Ik ben eigenlijk al blij dat ik ondertussen over de 400 heen ben. Ik denk niet dat ik de 500 claims nog ga halen binnen de looptijd van mijn DZP. Maar dat is ok, ik had dit ook vrij hoog ingezet.

Nog niets aan gedaan

Verdorie, ik had hier net een heel stuk getypt en toen liep WordPress vast en nu is alles verdwenen. Ik heb even geen zin om alles opnieuw te gaan schrijven, dus de overige doelen zijn nog niet gelukt, over het algemeen wegens tijdgebrek (waymarking-claims), vervoersproblemen (Amsterdamse grachten, Willemstad, Fort van Brasschaat en de Dode Draad-fietsroute) of omdat het doel mij eigenlijk niet zo boeit (geocoins uitzoeken).

 

Geplaatst in #geocaching, Day Zero Project | Tags: , , , | Een reactie plaatsen

Throwback Thursday: 10 januari 2012

Elke donderdag – Throwback Thursday – verschijnt hier een verslag online uit het roemruchte geocachingverleden van de Heideroosjes.

Vandaag gaan we terug naar 10 januari 2012

Ik werkte in deze tijd bij de Beekse Bergen en dat betekende dat je in de zomer heel veel werk had, maar in de wintermaanden een stuk minder. Vooral januari was altijd een dramatische maand. Daarom had ik in 2012 bedacht om alle 1-cache-data van januari op te gaan lossen, waaronder 10 januari.

Het verslag:

3580. Landschap Brechtse Heide
Maker: DanPan
Type: Multi
Heideroosjes: Maartje
Gevonden op: 10 januari 2012
Plaats: Brecht, België

3581. Bruidsklokken
Maker: AnnePannePoes
Type: Traditional
Heideroosjes: Maartje
Gevonden op: 10 januari 2012
Plaats: Westmalle, België

3582. Compleet GaGa
Maker: GizmoGaGa
Type: Traditional
Heideroosjes: Maartje
Gevonden op: 10 januari 2012
Plaats: Westmalle, België

3583. Movie Cache 8 – Brother Bear
Maker: GeoWob
Type: Traditional
Heideroosjes: Maartje
Gevonden op: 10 januari 2012
Plaats: Westmalle, België

3584. Rondje Marum 5
3585. Rondje Marum 6
Maker: Kogakes
Type: Traditionals
Heideroosjes: Maartje
Gevonden op: 10 januari 2012
Plaats: Wuustwezel, België

3586. Bevrijdingsmonument met luchtdoelkanon
Maker: Jankristina
Type: Traditional
Heideroosjes: Maartje
Gevonden op: 10 januari 2012
Plaats: Wuustwezel, België

Mijn zoveelste vrije dag en om in ieder geval nog een doel te hebben, probeer ik alle 0-dagen van januari in de kalender op te vullen. Ik heb de 100-Beste-Caches-van-België-lijst doorgenomen en daar stonden veel caches van de maker DanPan in. Daar hebben wij inderdaad wel wat caches van gelopen, bijvoorbeeld De Liereman (door mij) en Landschap Taxandria (door Anke). Dus besloot ik om de komende tijd ook de andere caches van zijn hand te gaan doen, te beginnen met Landschap Brechtse Heide. Die was toch nog wel een stuk verder van mijn huis af dan ik had ingeschat en het duurde over allerlei binnendoorweggetjes heen een hele tijd voor ik er was. Ik was nog even bang dat de parkeerplaats niet beschikbaar zou zijn, omdat het eetcafé niet open was op deze doordeweekse dag, maar gelukkig kon je wel op het terrein aan het kanaal parkeren. Het was raar dat op deze industrieel aandoende omgeving een heel natuurgebied lag.

 

brechtseheide1

Wha, wat grappig! Ik maakte toen dus al puddlegram-foto’s, iets wat ik nu ook vaak probeer.

Maar zodra ik het eerste bospad in was gelopen, zat ik in dat natuurgebied. Het was een mooie wandeling door een afwisselend gebied. Gelukkig bleef het weer droog. Wel een lamme vinger gekregen van het de hele tijd door de cachebeschrijving scrollen. Het nadeel van paperless cachen. Tijdens de wandeling kwam ik alleen een paar houtzagers tegen, die zagen er nogal onguur uit, volgens mij waren het mannen met een taakstraf ofzo. Gelukkig lieten ze mij met rust en waren ze al gauw uit zicht. Ik vind het nooit echt eng om alleen door een bos te lopen, maar op zulke momenten besef ik altijd even dat ik door een bos loop in het buitenland, behoorlijk ver van huis af en dat niemand weet dat ik daar die dag heen ben gegaan. Dat is ook een reden waarom ik altijd mijn mobieltje bij heb. Het mooiste stukje van de route, was die over het alternatieve paadje. Daarna kwam ik al snel bij de cache uit. Ik kon niet anders concluderen dan dat ook deze cache van DanPan weer een favorite had verdiend. Ik ben gewoon fan van de caches van die man.

brechtseheide2

Er was nog tijd genoeg over voor andere caches. Dus deed ik eerst een drietal oppikkertjes in het plaatsje Westmalle. Voordat ik bij Bruidsklokken was moest ik over een heel eng klinkerpaadje rijden, waarbij Reno helemaal door elkaar geschud werd en ik bang was dat de knalpijp eronderuit zou vallen. Dat weggetje liep wel langs een mooi kasteeltje en aan het begin van de oprit stond een paddestoel. Die heb ik natuurlijk geclaimd en hij is nu van ons.
De cache zelf stelde geen ruk voor. Ook Compleet GaGa was een stomme oppikker, het enige pluspunt was dat hij aan een weggetje lag waar ik anders nooit geweest zou zijn. De Brother Bear cache zou in het thema van de Disney-film moeten zijn, maar ik kon echt de link niet ontdekken en ik heb die film best vaak gezien, omdat ik het een leuke film vind, met goede muziek van Phil Collins. Het enige wat ik kon bedenken is dat de tekst van het liedje wel op geocaching toepasbaar is: “Tell everybody I’m on my way, new friends and new places to see…”

brechtseheide3
Tijdens deze drie oppikkertjes besefte ik dat ik er eigenlijk niet meer zoveel om geef om met de auto langs vele trads te rijden om te loggen en weer door te rijden. Ik geniet daar gewoon niet meer van.

Dus besloot ik om door te rijden naar Wuustwezel, daar lagen twee nieuwe trads in de serie van Rondje Marum, caches waarvoor je een stukje moest wandelen en die trads trekken mij de laatste tijd juist weer veel meer aan. Het vervelende is dat ze in België bijna nooit een parkeerplaats opgeven. Dus prikte ik zelf maar een plekje op de kaart. Ik kwam uit bij het begin van een modderig zandpad dat het gebied van het Marum inliep. Hier liet ik Reno achter en begon te lopen, het was ongeveer een kilometer om allebei de caches te kunnen loggen. Er waren een paar echt flink drassige stukken in het pad, maar ik kwam toch bij de caches uit. In het Marum zelf was het ook veel minder drassig. De caches werden allebei gevonden en zo had ik die serie weer compleet. Toen ik terug bij Reno was, kwam er nog een politie-auto voorbij gereden en ik was even bang dat ze me aan gingen houden, tenslotte loop ik er best verdacht bij, met m’n GPS in m’n hand en m’n auto met buitenlands kenteken geparkeerd op een illustere plek. Maar ze hadden helemaal geen oog voor mij en reden gewoon door.

brechtseheide4
Het was al laat in de middag en het was best kil buiten, dus eigenlijk wilde ik naar huis gaan, omdat ik ’s avonds nog naar de kanoclub wilde. Maar toen zag ik dat het oppikkertje bij het oorlogsmonument van Wuustwezel nog wel heel mooi op de route lag, dus daar toch nog naartoe gegaan. Daar aangekomen was er een oudere Dreuzel, die de oorlog waarschijnlijk nog zelf heeft meegemaakt en ik vond het niet gepast om die te storen in zijn herinneringen. Dus stelde ik de TomTom in op mijn huisadres. Net toen ik weg wilde rijden, ging die Dreuzel er met een rotvaart vandoor, dus kon ik de cache alsnog loggen. Ook even het stukje geschiedenis gelezen, dat vind ik altijd wel interessant. In de cache zaten nog twee interessante travelbugs, dus die brutaalweg allebei meegenomen. Hierna echt naar huis gegaan om te eten.

brechtseheide5

Wat ik hier op 10 januari 2019 nog aan toe te voegen heb:

Tja, toen had ik nog een auto (Reno genaamd, zoals je hierboven kunt lezen), dus reed ik soms best wel een verre afstand om bij een cache te komen. Geocaching in België was met een auto zeker ook gemakkelijker, dan met het openbaar vervoer. Langs een heleboel oppikkertjes rijden met de auto doen we eigenlijk nooit meer. Tegenwoordig vind ik wandelen of fietsen veel leuker dan in de auto zitten en met de komst van de geocaching-trails is dat ook makkelijker geworden.

Alle foto’s bij deze blog zijn door mijzelf gemaakt op 10 januari 2012 op de Brechtse Heide.

Geplaatst in #geocaching, Throwback Thursday, Wandelen | Tags: , , , | Een reactie plaatsen

Day Zero Project: Hoe gaat het ermee? – I will study and I will win!

En dan is er natuurlijk nog mijn Day Zero Project. Ondertussen ben ik twee jaar bezig – 1000 dagen zijn niet zomaar voorbij – maar het eindigt op 29 september 2019. Het grootste gedeelte van de tijd is dus ondertussen voorbij.

In 2017 en 2018 heb ik best wel wat doelen vervuld, zijn er nog veel doelen lopende en zijn er ook een paar doelen die niet meer gaan lukken.

Net als in 2017, heb ik in 2018 te weinig updates over mijn Day Zero Project geschreven. Daarom de komende weken per categorie een update over het hoe en wat. Daarnaast komen er de komende maanden nog enkele blogs naar aanleiding van vervulde doelen online.

Vandaag de categorie I will study and I will win!

Deze categorie gaat over doel 15 t/m 22, acht doelen die allemaal te maken hebben met mijn hbo-deeltijdstudie Media, Infomatie & Communicatie aan de Hogeschool van Amsterdam. Ik zit nu in mijn laatste studiejaar en heb nog een half jaar te gaan, waarin ik een minor ga volgen (Schrijven in Opdracht) en moet afstuderen. Deze doelen hangen natuurlijk samen met de planning van de studie, dus het is logisch dat ik nog niet alles heb kunnen vervullen.

Maar met vier doelen behaald, ben ik in ieder geval aardig op weg.

I will study and I will win!

  • Afstuderen/mijn diploma behalen in het collegejaar 2018/2019
  • 60 studiepunten behalen in het tweede jaar, collegejaar 2016/2017
  • 60 studiepunten behalen in het derde jaar, collegejaar 2017/2018 
  • 30 studiepunten behalen met de minor Schrijven in Opdracht 
  • 30 studiepunten behalen met mijn afstudeerscriptie
  • Vrijwilligerswerk volhouden
  • Een stage vinden die ertoe doet 
  • In het tweede jaar extra vakken van de andere studierichting (= Digitale Media) volgen voor werkervaring.

Eigenlijk lig ik nog goed op koers om dit deze categorie vrijwel compleet te krijgen. Ik ben alleen gestopt met mijn vrijwilligerswerk voor de Vegetariërsbond. Ergens zo rond maart 2018. Ik had daar verschillende redenen voor. In de eerste plaats zaten bijna alle andere vrijwilligers minstens een dagdeel op het kantoor in Amsterdam. Omdat ik in Brabant woon en ook nog werk en studeer, had ik daar geen tijd voor. Daardoor had ik het idee dat ik veel communicatie miste. Verder begonnen ze met een nieuw project, een soort van Vegetariërsbond 2.0. Dit nieuwe plan in de markt zetten, ging natuurlijk veel vrijwillige tijd kosten en die had ik op dat moment niet (nu nog steeds niet). Het zou ten koste gaan van mijn studie. Dus daarom leek me dat een mooi moment om er mee te stoppen, wat toch nog wel een beetje abrupt was.

Wat wel gelukt is, is het behalen van alle studiepunten van studiejaar 3. En geloof me, dat heeft heel wat bloed, zweet, tranen en vooral stress gekost (veel meer dan jaar 2, wat mij redelijk gemakkelijk is afgegaan en zelfs meer dan het propedeusejaar, wat ook best heftig was). Dit omdat de vakken van dit studiejaar voor geen meter aansloten op wat ik had gehad tijdens de specialisatie Archivistiek in studiejaar 2. Verder hadden we hoofdzakelijk (ik noem geen namen en een enkeling uitgezonderd) moeilijke docenten, inhoudsloze vakken, een waardeloze begeleiding en bleek er voor enkele vakken geen fatsoenlijke invulling te zijn. Dan was er nog een langdurig (half schooljaar) samenwerkingsproject voor een bepaald vak en iedere student weet dat samenwerken moeizaam gaat, laat staan als het over deeltijdstudenten gaat, die verspreid door het hele land wonen. Maar we hebben ons er doorheen geslagen en uiteindelijk haalden we zelfs een 7,5 en een 8 voor de twee helften van het project.

Goed, ik kan hier nog wel even door zeuren over de Hogeschool van Amsterdam, maar ik denk dat deze blog daar niet de juiste plaats voor is. Laten we het er op houden dat ik van harte hoop dat ik de deur van deze instelling over een half jaar voorgoed achter me dicht kan trekken. Ik zal er niet rouwig om zijn.

iwillstudyandiwillwin

 

 

Geplaatst in #deeltijdstuderen, Day Zero Project | Tags: , , , , | Een reactie plaatsen

Day Zero Project: Hoe gaat het? – These boots are made for walking

En dan is er natuurlijk nog mijn Day Zero Project. Ondertussen ben ik twee jaar bezig – 1000 dagen zijn niet zomaar voorbij – maar het eindigt op 29 september 2019. Het grootste gedeelte van de tijd is dus ondertussen voorbij.

In 2017 en 2018 heb ik best wel wat doelen vervuld, zijn er nog veel doelen lopende en zijn er ook een paar doelen die niet meer gaan lukken.

Net als in 2017, heb ik in 2018 te weinig updates over mijn Day Zero Project geschreven. Daarom de komende weken per categorie een update over het hoe en wat. Daarnaast komen er de komende maanden nog enkele blogs naar aanleiding van vervulde doelen online.

Vandaag de categorie These boots are made for walking

Deze categorie bevat doel 23 t/m 35, dertien doelen die te maken hebben met wandelen. Wandelen is de laatste jaren echt mijn grootste hobby geworden, liefst natuurlijk in combinatie met mijn andere grote hobby: geocaching. Mijn wensenlijstje is echter groter dan mijn beschikbare tijd, dus ik heb nog lang niet alles kunnen lopen van deze categorie.

These boots are made for walking

DSC04761_LI (2)

  • Dwars door Gelderland voltooien (13/25)
  • Walk of Wisdom (WoW) voltooien (6/6)
  • Ter afsluiting van de WoW de toren van de Stevenskerk in Nijmegen beklimmen
  • De Apeldoornse Vierdaagse uitlopen (4×20 km)
  • 20 NS-wandelingen doen die ik nog niet eerder gedaan heb
  • Meedoen aan een Fjoertoer
  • Meedoen aan de Midzomernachtwandeling over de Veluwe (zie punt 30)
  • Het benodigde sponsorgeld van 250 euro voor de Midzomernachtwandeling bij elkaar zien te krijgen
  • Boomkroonpad in Drenthe wandelen
  • Wadlopen
  • De Sallandse Zandloper wandelen
  • Pontjeswandeling in de kop van Noord-Holland
  • Nieuwe (lage) wandelschoenen aanschaffen voor al mijn wandelingen

Volbracht (groen)

Zoals je ziet heb ik eigenlijk maar twee doelen extra volbracht in deze categorie. Ik heb mezelf namelijk nogal hoge doelen gesteld en het zal dus simpelweg niet allemaal gaan lukken.

Mijn lievelings-wandeldoel is wel gelukt: de 20 NS-wandelingen. Daarover kun je hier alles lezen.

Het Pieterpaddoel heb ik vervangen door een ander doel: Het uitlopen van de Apeldoornse Vierdaagse (4×20 km) en dat vervangende doel heb ik in juli 2018 ook daadwerkelijk volbracht. Alleen heb ik er nog nooit een blogje over geschreven. Het Pieterpad blijft ook op mijn wensenlijstje staan, maar het zal er voorlopig nog niet van komen.

Ondertussen heb ik alweer nieuwe wandelschoenen gekocht en die heb ik ook alweer bijna aan gort gelopen. Ik zal dus ergens in 2019 ook weer nieuwe exemplaren nodig hebben.

Mee bezig (oranje)

Tja, ik heb in 2018 de wandelroute Dwars door Gelderland opnieuw zwaar verwaarloosd. Ik hoop het ooit nog af te kunnen maken.

Dan de Sallandse Zandloper. In mei 2018 was ik met mijn moeder op vakantie aan de voet van de Sallandse Heuvelrug. Overal waar je maar kwam, verkochten ze het routeboekje van de Sallandse Zandloper, dus ik kon de verleiding niet weerstaan, ook al hadden we de week al aardig volgepland. We zijn er wel aan begonnen, maar hebben de route niet af kunnen maken, wegens tijdgebrek: we wilden simpelweg te veel dingen doen in een week tijd. We vonden het wel een heel mooi omgeving, dus misschien gaan we ooit nog een keertje terug naar deze omgeving. Dat zal echter niet binnen de looptijd van mijn DZP zijn.

Zwarte doelen

Mijn moeder (met wie ik de Walk of Wisdom heb gelopen) en ik hebben een paar keer op het punt gestaan om naar Nijmegen te gaan. Maar de toren van de Stevenskerk blijkt zeer beperkt opengesteld te zijn voor publiek. Dus iedere keer als wij wilden gaan, bleek die toren niet open te zijn. Toch hoop ik nog dat het deze zomer nog een keertje gaat lukken, dan is het nog voor het einde van mijn DZP.

De Fjoertoer heeft nog steeds hetzelfde probleem als vorig jaar: de inschrijvingen zijn snel vol, de data zijn onpraktisch en ik heb nog steeds geen mensen gevonden die mee willen lopen.

Dan de Midzomernachtwandeling over de Veluwe: Natuurmonumenten kwam met de onaangename mededeling dat de organisatie hen te veel moeite kostte, dus dat er daarom per 2018 geen Midzomernachtwandeling meer is. Tenminste, geen langere wandelafstand over de Veluwe. Door het hele land zijn er wel korte nachtwandelingen te maken, maar die zijn in mijn opinie erg gericht op kinderen (Oerrr). In 2015 heb ik wel eens deelgenomen aan een korte (9 km) Midzomernachtloop over de Kampina, in mijn eigen woonplaats, maar sindsdien doet Oisterwijk niet meer mee, helaas. Op het stoppen van de Midzomernachtwandeling over de Veluwe kwamen veel teleurgestelde reacties, dus stiekem hoop ik dat ze het in 2019 wel weer gaan doen. Of ik dan mee kan doen is nog maar de vraag, want afstuderen heeft een hogere prioriteit.

Het Boomkroonpad en wadlopen staan nog steeds op mijn verlanglijstje, maar beide zijn aan de andere kant van het land, dus zijn niet echt mogelijk tijdens een dagtripje. Het Boomkroonpad is in Drenthe en wadlopen kan naar diverse Waddeneilanden of zomaar een tocht. Ik heb nog niets voor deze zomer geboekt, omdat ik eerst zeker wil zijn van mijn hbo-diploma en dat ik geen herkansingen heb in de zomer. Mocht het allemaal gewoon lukken, dan ga ik misschien nog wel een weekje weg, gewoon in Nederland en dan zou Drenthe of een Waddeneiland zeker een optie zijn.

De Pontjeswandeling had ik op een andere blog voorbij zien komen, maar ik kan er geen officiële route van vinden en die blog bestaat niet meer. Daarnaast was ook dit aan de andere kant van het land, namelijk in Noord-Holland. Ik verwacht dus niet dat ik dit doel ooit nog ga vervullen.

 

 

 

Geplaatst in Day Zero Project, Wandelen | Tags: , , , , , , , | Een reactie plaatsen

NS-wandeling Mastbos (23)

Ik had mezelf maar liefst 20 NS-wandelingen die ik nog niet eerder heb gedaan ten doel gesteld in mijn Day Zero Project-lijst. Ondertussen heb ik dit doel vervuld, maar ik blijf doorgaan met NS-wandelen en ga de verslagen tot aan het einde van de looptijd van mijn DZP doornummeren. Dit was dus NS-wandeling nummer 23, gelopen in november 2018.

Mastbos

Een rondwandeling van 14 kilometer, die dus begint en eindigt op station Breda. Geen geocaches op de route, dus de enige uitbreiding die ik heb gedaan was naar de voorkant van kasteel Bouvigne wandelen en weer terug. Dit ging om een paar honderd meter.

 

De NS-wandeling Mastbos is een rondwandeling die start en dus ook eindigt op station Breda, voor mij amper een half uur reizen met de trein. En toch had ik deze NS-wandeling, zo dichtbij huis, nog nooit gedaan. Dat had eigenlijk twee redenen. De eerste was dat er geen caches (meer) op de route lagen.  De tweede reden was dat dit meer een stadswandeling dan een natuurwandeling is. Zo’n driekwart van de wandeling loopt door de stad en dan blijft er een kwart over wat door de natuur loopt. Het Mastbos dus, waar de wandeling naar vernoemd is. Een stukje langs de Kogelvanger en een stukje door het Markdal. Het natuurgedeelte is in mijn opinie ook meteen het mooiste stukje van de route.

DSC02401

Spanjaardsgat, verdedigingswerk behorende bij het Kasteel van Breda

Maar terug naar het begin. Het was al even geleden dat ik op station Breda was uitgestapt en het station is eindelijk klaar, de verbouwing heeft in mijn beleving echt jarenlang geduurd. De vorige keer dat ik hier uitstapte moest ik nog over een steiger heen om het station te verlaten, nu kon ik gewoon via een trap het station verlaten. Je komt dan uit op een soort van boulevard (Willemstraat) die naar het stadspark Valkenberg leidt. Opvallend zijn hier de tegels met daarop afbeeldingen van rode mieren. Ik heb het even opgezocht en ze zijn bedoeld als kunst (ontworpen door kunstenaar Florentijn Hofman) en om mensen de weg naar het station te wijzen (uhm, dat stationsgebouw zie je al van verre staan, maar verder een leuk idee hoor). Uit het bijbehorende nieuwsbericht: “De mieren symboliseren Breda als garnizoensstad met een rijke historie.”

DSC02403

Toren van de Grote Kerk in het zonnetje

Aan het einde van de boulevard kun je kiezen of je de rondwandeling links- of rechtsom gaat lopen. Ik koos voor rechtsom. Je komt dan vrij snel langs het Kasteel van Breda. De oudste delen van dit kasteel stammen al uit de eerste helft van de veertiende eeuw. De beroemdste bewoner van het kasteel is natuurlijk Willem van Oranje, die in 1552 werd ingehuldigd als baron van Breda. In het Kasteel van Breda is sinds 1826 de Koninklijke Militaire Academie gevestigd en daardoor is het kasteel niet open voor bezichtigingen (uitzonderingen daargelaten). Wikipedia: “Veel van de oorspronkelijke versterkingen zijn niet langer aanwezig; slechts aan het Spanjaardsgat zijn nog twee zevenhoekige torens zichtbaar.” Ook deze torens kun je zien tijdens de NS-wandeling. Ik kreeg ook spontaan zin om met mijn kano over de Mark te varen, maar daarmee kom ik het terrein van het kasteel niet op, want er was een groot valhek.

DSC02406

Iets verderop scheen de zon heel mooi op de toren van de Grote Kerk (ook wel de Onze Lieve Vrouw Kerk). Ook deze kerk is verbonden met de familie van Oranje-Nassau. De wandeling gaat dan verder dwars door de stad. Dit vond ik een vrij saai stuk, ik houd meer van natuurwandeling dan van stadswandelingen en hier is voor mij weinig boeiends te zien.

DSC02412

DSC02413

Uiteindelijk kom je dan uit in het Mastbos. Verrassend was ook dat ik hier nog aantal ANWB-paddestoelen tegen kwam. Dus geen geocaches op de route dit keer, maar ik kon onverwacht nog wel aan waymarking doen. Ook leuk – voor mij als archivistiek-student – was dat er overal bordjes in het Mastbos stonden met oude foto’s of tekeningen die op die plek waren gemaakt en dan een historische verhaaltje erbij. Ik houd wel van dit soort levende geschiedenis.

DSC02425

DSC02420

Het Mastbos was nog mooi herfstgekleurd, een voordeel van de Indian Summer. Het was nu in november evengoed nog 14 graden, dus koud heb ik het niet gehad. In het Mastbos werd de wandeling eindelijk de moeite waard, een wandeling door de natuur is toch maar het mij het liefste om te doen is. Het was hier aardig druk met andere wandelaars. Ook waren er veel honden. Niet storend overigens.

DSC02429

Uitzicht over de Kogelvanger

Je komt langs het uitkijkpunt op de Kogelvanger, hier was een voormalig schietterrein en er is een aarden wal aangelegd die gebruikt werd om de kogels op te vangen. De Kogelvanger is nu een nat natuurgebied en is niet toegankelijk voor publiek. Vanaf het uitkijkpunt kun je er toch een blik op werpen. De wandeling loopt daarna verder aan de andere kant van de aarden wal.

DSC02432

DSC02433
Veel te snel naar mijn zin was ik het Mastbos alweer uit. Er volgde nog wel een ander mooi stukje, door het Markdal, langs het riviertje de Mark. Aan de overkant zie je de wijk Ginneken liggen.

DSC02446

DSC02449

Zicht op Ginneken

DSC02450

Aan het einde van het Markdal zou je langs Kasteel Bouvigne komen. Ik had in het verslag van een andere wandelaar gelezen dat hij het kasteel totaal gemist had. Dat mocht mij – als liefhebber van kastelen – natuurlijk niet overkomen. Gelukkig gaf Smaug (mijn gps) heel keurig aan dat ik aan de achterkant van het kasteelterrein liep, dus vervolgens ben ik even van de route afgeweken om naar de voorkant van het kasteeltje te lopen. Want ik wilde het nu wel zien.

DSC02456

Kasteel Bouvigne

De tuinen op het kleine landgoed rondom het kasteeltje bleken gratis toegankelijk te zijn (alleen op doordeweekse dagen, in het weekend zijn ze gesloten), dus even er doorheen gelopen. Ze waren in november natuurlijk niet op hun mooist, maar leuk om even gezien te hebben. Het is jammer dat aan de andere kant van de tuinen het spuuglelijke kantoor van het Waterschap Brabantse Delta is gebouwd, zij zijn tegenwoordig eigenaar van het Landgoed Bouvigne. Dat gebouw is totaal niet in stijl met het kasteel. Ook Kasteel Bouvigne is niet opengesteld voor bezoekers. Het stamt vermoedelijk al uit de zestiende eeuw, maar is in de loop der tijden vaak verbouwd en uitgebreid. Het kasteel is bewoond geweest door diverse prinsen van Oranje.

DSC02417

Ik liep weer terug naar de achterzijde van het landgoed, om de NS-route weer op te pakken. Die slingerde nu weer terug de stad in leverde verder niet veel boeiende zaken meer op, hoewel ik het gebouw van het Stadsarchief van Breda nog wel interessant vond.

DSC02423

Ik bracht nog een bezoek aan het Stedelijk Museum van Breda (ik heb een museumkaart) en bereikte daarna via het stadspark Valkenberg weer het station van Breda.

Alle foto’s bij deze blog zijn door mijzelf gemaakt tijdens de NS-wandeling Mastbos.

Geplaatst in Wandelen, Waymarking | Tags: , , , , , , | 1 reactie

Day Zero Project: Hoe gaat het? – Stories to tell

En dan is er natuurlijk nog mijn Day Zero Project. Ondertussen ben ik twee jaar bezig – 1000 dagen zijn niet zomaar voorbij – maar het eindigt op 29 september 2019. Het grootste gedeelte van de tijd is dus ondertussen voorbij.

In 2017 en 2018 heb ik best wel wat doelen vervuld, zijn er nog veel doelen lopende en zijn er ook een paar doelen die niet meer gaan lukken.

Net als in 2017, heb ik in 2018 te weinig updates over mijn Day Zero Project geschreven. Daarom de komende weken per categorie een update over het hoe en wat. Daarnaast komen er de komende maanden nog enkele blogs naar aanleiding van vervulde doelen online.

Vandaag de categorie Stories to tell

Deze categorie gaat over doel nummer 4 t/m 14, dit zijn in totaal 11 doelen, die allemaal te maken hebben met schrijven.

Stories to tell

  • Een blog beginnen en hierop schrijven over het verloop van mijn Day Zero Project
  • Aan een schrijfwedstrijd meedoen
  • Iets uitgegeven krijgen: mag een verhaal of een boek zijn
  • Minimaal twee tot drie blogposten per week publiceren op deze blog
  • Blijven schrijven met huidige penvriendin
  • Een lijst opstellen met mijn 100 favoriete woorden en de bijbehorende verantwoording voor de gemaakte keuzes (dit naar aanleiding van een workshop)
  • Alle geocachingverslagen bijwerken, ook die van jaren geleden, inclusief de verantwoording
  • De muziekblogs online zetten (wel bijwerken), die ik ooit al eens geschreven heb
  • De huidige vaste rubrieken op mijn blog handhaven en nog een derde vaste rubriek verzinnen
  • Iets doen met Project Stories to tell
  • Een brief aan mezelf schrijven in januari 2017, die ik pas mag openen in september 2019

Hoe staat het ermee?

Om heel eerlijk te zijn, is er in deze categorie vrijwel niets veranderd, ten opzichte van vorig jaar.

Mijn penvriendin S. en ik zijn heel 2018 met elkaar blijven schrijven. We schrijven elkaar best wel vaak, gemiddeld 1x per maand. Dit jaar waren het vooral kaarten, dit op mijn verzoek, omdat ik niet veel tijd had voor lange brieven. Alleen in de zomer heb ik haar een extra lange brief geschreven, voor haar verjaardag (ze deelt haar verjaardag gewoon met Harry Potter, hoe cool is dat?). Het klikt nog steeds tussen ons, dus we blijven in 2019 lekker doorschrijven. En voor de nieuwsgierige mensen onder ons: nee, ik heb S. nog nooit in real-life ontmoet. In mei hebben we ons 5-jarig penvriendin-jubileum.

Ik ben bezig met de muziekblogs, in de vorm van de 30 Day Music Challenge, maar het kost best veel tijd om 30 blogs hierover in elkaar te draaien.

Ook ben ik nog steeds bezig met geocachingverslagen bijwerken van vroeger. Ik heb heel 2018 best netjes bijgehouden, maar die van langer geleden kosten gewoon tijd, die ik op dit moment niet echt heb. Ik vrees dat dit doel dan ook niet gaat lukken, maar met ruim 8900 caches op de teller, hoef ik me daar ook niet voor te schamen, denk ik.

Tja, de mooie woordenlijst is ook in de maak, maar ook dit is een tijdrovend project. Ik heb de lijst zelf wel, maar ik wil natuurlijk ook per groepje woorden een motivatie erbij schrijven. Dit is wel makkelijker te realiseren dan de geocachingverslagen, dus wie weet gaat het nog lukken voor het einde van DZP.

 

Geplaatst in Day Zero Project, Stories To Tell | Tags: , | 1 reactie

Throwback Thursday: 3 januari 2012

Elke donderdag – Throwback Thursday – verschijnt hier een verslag online uit het roemruchte geocachingverleden van de Heideroosjes.

Vandaag gaan we terug naar 3 januari 2012:

Ook meteen de enige keer dat ik caches vond op de datum 3 januari.

Het verslag:

3573. Uitkijktoren Banisveld
Maker: Marsmenneke en Stanniemannie
Type: Traditional
Heideroosjes: Maartje
Gevonden op: 3 januari 2012
Plaats: Boxtel

3574. Brandt New
Maker: Team Houdoe
Type: Traditional
Heideroosjes: Maartje
Gevonden op: 3 januari 2012
Plaats: Boxtel

3575. Hollands Diep
Maker: Marsmenneke
Type: Traditional
Heideroosjes: Maartje
Gevonden op: 3 januari 2012
Plaats: Boxtel

3 januari was de eerste dag voor het Kalenderplan (zo noemde ik het Datum Project in 2012) en die dag kwam met storm, windvlagen en regen. Dus voor een cache niet al te ver van huis gekozen en dat werd de uitkijktoren van Banisveld, in een natuurgebied bij Boxtel. Toen ik op de parkeerplaats aan kwam, waaide het en de bomen kraakten onheilspellend, maar het was wel droog. Reno zo ver mogelijk van de bomen afgezet, mocht er eentje omwaaien, dan zou die in ieder geval niet op mijn auto waaien. Ik begon aan een wandeling van ongeveer een kilometer en het was best lekker om mijn hoofd even door te laten waaien. Zittend op het trapje van de uitkijktoren logde ik de eerste cache van 2012.

banisveld

De uitkijktoren op Banisveld, zoals hij toen was. Deze is ondertussen afgebroken om plaats te maken voor de Tour de Frans.

De volgende cache was de voorlopig slechtste cache van het jaar, Brandt New. Hij ligt bij een autobedrijf op het industrieterrein van Boxtel, een totaal oninteressante locatie. De cache was snel gevonden, de logrol was nat, omdat de sluiting van het glazen potje kapot was. Ik ging vlug weer weg hier, want ik voelde me er niet echt prettig bij om hier rond te struinen en het was een beetje onduidelijk of ik mijn auto daar wel mocht parkeren. Het is dat deze cache in de nearbiest-lijst stond, anders had ik hem rustig over geslagen.

Ik eindigde de dag bij Hollands Diep. Ik had verwacht dat ik hier ook een stukje voor zou moeten wandelen, maar dat bleek niet zo te zijn, hij was bijna drive-in. De hint sprak over de voet van een boom en er waren daar vrij veel dikke bomen, maar aan de overkant van de boerenweg zag ik de wortel liggen, van een ooit heel dikke omgevallen boom. De stam was echter al weg. Het 0-punt was precies daar, maar ik kon eerst niets vinden. Dan maar logjes lezen en die hadden het over iets vreemds. Mijn oog viel direct daarna op een stukje schors wat er niet hoorde en jawel hoor: bingo!

Reno stond geparkeerd aan het begin van een modderig pad, ik zou dat pad nooit met hem ingereden zijn, maar toen ik aan het zoeken was kwam er een jeep met hoge snelheid aanracen, die wel even zo dat gebied inreed. Beetje vreemd, vond ik dat, maar waarschijnlijk was het gewoon de boer van de nabijgelegen boerderij.

Het begon ondertussen te regenen en de wind was nog verder toegenomen, dus ik besloot dat het zo wel genoeg was en ging terug naar huis. De eerste drie caches van 2012 waren een feit.

Wat ik hier op 3 januari 2019 nog aan toe te voegen heb:

Tja, zeven jaar geleden begon ik dus met “datum-cachen” en daar ben ik nu nog niet mee klaar. Want ja, van minstens 1 cache per datum, ging het naar minstens 2 caches per datum en nu zou ik het allerliefste naar 5 caches per datum willen. Dus het Datum Project zal nog wel een tijdje duren.

De foto van de voormalige uitkijktoren op Banisveld komt van de website van het gehucht Lennisheuvel.

Geplaatst in #geocaching, Throwback Thursday | Tags: , , , | 1 reactie

1 januari 2019

Een nieuw jaar met nieuwe kansen en nieuwe prijzen. 365 dagen liggen als een blanco boek voor ons uitgestrekt. Wat zal het nieuwe jaar mij brengen?

Om te beginnen wil ik mijn lezers een heel goed 2019 wensen! Dat al je dromen uit mogen komen dit jaar.

2019

Dromen voor 2019 heb ik ook wel een paar. Of zal ik het toch maar gewoon goede voornemens noemen? Of dingen waar ik mij dit jaar hoofdzakelijk mee bezig zal gaan houden.

Afstuderen

Dit staat met grote letters in mijn agenda. Drieënhalf jaar geleden begon ik aan het grote hbo-deeltijd-studie-avontuur. Ik wilde in ieder geval een propedeuse behalen. Dat lukte, maar ik ging door. En nu is de eindstreep in zicht, maar er moet nog wel een hoop gebeuren: een afstudeeronderzoek en de minor Schrijven in Opdracht. Eigenlijk heel jaar 4, dus. En dat valt dus uiteindelijk gelijktijdig. Moet op zich lukken, maar ik geloof het allemaal pas als ik die diploma’s (als alles goed gaat krijg ik er twee) in mijn handen heb.

graduatedalien1

Dit is een “Toy Story Alien Graduation Plush” en die mag dus pas bij mijn Toy Story Alien verzameling als ik afgestudeerd ben.

Day Zero Project

Op 1 januari 2016 begon ik met mijn Day Zero Project. Het idee is dat je 101 doelen voor jezelf bedenkt en daar zoveel mogelijk van probeert te behalen in 1001 dagen.  De laatste dag van mijn Day Zero Project is 29 september 2019. De tijd begint dus te dringen en ik wil nog wel een aantal doelen behalen. Alle 101 de doelen gaat nooit meer lukken, omdat ik mezelf behoorlijke pittige en grote doelen heb gesteld (in vergelijking met andere mensen met een DZP-lijst) en ook omdat afstuderen de eerste helft van 2019 op gaat slokken. Gelukkig is het behalen van mijn hbo-diploma ook een doel op de lijst. En ik hoop heel erg dat dat doel in ieder geval gaat lukken.
101-in-1001

De keuze: Master of Werken?

In een ideale wereld, waarin er geen beperkingen waren, zou ik nog een master gaan doen. En wel de master Kunst, Cultuur & Erfgoed aan Maastricht University. Helaas leef ik niet in een droomwereld, maar is er een keiharde realiteit. En die stelt de volgende beperkingen:

  • Mijn leeftijd: ik ben pas op latere leeftijd een deeltijdstudie gaan doen en nog twee jaar studeren maakt mij er niet jonger op voor de arbeidsmarkt.
  • De master zelf duurt maar een jaar, maar ik moet eerst een schakeljaar doen, omdat ik niet rechtstreeks toelaatbaar ben. Dus duurt het alles bij elkaar nog twee jaar.
  • Het is een voltijdstudie, dus werk zoeken wordt weer op de lange baan geschoven, wat niet gunstig is voor mijn financiële situatie en mijn positie op de arbeidsmarkt.
  • Het financiële plaatje. Dan heb ik het niet eens over collegegeld (ik zit nog niet aan instellingstarief, want dan hield het meteen op), dat is nog te doen. Maar over hoe ik de rest van mijn leven moet betalen, als in huur en andere vaste lasten, verzekeringen, reiskosten en zoiets als eten.

Als je dat zo hierboven ziet, klinkt het allemaal heel negatief. Toch ga ik nog wel de mogelijkheden onderzoeken. Het grootste positieve punt is dat ik Maastricht een veel leukere stad vind dan Amsterdam. Ook ben ik veel meer fan van Limburg, dan van de Randstad. Wellicht omdat Limburgers en Brabanders, als zogenaamde “nep-Nederlanders” van onder de rivieren meer aan elkaar verwant zijn ;>)

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

Geplaatst in #deeltijdstuderen, Day Zero Project, Persoonlijk | Tags: , , , , , | 1 reactie