Zon

Net als de meeste mensen vind ik het fijn als de zon schijnt. Het maakt de wereld een stuk lichter en vrolijker.

Wat ik echter nooit begrepen heb is het schoonheidsideaal van blanke vrouwen om bruin te willen worden in de zon. En dat ze dan hele dagen in de brandend hete zon gaan liggen om een kleurtje te krijgen. Zonnebank? Aan mij niet besteed. Zelfbruinende crèmes? Alsjeblieft niet. Wat schoonheidsidealen betreft, zou ik best een onderdeel anti-beauty-blog kunnen beginnen. Met dat onderwerp kan ik nog wel even vooruit.

Maar goed, terug naar het bruin worden, want wat levert je dat nou daadwerkelijk op? Tegen de tijd dat de gemiddelde vrouw een egaal kleurtje heeft gekregen, is de zomer voorbij en trek je weer een trui met lange mouwen aan. Dus al die moeite, voor zo weinig effect. Toch heb ik best een hoop vriendinnen die het uiterst belangrijk vinden om bruin te worden. En die vinden mij dan niet bruin genoeg. Prima hoor.

In mijn woonplaats is een openluchtzwembad. Het heet ’t Staalbergven. Er zijn zwembaden, maar je kunt ook zwemmen in het ven. Met warm weer is het hier ontzettend druk. Ik ken mensen die complete zomervakanties aan de rand van dit ven doorgebracht hebben. Mij niet gezien. Ik houd niet van die drukte, ik haat op het strand liggen en ik verbrand in de zon. Gemiddeld was ik dan ook maar 1x per jaar daar te vinden. Tegenwoordig kom ik er wel heel vaak, maar dat heeft als reden dat mijn sportclub, Kanovereniging Oisterwijk, er sinds een jaar of 6 gevestigd is met het clubhuis. ’s Avonds, als alle badgasten naar huis zijn, hebben wij het ven voor ons alleen. Ja, dan vind ik het wel leuk ja.

zon

Als je de zon ziet, zoals die eruit ziet van dichtbij, dan word je wel bang om te verbranden.

Goed, ik verbrand dus heel snel. Ik verschroei al rood als ik gewoon de post aan het rondbrengen ben. Ook als kind verbrandde ik als een gek. Ik heb een paar keer mijn rug verbrand in de zon en dat is echt geen pretje. Het doet pijn en het jeukt als een gek. Na enkele keren had ik mijn lesje geleerd: ik kom nooit meer zonder T-shirt in de zon. Ook in mijn gezicht is het snel gebeurt: dus draag ik bij erg zonnig weer vaak een pet, om dat soort verbranding te voorkomen.

Toch verbrand ik ondanks de zonnebrandcrème en de voorzorgsmaatregelen elk jaar nog wel een paar keer, meestal mijn armen, mijn nek en mijn gezicht. Aftersun is dan ook standaard hier in huis te vinden.

Naast het snelle verbranden heb ik ook nog een lichte vorm van zonne-allergie. Bij erg warm weer (boven de 25 graden) krijg ik uitslag op mijn armen in de vorm van jeukende, roze bultjes. 1x heb ik het heel erg extreem gehad, toen had ik allemaal vlekken op mijn armen, die pas na een week weer weg trokken en vreselijk jeukten (dat was na een dag op Concert at Sea in de felle zon).

Kortom, ik vind de zon heel leuk, maar ik hoef er niet urenlang in te verblijven en bruin worden, daar heb ik helemaal niets mee.

Ik wens iedereen een zonnige zomer toe!

Advertenties
Dit bericht werd geplaatst in Uncategorized en getagged met , . Maak dit favoriet permalink.

Een reactie op Zon

  1. Pingback: K(r)amperen – maartjesmovingcastleblog

Geef een reactie

Vul je gegevens in of klik op een icoon om in te loggen.

WordPress.com logo

Je reageert onder je WordPress.com account. Log uit / Bijwerken )

Twitter-afbeelding

Je reageert onder je Twitter account. Log uit / Bijwerken )

Facebook foto

Je reageert onder je Facebook account. Log uit / Bijwerken )

Google+ photo

Je reageert onder je Google+ account. Log uit / Bijwerken )

Verbinden met %s