Walk of Wisdom: etappe 2

Al een tijdje terug had ik met mijn moeder afgesproken om in het weekend na 24 juni verder te gaan met de Walk of Wisdom. Mijn moeder had namelijk maandag 27 juni vrij, omdat de periode tussen de mei- en de zomervakantie extreem lang is voor het basisonderwijs. We zouden dus twee dagen achter elkaar gaan lopen, met een overnachting in een bed- en breakfast in Plasmolen, bij de Mookerplas. Het was wel een probleem dat we eigenlijk moesten starten in het Duitse plaatsje Wyler, maar de eerste bus daar naartoe ging op zondag pas om 12 uur. Dan zouden we pas om 12.30 uur daar zijn en als je dan nog zo’n 25 kilometer wil lopen, is dat echt te laat. Dus besloten we rigoreus om de etappes dan maar om te keren. Dus eigenlijk liepen we nu op de eerste dag etappe 3 in omgekeerde volgorde en op de tweede dag etappe 2 in omgekeerde volgorde. Echt heel praktisch was dit niet, want de bewegwijzering met het Pelgrim-poppetje gaat maar één kant op, dus die konden we nu niet echt gebruiken, tenzij we bij elke kruising alle paden inliepen op zoek naar een Pelgrim-aanduiding (mijn moeder was hier fanatieker in, dan ik). We moesten dus kaart lezen, iets waar mijn moeder niet zo goed in is, dus was dat mijn taak. Natuurlijk hadden we ook de GPS’sen bij, maar de kaart in de GPS is veel gedetailleerder, dan de kaart in het boekje van de Walk of Wisdom, dus bij sommige kruisingen was het even goed kijken hoe we nou moesten lopen. Uiteindelijk is het verkeerd lopen nog meegevallen.

Op de eerste dag liepen we van de Hatertse Vennen, via het Maldens Vlak en de Mookerheide naar de Mookerplas. Om 10.30 uur stapten we uit de bus bij de Hatertse Vennen. We konden hier meteen de earthcache doen bij de ruïne van Sint Walrick. Hier was ook een koortsboom met van die lapjes erin, net zo een als ik vorig jaar heb gezien bij de 6000ste cache van de Heideroosjes, dat was ’t Creyspot bij Sint Michielsgestel. Dit werd de 93ste earthcache, nog 7 te gaan dus, voor de #100, iets wat ik nog in 2016 hoop te bereiken. De route slingerde vervolgens tussen de Hatertse Vennen door. Van de ene kant lijken die op “onze” Oisterwijkse vennen, van de andere kant ook weer niet. De Oisterwijkse vennen liggen bijna allemaal los van elkaar in bebost gebied. Deze vennen stonden eigenlijk allemaal met elkaar in verbinding en het gebied was meer heide-achtig dan bosachtig. Er stonden wel fietspaddestoelen in het gebied, dus ik kon ook nog waymarken. Na de Hatertse Vennen volgde een wat saaier stuk door de bewoonde wereld, omdat we over de snelweg en het kanaal moesten. Daarna gingen we langs Villa Elshof het Maldens Vlak/Heumensoord binnen.

Hier was ik al eerder geweest, in september 2014, omdat er extreem veel caches verstopt liggen. Allemaal prachtige creaties van de hand van WiGe. Er was echter een nieuwe serie, genaamd Energie, die ik nog niet had, dus wilde ik graag aan de hand van die serie door het Maldens Vlak lopen. Mijn moeder vond het allemaal best, zij kon ook nog een paar extra caches meepakken, van de Landen-serie, die ik dus al gevonden had. Ook de Energie-serie waren allemaal weer pareltjes, persoonlijk vond ik de watermolen het mooiste. Ook vonden we nog een losse cache, de Winterwanderung. Hierin had WiGe een complete skipiste nagebouwd, inclusief werkende stoeltjeslift. Wat een creatieve man is dat zeg. Toen we halverwege de serie waren, begon het te regenen. Niet zomaar een buitje, maar de druppels zwollen al gauw aan tot een clusterregenbui (dat is echt één van mijn favoriete woorden). Ik had ’s morgens nog getwijfeld of ik mijn regenbroek (die is van mijn werk, dus sluipreclame) wel mee zou nemen, nu was ik dolblij dat ik het had gedaan. Wat een rotweer zeg. Mijn moeder had alleen een poncho bij, dus die had al snel een zeiknatte broek. Bij mij regende mijn schoenen en sokken al snel door, dus liep ik de rest van de dag met kletsnatte voeten rond. Om de humor te versterken, vonden we midden in de regenbui de cache Zonlicht-energie, waarin WiGe allemaal mini-zonnepanelen had geknutseld. Helaas werken die dingen niet onder de grond…dus bleef het stortregenen. We vonden alle zes de Energie-caches en drie Landen-caches voor mijn moeder. Daarna zochten we via de kaart in de GPS de weg naar de uitgang van het Maldens Vlak. Het Walk of Wisdom boekje is namelijk niet waterproof, dus dat hadden we uit voorzorg opgeborgen. De regen werd minder en toen we het Maldens Vlak verlieten, was het droog. Later op de dag kregen we nog een paar buitjes, maar die waren beschaafd vergeleken bij deze zondvloed.

We scoorden ons eerste vogelringetje van de dag bij de Zweef-Inn, dit is het vliegenierscafé, naast het Maldens Vlak ligt een groot zweefvliegveld. We dronken hier ook wat warms en aten een stukje appelgebak. Verder kon mijn moeder hier haar grote frustratie-cache loggen, een cache waar ze enkele jaren geleden een half uur tevergeefs naar heeft gezocht en die ik al eerder heel snel had gevonden.

We passeerden de grens tussen de provincies Gelderland en Limburg en vonden hier de cache Topje van Limburg. We liepen nu op het eerste stukje van de Mookerheide. Er graasde een grote schaapskudde, met pas geschoren schapen. De meesten stonden onder de bomen, blijkbaar houden schapen ook niet van regen. Bij het Jachtslot op de Mookerheide haalden we ons tweede vogelringetje van de dag op. Vlakbij het Jachtslot lag een cache van de Nijmeegse Heuvelrug-serie, de Mookse berg. We vonden het steile van deze heuvelrug wel meevallen, omdat het heel geleidelijk ging, over de oprit van het Jachtslot. We liepen nog een heel stuk over de Mookerheide, ik herkende hier stukken van Stevig Stappen en van de wandeltocht tijdens het 10 Years Geocaching Event. Zoals het muurtje, dat een overblijfsel is van het fort.

De uitkijktoren kwam me niet bekend voor. Natuurlijk moest ik hier in klimmen, uitkijktorens hebben een onweerstaanbare aantrekkingskracht op mij. Mijn moeder bleef veilig beneden. Ik maakte foto’s van het uitzicht en van de wolken. Ondertussen was de zon weer gaan schijnen, iets wat we een paar uur eerder echt niet hadden verwacht. We kwamen ook nog mensen tegen die in Plasmolen woonden, maar ze kenden Oisterwijk ook, want daar woonde hun dochter. Grappig dus. Wij waren ondertussen in de fase dat we onze voeten wel begonnen te voelen.

We werden echter afgeleid door een kudde Schotse Hooglanders, door mij altijd liefkozend Haarbalkoeien genoemd. Ze waren super tam en lieten zich rustig fotograferen. Ook waren er kleine Haarbalkalfjes, die zo wollig waren, dat ze meer op puppy’s leken, dan op koeien. Er was ook een echte Vikingkoe bij, die mijn held van de dag werd, doordat ze een steen op wilde gaan eten. Ik maakte een gave foto van deze koe. De laatste etappe leidde ons via het uitkijkpunt naar het plaatsje Plasmolen. We checkten in bij onze keurige, nette bed- and breakfast en gingen daarna iets eten bij een restaurant. Dit Koeskeshuis is een aanrader, aparte gerechten, veel vegetarische keuze. Wel redelijk aan de prijs. Wat ook wel jammer was, was dat alle extra kleding die ik in mijn rugzak had zitten zeiknat was geregend. Dus zat ik daar in mijn bezwete, naar regen stinkende T-shirt. En met zeiknatte schoenen. Tja, die zaten gelukkig onder de tafel. Op de terugweg van het restaurant naar de bed- and breakfast liepen we een stukje langs de Mookerplas. In maart 2012 liep ik hier al eens het Rondje rond de Mookerplas. Helaas heb ik toen twee caches niet gevonden. De serie is nog steeds online en nu kon ik nummertje 3 alsnog vinden. Nummertje 6, de andere not-found, lag helemaal aan de andere kant van de Mookerplas, dat hebben we toch maar niet meer gedaan. We hadden deze dag bijna 27 kilometer gelopen en genoeg is genoeg. Over een paar weken is de 100ste Nijmeegse Vierdaagse, maar wij waren het er over eens dat wij dat niet zouden volbrengen. Wij vinden rond de 25 kilometer op een dag wel genoeg.

 

DSC05372

Alle foto’s in deze post zijn door mijzelf gemaakt.

Advertenties
Dit bericht werd geplaatst in Wandelen en getagged met . Maak dit favoriet permalink.

3 reacties op Walk of Wisdom: etappe 2

  1. Pingback: Maartjes Tweets Walk of Wisdom: etappe 2 https://t.co/saUxSfZ6HG h…

  2. Pingback: Wandelroutes: Walk of Wisdom (etappe 4) | Maartjes Moving Castle

  3. Pingback: Wandelroutes: Walk of Wisdom (etappe 5) | Maartjes Moving Castle

Geef een reactie

Vul je gegevens in of klik op een icoon om in te loggen.

WordPress.com logo

Je reageert onder je WordPress.com account. Log uit / Bijwerken )

Twitter-afbeelding

Je reageert onder je Twitter account. Log uit / Bijwerken )

Facebook foto

Je reageert onder je Facebook account. Log uit / Bijwerken )

Google+ photo

Je reageert onder je Google+ account. Log uit / Bijwerken )

Verbinden met %s