Throwback Thursday: 15 september 2008

Over Throwback Thursday

#throwbackthursday is een bekende hashtag in de wereld van de sociale media. De bedoeling is om een foto van vroeger te posten en eventueel herinneringen op te halen. Ik wil graag een paar vaste rubrieken op deze blog introduceren en ik heb het volgende idee met Throwback Thursday: ik schrijf al jarenlang Geocachingverslagen, een verslag van elke geocachingdag. De Heideroosjes vonden hun eerste cache in 2004, dus reken maar uit hoeveel herinneringen ik heb aan bijna 12 jaar geocaching. Ook maak ik vrij veel foto’s. Maar eigenlijk doe ik daar verder niets mee. “Cacheverslagen” is een enorm Word-bestand van 1480 pagina’s. Fotobestanden zijn overal en nergens te vinden in mijn laptop of op de externe harde schijf. Daarom lijkt het me leuk om elke donderdag een oud verslag plus bijbehorende foto’s te plaatsen, wat op die datum heeft plaats gevonden, maar dan een of meerdere jaren terug in de tijd. Wij hebben caches op elke datum van het jaar gevonden, dus ik zou met deze rubriek in principe nog jarenlang vooruit kunnen.

Vandaag gaan we terug naar 15 september 2008:

Het was dit keer meteen duidelijk voor welk verslag ik ging kiezen. Acht jaar geleden vonden Anke en ik op deze datum onze 1000ste cache. Dat vonden we toen best een hele prestatie :>)

Het verslag:

  1. De Koperen Teut

Maker: Vinnie1

Type: Multi

Heideroosjes: Maartje en Anke

Gevonden op: 15 september 2008

Plaats: Luycksgestel

 

Als je net begint met geocachen is de 1000ste cache een soort van droomdoel. Het bereiken daarvan is ultiem, dan ben je een Kilocacher, een woord wat dan nog bijna magisch klinkt. In het begin lijkt 1000 ook echt ontzettend veel. Je denkt dat je het nooit gaat bereiken.

In de loop van de tijd kwamen wij er ook wel achter dat alles veel makkelijker gaat als je meer mogelijkheden tot je beschikking hebt.

Toen wij in de zomer van 2004 begonnen met geocachen, waren er nog helemaal niet zoveel caches in onze omgeving.

De eerste caches werden door ons allemaal op de fiets gedaan. We fietsten wat af in die tijd. We deden alles met de Gecko 201, een klein gifgroen gps’je waarmee je niet eens fatsoenlijk kon projecteren.

Toen haalden we ons rijbewijs en hadden we ineens de beschikking over een auto. We konden verder weg en doordat de reistijd ineens een stuk korter was, konden we ook meer caches op 1 dag doen.

Nog wat later kwam de TomTom erbij en toen werd het bereiken van het startpunt van een cache helemaal gemakkelijk. Als ik dan denk aan dat gehannes met rijden op de GPS (zonder kaart), denk ik wel eens: dat we dat gewoon deden. Maar van de andere kant had dat ook wel weer z’n charme.

Wat we wel van het begin af aan hebben gedaan is cachen in het buitenland. Onze 15e cache was namelijk al een buitenlandse: een Belgische cache in de Ardennen. Daarna volgden caches in Frankrijk, Engeland en Zweden.

Voor onze 1000ste found kozen we een multi uit.

De cache die we (nou ja, ik) uitgezocht hadden, heette de Koperen Teut. In de bossen van Luycksgestel was het te doen. Maar eerst moesten we het koperen beeldje van de Teut gaan bestuderen op het dorpsplein van Luycksgestel. De Teuten waren een soort van rondtrekkende handelslieden die handelden in van alles en nog wat, maar volgens dit beeldje hoofdzakelijk in potten en pannen. De opdracht was om alle details van het beeldje in ons op te nemen. Dus maakte ik foto’s en schreven we alle bordjes op de sokkel van het beeld over.

Achteraf bleek dat die bordjes overschrijven helemaal niet nodig was geweest. Je moest tijdens de tocht vooral dingen over het beeldje zelf weten. Gelukkig kwamen er met behulp van de foto’s wel uit. De tocht liep door een mooi gebied, maar was eigenlijk niet zo lang als wij verwacht hadden. Voor we het wisten stonden we al bij de cache. En zo schreven we ons 1000ste log en waren we Kilocacher geworden. Leuk natuurlijk, maar voor de 500ste cache hadden we ruim 25 kilometer gelopen, dus die prestatie voelde toen groter.

Wat ik hier op 15 september 2016 nog aan toe te voegen heb:

Ja, de 1000ste cache, ik weet dat nog goed. Omdat er toen nog lang niet zoveel mensen aan geocaching deden, was dat toen nog wel echt een dingetje. Ondertussen zijn er veel meer caches en lijk je pas mee te tellen als je er minstens 10.000 hebt gevonden.

Ik schrijf hier over fietsen naar caches en dat doe ik nu ook weer veel, omdat ik geen auto meer heb. En natuurlijk doe ik tegenwoordig veel aan treincachen. Maar als ik met Anke ga geocachen, dan gaan we meestal wel met haar auto.

En voor de nieuwsgierigen onder ons: we zitten nu op 6809 caches, dus heel misschien vinden we dit jaar de 7000ste nog wel! (Als we er tijd voor hebben, tenminste).

En foto’s? Ik krijg ze zo snel niet gevonden. Ik weet nog dat we een paar weken eerder in Zweden op vakantie waren en dat ik toen de “milestones” in museumpark Skansen interessant vond. Ik heb toen foto’s gemaakt van die stenen en die stond er in ieder geval eentje bij het log.

 

 

 

 

 

 

 

Advertenties
Dit bericht werd geplaatst in #geocaching, Throwback Thursday. Bookmark de permalink .

Geef een reactie

Vul je gegevens in of klik op een icoon om in te loggen.

WordPress.com logo

Je reageert onder je WordPress.com account. Log uit / Bijwerken )

Twitter-afbeelding

Je reageert onder je Twitter account. Log uit / Bijwerken )

Facebook foto

Je reageert onder je Facebook account. Log uit / Bijwerken )

Google+ photo

Je reageert onder je Google+ account. Log uit / Bijwerken )

Verbinden met %s