Hooikoorts

Ik heb dus, net als 15 tot 20%  andere Nederlanders, hooikoorts. Verrassend genoeg, kreeg ik het pas voor het eerst toen ik al 25 jaar oud was. Later leerde ik, dat je het tot je 26ste kan krijgen. Heb ik dus weer. Hooikoorts is één van de meest voorkomende allergieën en ik ken dan ook genoeg andere mensen die het ook in meer of mindere mate hebben.

Zelf heb ik vooral in de lente en nu, in september. Ik schijn uitermate allergisch te zijn voor grassen en kruiden. Vooral als ik buiten aan het fietsen ben en het een beetje waait, is het kassa. Aangezien mijn werk als postbode bestaat uit buiten fietsen, heb ik het nogal vaak als ik aan het werk ben.

Tijdens het wandelen/geocachen is het soms ook echt bloedirritant. Ik weet nog dat ik vorig jaar de 6000ste cache vond en dat ik toen echt een erge aanval had. Dat was dus echt hoera – hatsjie – 6000ste cache – mmm, ik moet echt een zakdoekje hebben, NU!

Er zijn bepaalde plekken waar ik gegarandeerde hooikoorts heb. De fietsroute langs de spoorlijn (voor de kenners: de rode fietsroute) van Oisterwijk naar Tilburg, bijvoorbeeld. En de weg tussen Berkel-Enschot en Udenhout (er liggen drie straten van Berkel-Enschot in Udenhout. Natuurlijk horen die bij één van mijn drie postwijken). ’t Staalbergven (waar we met de kanovereniging zitten) is in sommige perioden ook een erge area.

In Amsterdam heb ik het nooit. Maar daar is ook geen natuur. Tenminste, niet tussen station Amsterdam Amstel en het schoolgebouw.

Wat mijn klachten dan zoal zijn?

  • Jeukende, rode ogen
  • Dikke oogleden, op de dag na een aanval, als ik wakker word
  • Loopneus
  • Niesbuien
  • Soms ook hoestbuien en een lichte benauwdheid
  • Vermoeidheid

Kort door de bocht is hooikoorts eigenlijk een stomme allergie, een foutje van je lichaam:

Hooikoorts is een overgevoeligheidsreactie van je lichaam op stuifmeel van sommige grassen, planten en bomen, die in bloei staan. Dit stuifmeel, ook wel pollen genaamd, zweeft in de lucht en wordt vervolgens ingeademd.

De overgevoeligheid voor het stuifmeel ontstaat doordat het afweermechanisme van je lichaam in de war is.

In het lichaam ontstaat een allergische reactie en er komt een stof vrij: histamine genaamd. Histamine zorgt ervoor dat hooikoortsklachten optreden. Bij een aanval van hooikoorts raken de slijmvliezen geïrriteerd. Met name de slijmvliezen in je neus- en keelholte en de slijmvliezen bij je ogen.

Doordat de seizoenen steeds meer door elkaar lopen (30 graden in september is eigenlijk niet normaal), krijgen steeds meer mensen hooikoortsklachten.

Een paar jaar geleden slikte ik een pilletje tegen de hooikoorts, maar ik had niet echt de indruk dat dat hielp, dus ben ik daarmee gestopt. Op internet doen ook een hoop huis, tuin- en keukentrucjes de ronde. Je zou pissebedden moeten eten en dan ben je in een klap genezen (ben ik even blij dat ik vegetariër ben). Of honing eten van bijen in de omgeving, zodat je immuun wordt.

Op zich wil ik niet klagen en heb ik liever de rest van mijn leven hooikoorts, dan een akelige ziekte. Toch is het soms enorm irritant, vooral in combinatie met m’n andere kwaaltje: lichte zonne-allergie.

Informatie in deze blog komt van deze website.

 

 

 

 

Advertenties
Dit bericht werd geplaatst in Persoonlijk en getagged met . Maak dit favoriet permalink.

Geef een reactie

Vul je gegevens in of klik op een icoon om in te loggen.

WordPress.com logo

Je reageert onder je WordPress.com account. Log uit / Bijwerken )

Twitter-afbeelding

Je reageert onder je Twitter account. Log uit / Bijwerken )

Facebook foto

Je reageert onder je Facebook account. Log uit / Bijwerken )

Google+ photo

Je reageert onder je Google+ account. Log uit / Bijwerken )

Verbinden met %s