Word ik dan toch een Crazy Cat Lady?

20161106_092848

Dit is Jip. Het is de kitten van mijn vriendinnen Stephanie en Angela. Grijs met witte sokjes en een witte bef. Hij komt uit het asiel (nou ja, een gastgezin) en woont dus nog niet zo heel lang bij hen. Ze hadden echter al een weekendje weg gepland, dus werd ik gevraagd om op hun huisdier te passen. Is wel grappig, want vroeger paste ik ook altijd al op de huisdieren van Stephanie, maar toen waren het cavia’s en hamsters. Die kwamen met kooi en al naar mij toe. Jip bleef gewoon in zijn eigen huis.

Ondanks dat Jip nog klein is, eet hij best een heleboel. Hij moet ook vers water, want hij heeft de gewoonte om zijn brokjes in zijn waterbak te gooien. En hij wil het liefste de hele dag spelen (als hij niet slaapt, tenminste). Verder was hij nog nooit zo lang alleen geweest, dus Stephanie en Angela maakten zich best een beetje zorgen over hem.

Nou, volgens mij gaat het best goed met hem. Hij zal zich best een beetje eenzaam voelen en ik heb geen idee waar hij slaapt (hij is iedere keer als ik kom, heel erg wakker ;>), maar hij eet als een tijger, is totaal niet bang van mij en wil ook heel graag met mij spelen. Als ik er ben, loopt hij ook de hele tijd achter mij aan.

Bij een volgende keer zal hij trouwens ook niet meer eenzaam zijn, want als alles goed gaat, halen Stephanie en Angela volgende week nog een kitten op. Dan heeft Jip een vriendje om mee te spelen.

20161106_165230

Eigenlijk ben ik niet zo’n kattenmens. Ik zou mezelf eerder een hondenmens noemen. Dat komt omdat ik opgegroeid ben met honden, eerst Bruce en daarna Indy. Die honden waren van het hele gezin. Van mezelf heb ik al vanaf jonge leeftijd allerlei knaagdieren gehad: cavia’s, konijnen, hamsters en muizen. Ook heb ik nog vissen gehad en wandelende takken. Nu heb ik nog twee cavia’s over en sinds kort heb ik opnieuw wandelende takken. Ik heb ook op allerlei soorten knaagdieren gepast, op honden (Dixie!) en op de schildpadden natuurlijk. Maar ik paste nooit eerder op een kat.

Ik heb dus nooit een kat gehad. Ook in mijn enorm grote familie, heeft er volgens mij vrijwel niemand een kat.

In de blogwereld lijkt het echter verplicht om een kat te hebben. Bijna alle bloggers schijnen één of meerdere katten te hebben en schrijven daar geregeld over. De term “Crazy Cat Lady” kwam ik dan ook tegen op een andere blog. Het klinkt leuk en daarom heb ik het onthouden.

20161106_092818

Het zou zomaar eens kunnen dat Jip mij ook in een Crazy Cat Lady gaat veranderen. Hij is echt een übercute beestje. Natuurlijk is hij nu nog een kitten en jonge dieren zijn altijd schattig, maar ik verwacht dat ik hem ook nog leuk vind als hij volwassen is.

Owh en kattenspeelgoed! Weet je hoe leuk kattenspeeltjes zijn? Ik zou bijna zelf een dagje een kat willen zijn om te kunnen spelen met al die rinkelende balletjes en regenboogmuisjes en die geweldige vishengel! En dan wil ik ook overal op klimmen en over al het meubilair heen lopen en heel stoer op de grond springen. En dan net doen of ik een tijger ben en vervolgens midden op de bank gaan slapen, zodat er niemand meer fatsoenlijk kan zitten.

Het enige nadeel aan een kat vind ik het natvoer dat hij krijgt. Met de brokjes zou ik wel kunnen leven. Maar dat natvoer is iets heel ranzigs met veel vlees/vis in een zakje. Dat staat mij als vegetariër een beetje tegen. Op de VeggieFair was daar een interessante lezing over. Nou denk ik niet dat je een vleesetend huisdier volledig vegetarisch moet maken, maar ik zou daar zeker wel wat meer over willen weten, voor ik zelf een kat aan zou schaffen.

Voorlopig komt er echter geen kat. En geen hond. En geen konijn. En ook niet die hele imaginaire dierentuin uit mijn dromen. Eerst maar eens afstuderen, een fatsoenlijke baan vinden en andere woonruimte (hoeft niet persé in die volgorde). En dan kan ik eens aan al die huisdieren gaan denken.

Gelukkig woont Jip heel dichtbij en kan ik die heel vaak gaan aaien. Want zeg nou zelf, dat beestje is toch echt te schattig voor woorden?

20161106_164755

De foto’s bij deze blog heb ik gemaakt met mijn telefoon. Mijn telefoon is een soort van prehistorisch fossiel (aldus mijn broertje) en de kwaliteit van de foto’s is dus niet al te best.      Verder is stil zitten niet echt een hobby van Jip ;>)

Angela heeft zelf heel mooie foto’s van Jip gemaakt, met haar professionele camera, maar die ga ik niet zonder toestemming gebruiken.

 

 

 

Advertenties
Dit bericht werd geplaatst in Dieren, Oppasdieren en getagged met . Maak dit favoriet permalink.

2 reacties op Word ik dan toch een Crazy Cat Lady?

  1. Hannie de Kort zegt:

    Mooi verhaal over Jip!

    Like

  2. Pingback: Weekly Highlights #5 | Maartjes Moving Castle

Geef een reactie

Vul je gegevens in of klik op een icoon om in te loggen.

WordPress.com logo

Je reageert onder je WordPress.com account. Log uit / Bijwerken )

Twitter-afbeelding

Je reageert onder je Twitter account. Log uit / Bijwerken )

Facebook foto

Je reageert onder je Facebook account. Log uit / Bijwerken )

Google+ photo

Je reageert onder je Google+ account. Log uit / Bijwerken )

Verbinden met %s