Boekenplank: Wat las ik in november?

In november las ik zes boeken. Daar zaten wat dunnere boeken bij, maar ook een heel dikke van 900+ pagina’s. Ik las vooral heel veel in de trein. Ik zit nu op 71 uit 75 boeken en hoop mijn Hebban Challenge in december nog af te kunnen ronden.

boekdemuziekvandestilteDe Muziek van de Stilte van Patrick Rothfuss, is meer een novelle dan een echt boek. Het boek gaat over één van de personages uit de grote wereld van Rothfuss, bekend uit zijn dikke fantasy-pillen: De Naam van de Wind en De Angst van de Wijze. In die boeken is Kvothe de hoofdpersoon, in dit boekje is het Auri, een meisje dat in de catacomben van de universiteit leeft, waar Kvothe lessen volgt. In de dikke boeken gaat Kvothe wel eens bij Auri op bezoek. In dit boekje bereidt Auri zich voor op de komst van Kvothe. Auri is een heel apart meisje, toch lijkt ze haar wereld wel op orde te hebben. Ik vind de kaft van dit boek echt heel erg mooi, ik zou dit zo als poster/schilderij, boven de bank kunnen hangen. Het verhaal zelf is apart, de schrijfstijl is anders dan die van de dikke boeken, maar ook wel mooi. Ik denk wel dat je de andere boeken gelezen moet hebben om dit verhaal te kunnen begrijpen en waarderen.

boekaiyasstrijdAiya’s Strijd van Jolien Tonnon, kwam ik per toeval tegen in de bibliotheek, toen ik eigenlijk op zoek was naar een ander boek. Er zat een aanbeveling op van Hebban, de website waar ik de Leeschallenge doe. Dat en de flaptekst trokken mijn aandacht. Het boek is een echt fantasy-verhaal, wel met flink wat middeleeuwse invloeden. Hoewel ik niet alles wat er in het boek gebeurde even geloofwaardig vond (zelfs in een fantasy-verhaal moet niet alles zomaar kunnen), las het heel lekker weg en was het zeker boeiend genoeg om uit te willen lezen. In dit geval vond ik de foto op de kaft weer helemaal niet passend. In het boek wordt vaak herhaald dat Aiya goudblond haar heeft…in de veronderstelling dat je je hoofdpersoon op de kaft afbeeld, vind ik de keuze voor een meisje met donker haar, dus niet zo handig. Wat ik wel mooi vond, was de rode draad in dit verhaal: dat de waarheid waarmee jij bent opgevoed, niet persé de echte waarheid hoeft te zijn.

boekgonegirlHet is een bestseller, heel veel mensen hebben het gelezen. Het is verfilmd. Bijna iedereen kent dit boek of de film. Maar ik vond Gone Girl een zware pil om doorheen te komen.  Dat komt waarschijnlijk deels omdat ik niet echt van dit soort thrillers houd. Wat een compleet gestoord plot! Aan het begin vond ik zowel Nick als Amy irritante karakters. Naarmate het boek vorderde, ik vond de eerste helft nogal traag, kreeg ik iets meer sympathie voor Nick en besloot ik dat Amy volslagen psychisch gestoord is. Ik leende het boek van mijn broertje en die vond vreemdgaan rechtvaardig, als je vrouw zo gestoord zou zijn als Amy. Tja.

Ik houd niet echt van de schrijfstijl van Gillian Flynn. En ik denk dat ik voorlopig maar lekker vrijgezellig blijf, voordat ik de mannelijke versie van een Amy tegen het lijf loop…

boekhetmeisjedatdehemelaanraakteHet meisje dat de hemel aanraakte van Luca di Fulvio is een dikke historische roman van meer dan 900 pagina’s. Wel in pocketformaat met heel dun papier, ik had aan het begin niet door dat het boek zoveel bladzijden telde. Het kostte me bijna drie treinreizen om het uit te lezen. Het volgt verschillende verhaallijnen, waarbij die van de weesjongen Mercurio de meeste aandacht krijgt. Je volgt hem van tiener tot jongvolwassene. Ondertussen volg je ook andere verhaallijnen, zoals die van het Joodse meisje Giuditta en haar vader. Het boek speelt zich hoofdzakelijk af in het Venetië van begin 16e eeuw. Ook hier waren de Joden al een uitgestoten bevolkingsgroep. Ook weeskinderen, zoals Mercurio, moeten er veel voor over hebben, om een plekje in de wereld te kunnen veroveren. Op zich vond ik het wel een mooi boek, maar sommige stukken zijn een beetje langdradig (met name de rechtzaak en de martelingen). Ook zitten er veel oversekste mannen in, die nogal neerbuigend doen over vrouwen, maar dat hoort misschien bij die tijdsgeest. Ik vond de meeste karakters ook niet echt sympathiek, ook Mercurio vond ik niet echt heel aardig. Giuditta dan weer wel.

boekeenlevennajouEen leven na jou van Jojo Moyes is de opvolger van de bestseller Voor jou. Die las ik vorige maand. Omdat dit boek tot Sint Juttemis is uitgeleend bij mijn eigen bibliotheek (Midden-Brabant), werd ik een beetje spontaan gastlener bij de Openbare Bibliotheek Amsterdam. Dit werd dus het eerste boek, wat ik daar leende.

Goed, blijkbaar kreeg Jojo Moyes zo vaak de vraag hoe het verder ging met Louisa, dat ze besloot om nog een boek over haar te schrijven. Het begin vind ik ongeloofwaardig, ze had echt niet van een flat af hoef vallen om het punt duidelijk te maken, haar been breken ofzo was genoeg geweest. Nu vond ik dat ze wel heel snel hersteld was. Aan het eind van Voor jou, denk je als lezer dat het, op haar liefdesverdriet na, allemaal wel goed gaat komen met Louisa. In dit boek blijkt dat dus niet zo te zijn. Het gaat eigenlijk helemaal niet zo goed met haar. Dan staat ineens Wills onbekende tienerdochter Lily bij haar op de stoep en dat blijkt geen gemakkelijk meisje te zijn. Louisa ziet het als haar levensdoel om Lily te helpen, maar hoe moet het dan met haar eigen leven, herstellende van een zwaar ongeluk en opnieuw verliefd?

Tja, hoewel dit boek lekker weg las, had het van mij niet persé gehoeven. Die val van de flat, het bestaan van Wills onbekende dochter, het is misschien allemaal een beetje too much. Het is wat ik een Goede Tijden Slechte Tijden verhaal noem.

boeknachtblauw

Van haar thrillers moet ik niets hebben, maar ik houd wel erg van de historische romans van Simone van der Vlugt. Blijkbaar meer mensen, want dit boek was non-stop uitgeleend bij de bibliotheek, tot ik het vorige week dan eindelijk uit de net-ingeleverd-kast kon plukken. Nachtblauw gaat over de geschiedenis van het Delfts Blauw aardewerk. Door de ogen van een vrouwelijke schilderes, wat in die tijd natuurlijk niet zoveel voorkwam. Deze Catrijn heeft ook nog een duistere voorgeschiedenis, wat het boek nog een spannend randje geeft. Dan breekt ook de pest nog uit in Nederland. Het boek leest heel vlot weg, Simone van der Vlugt schreef natuurlijk eerst voor kinderen en dat toontje vond ik in dit boek best wel erg terug komen. Alles bij elkaar vond ik het wel weer een lekker weglezend boek, maar De Lege Stad maakte eerder dit jaar, meer indruk op mij.

In december moet ik dus nog vier boeken lezen om mijn challenge te volbrengen. Dat is ongeveer 1 boek per week. Dat moet toch te doen zijn.

De foto van de boekenkast komt van internet, net als de afbeeldingen van de kaften.

 

 

 

 

Advertenties
Dit bericht werd geplaatst in Boeken en getagged met . Maak dit favoriet permalink.

Een reactie op Boekenplank: Wat las ik in november?

  1. Pingback: Reading Challenge volbracht! | Maartjes Moving Castle

Geef een reactie

Vul je gegevens in of klik op een icoon om in te loggen.

WordPress.com logo

Je reageert onder je WordPress.com account. Log uit / Bijwerken )

Twitter-afbeelding

Je reageert onder je Twitter account. Log uit / Bijwerken )

Facebook foto

Je reageert onder je Facebook account. Log uit / Bijwerken )

Google+ photo

Je reageert onder je Google+ account. Log uit / Bijwerken )

Verbinden met %s