7000 caches!

We bereikten deze geocaching-milestone al een maand geleden, op 13 november 2016, maar ik heb nu pas tijd om er over te schrijven.

Most Frequently Asked Questions:

*7000 caches, dat is een hele hoop! Ja, dat klopt, maar we zijn al bezig sinds augustus 2004, dus dat is ruim 12 jaar.

*Heb je al die 7000 caches zelf gevonden? Nee, ons team bestaat uit drie personen. Die andere personen zijn Anke en Guy. We cachen niet altijd samen. In verhouding heb ik wel de meeste caches mee gevonden, maar dat komt vooral omdat ik ook vaak alleen op pad ga en soms met mijn moeder, die ook aan geocaching doet.

*Pfft, 7000. Vind je het dan nog wel leuk? Ja, ik vind geocaching nog steeds een geweldig hobby. Verder vind ik dat je er gewoon de leuke dingen uit moet halen. En wat ik dan “leuk” vind, is in twaalf jaar tijd wel eens veranderd.

*Waarom de keuze voor een Belgische cache als 7000ste? We hebben de afgelopen tijd vaak een dagje in België gecached. Daarom vond ik het wel toepasselijk om een Belgische milestone in de lijst te hebben. Het is niet eens onze eerste buitenlandse milestone, nummertje 4000 vonden we namelijk in Denemarken (op mijn verjaardag), in 2012.

Op 1 januari 2016 schreef ik het volgende:

Het stiekeme jaardoel voor 2016 is het bereiken van #7000. Maar om dat te bereiken zouden we meer caches moeten vinden dan we de afgelopen vier jaren hebben gehaald. We gaan het jaar in met #6201 founds, dus dan zouden we er 799 moeten vinden. Dat is veel. Dat is heel veel.

Maar:

In de maand juli van dit jaar vonden we maar liefst 234 caches. De meeste afzonderlijk van elkaar, want ik was op vakantie in Nederland, terwijl Anke en Guy in Frankrijk en België zijn geweest.2016-12-12

Na juli besloten we, dat we serieus gingen proberen om de 7000 te bereiken. Het idee was dat het met Kerstmis zou gaan plaats vinden. Het ging echter zo voorspoedig, dat we eind oktober nog maar vijf caches verwijderd waren van de 7000. Er werd dus snel een datum geprikt, waarop we allebei konden. We offerden er het Spellenspektakel voor op. Het werd zondag 13 november.

Het verslag:

Vandaag was het dan zover: de Heideroosjes gingen een poging doen om onze 7000ste cache te vinden. Best wel bijzonder, want aan het begin van het jaar hadden we eigenlijk uitgesloten dat we deze milestone in 2016 zouden kunnen halen. Maar na juli, een maand waarin we – afzonderlijk van elkaar – 234 caches vonden, besloten we om er voor te gaan. Dus werden er een aantal slagdagen gepland en stond het licht vanaf eind oktober eigenlijk al op groen. Anke was er zowel bij de #5000 als de #6000 niet bij, dus ze wilde nu wel heel erg graag mee. Dus moest ik bijna twee weken geduldig wachten tot het zondag 13 november was. Eigenlijk zouden we die dag naar het Spellenspektakel gaan, maar dat is met z’n tweeën niet zo leuk. Op foto’s zag ik, dat het ook ontzettend druk was. Ook het weer kon nog een spelbreker gaan worden, want de weersvoorspelling was aan het begin van de week heel slecht, maar werd steeds beter. Dus besloten we gewoon te gaan. Voor de zekerheid namen we wel een regenbroek en handschoenen mee, want je weet het maar nooit.

Ook het strijdtoneel werd een aantal keer veranderd. Mijn eerste idee was een multi bij Kasteel Croy, maar daar lagen alleen maar de vijf vereiste caches, die slecht gevonden werden. Dan werd het risico wel heel groot. In Lommel, net over de grens in België, had ik al een tijdje de trail van het Verloren Kabouterdorp op het oog. Vorig jaar, in augustus, liep ik de Don Quichot-trail van deze makers, op een zonovergoten heide. Die trail was goed bevallen. Dus haalde ik Anke over voor nog een dagje België. We zijn de afgelopen tijd zo vaak de grens over geweest, dat het ook wel toepasselijk zou zijn om hier onze 7000ste te vinden. In dit gebied lag ook nog een multi die de Heuvelse Heide heet en omdat wij de Heideroosjes heten, vond ik het leuk als het woordje ‘heide’ terug kwam in de naam van de cache.

Het was nog best een eind rijden naar Lommel-Kolonie, het plaatsje zelf (nou ja het buitengebied dan, niet in het centrum geweest) is echt pauper-België, met vervallen, rommelige ogende boerderijen en de beroemde stroomkabels boven de weg (op de terugrit kwamen we erachter dat er ook geen straatverlichting was). De heide (Heuvelse Heide) zelf en de zandwinningsplas, waren wel mooi.

We waren nog geen half uur aan het wandelen, toen het begon te miezeren. We hoopten dat dat snel voorbij zou zijn, maar helaas werd het steeds erger en hebben we de rest van de dag in de regen gelopen. De regenbroeken werden dus aangetrokken. En het was ook nog eens best wel koud, dus ook de handschoenen. In mijn geval maar eentje, want met handschoen kan ik mijn GPS niet bedienen. Mijn rechterhand was dus heel koud en een beetje verstijfd, dus logjes schrijven ging een beetje bibberig.

Na een paar uur waren mijn versleten wandelschoenen totaal doorgeregend, ik voelde het zo van mijn tenen doortrekken naar mijn hielen. Ankes nieuwere schoenen hielden het langer uit, maar ook zij had aan het einde natte sokken.

Toch zetten we door. We hebben de kabouter-serie niet in de goede volgorde gedaan. De Heuvelse Heide was volgens de telling ook niet de echte 7000ste cache, maar die hebben we wel als zodanig benoemd en behandeld. Op het moment zelf bleek het logboek vol te zijn, waren we al koud en nat, maar toch wel blij. Beetje jammer is, is dat de Heuvelse Heide een zuster-heide-cache in Nederland heeft. In Best zelfs, wat vlakbij Oisterwijk is. Maar om de een of andere reden, hebben wij deze Zwerversheide nog nooit gelopen. Die staat nu dus hoog op het verlanglijstje.

De kabouter-serie was inventief verstopt, in paddestoelenkastjes. Bij bijna alle caches moest je nog een opdracht oplossen, voor je het cijferslot open kreeg. Ondanks dat dit kindercaches waren, ging het Anke en mij niet zo goed af. In het begin konden we nog lachen om onze stommiteiten, later werd het een beetje frustrerend. We hebben wel alle paddestoelen open gekregen, maar volgens ons niet allemaal op de juiste manier. Een beetje proberen wil nog wel eens lukken. Bij de cache met het lichtspelletje kregen we gezelschap van twee andere teams, die de cache niet open kregen. Wij aanvankelijk ook niet, maar toen ging ik gewoon willekeurige combinaties van lampjes indrukken en zo hadden we opeens toch de goede code te pakken. Bij een andere cache zijn we gewoon gaan rekenen met een gegeven getal en zo hadden we uiteindelijk ook de goede code.

Ondanks het gruwelijk slechte weer, waren er veel andere geocachers op pad, tot complete gezinnen aan toe. Natuurlijk is het toe te juichen dat er zoveel mensen naar buiten gaan, maar ik weet niet of ik een baby met zulk weer mee het bos in zou slepen.

We vonden ook nog twee extra caches op de route: Minecraft bricks en Camperplaats Lommel.

De heide zag er grauw en troosteloos uit in dit weer. Dat leverde toch heel andere foto’s op, dan vorig jaar in het zonnetje, bij die andere trail. Bij de zandafgraving in deze weersomstandigheden kreeg ik spontaan het idee voor een eng moordverhaal.

We waren echt blij toen het einde van de trail in zicht kwam, omdat we zo nat en koud waren. De bonus maakte veel goed. Dit is zeker één van de mooiste en grootste caches die we ooit gezien hebben (hier geen foto’s van, geocachers moeten het zelf maar gaan bekijken). En we moesten er nog naar zoeken ook, want je verwacht niet dat een complete bouwkeet de cache vormt. De eigenaar had hier dus een compleet kabouterdorp nagebouwd, het leek net droomvlucht. Er zat ook een automaat in, waar je voor 50 cent een gelukspaddestoel uit kon halen. Natuurlijk wilde ik die hebben als herinnering en zelfs Anke ging voor de bijl. De 7000ste  cache maakte toch iets los. We wilden bijna deze bonus tot 7000ste verheffen, maar dat was logisch gezien niet mogelijk, want dan hadden we hem cijfermatig moeten vinden voor het grootste gedeelte van de serie en dat kan natuurlijk niet, omdat je de getallen waarmee je de bonus moest berekenen in de andere caches vindt.

Na de bonus moesten wij nog 1 cache. Het was ondertussen al begonnen te schemeren, dus we waren echt blij toen we bij de auto waren. 19 caches gevonden (we stonden nu al op 7014) en zo’n 13 kilometer door de regen gelopen. We hadden het wel verdiend.

Ondanks de weersomstandigheden, toch zeker een gedenkwaardige dag.

7000

Foto’s bij deze blog zijn door mijzelf gemaakt. Op Instagram postte ik ook een foto met een tekst uit een liedje van de band de Heideroosjes, maar ik betwijfel of iemand die link heeft gelegd ;>)

Advertenties
Dit bericht werd geplaatst in Wandelen en getagged met . Maak dit favoriet permalink.

Een reactie op 7000 caches!

  1. Pingback: Het was een goed geocachingjaar! | Maartjes Moving Castle

Geef een reactie

Vul je gegevens in of klik op een icoon om in te loggen.

WordPress.com logo

Je reageert onder je WordPress.com account. Log uit / Bijwerken )

Twitter-afbeelding

Je reageert onder je Twitter account. Log uit / Bijwerken )

Facebook foto

Je reageert onder je Facebook account. Log uit / Bijwerken )

Google+ photo

Je reageert onder je Google+ account. Log uit / Bijwerken )

Verbinden met %s