Wandelroutes: Dwars door Gelderland (etappe 19, 20 + 21)

dwarsdoorgelderland

Eerder schreef ik al eens over mijn ervaringen – tot nu toe – met het Lange Afstand Wandelpad Dwars door Gelderland: deel 1, deel 2, deel 3 en deel 4. Vandaag volgt het verslag van etappe 19 tot en met etappe 21, die ik heb gelopen op 14 augustus 2016.

Ik besloot weer verder te gaan met mijn Dwars door Gelderland-project. Ik sloeg een paar etappes over, omdat etappe 18 offline was en ik die samen met 16 en 17 wilde doen. Dus startte ik vandaag met etappe 19, dat kon mooi vanaf station Dieren. Daar was ik redelijk op tijd, dus ik begon vol enthousiasme te lopen…moest ik al meteen met een pontje. Dat kostte 80 cent, maar ik had dus helemaal geen contant geld bij en je kon daar niet pinnen. De zoektocht naar een pinautomaat kostte me een heleboel tijd. Ik vroeg het in een winkel, maar die deden niet aan extra geld pinnen. Op het station in Dieren is helemaal niets te beleven. Dus moest ik doorlopen naar het centrum. Daar vond ik eindelijk een pinautomaat, maar helaas kreeg ik er een briefje van 20 uit en ik had gehoopt op twee briefje van 10. Terug naar de pont, ik was ondertussen bijna een uur verder. Gelukkig konden ze op het pontje wel wisselen van 20 euro – pfft.

Zo kon ik verder met de route, die mee slingerde met de IJssel. Het was hier gruwelijk druk, met wandelaars, fietsers en andere vervoersmiddelen. Ook op de rivier zelf was het druk met vaartuigen, ik had deze etappe ook bijna helemaal per kano af kunnen leggen. Ik miste mijn kano dan ook wel een beetje ;>) Het stikte ook van de campings langs de rivier.

Bij een oude locomotief (hoe die daar terecht kwam, werd mij niet helemaal duidelijk) vond ik een traditional cache. Etappe 19 verliep verder voorspoedig en na het vinden van de cache, kon ik meteen door met etappe 20. Die ging weg van de IJssel, nu liep ik meer op boerenweggetjes tussen de weilanden. De vragen van deze etappe waren een beetje onduidelijk gesteld, met veel rekenwerk. Onderweg liep ik een klein stukje om, om de traditional Fozzy te kunnen loggen. Fozzy bleek een lieveheersbeestje te zijn en zag er heel schattig uit. De cache was pas die week online gekomen. De cache van etappe 20 zou op verboden terrein liggen. Dat klopte inderdaad, maar ik ben brutaal de brandnetels ingestapt, over het touw heen, met mijn sokken opgetrokken, want ik droeg een korte broek. En ik vond de cache keurig op het 0-punt. Dus goed gerekend.

Vlug het verboden brandnetelterrein weer verlaten. En verder met etappe 21. Die liep door bosrijk gebied. De vragen waren nu duidelijker en ik stond al snel bij de cache. Ik begon ook nog aan etappe 22, maar die zou ik niet helemaal af gaan maken, want ik was nu in Doetinchem en daar was een station. In Doetinchem zelf werd ik nog afgeleid door een heleboel traditional-caches. Ik was hier nog nooit geweest, maar Anke en Guy wel, dus we hadden hier al founds. Al cachend vond ik mijn weg naar het station, waar de trein net voor mijn neus weg reed. Damned, kon ik op dit troosteloze station een half uur gaan zitten wachten. Uiteindelijk duurde de reis naar huis een eeuwigheid, want ook op Arnhem miste ik de trein.

dsc06177

Dit werd in 2016 de laatste Dwars door Gelderland wandeling. Hopelijk kan ik het project in 2017 afmaken.

Alle foto’s bij deze blog zijn door mijzelf gemaakt.

 

Advertenties
Dit bericht werd geplaatst in #geocaching, Day Zero Project, Uncategorized en getagged met , , , , . Maak dit favoriet permalink.

Geef een reactie

Vul je gegevens in of klik op een icoon om in te loggen.

WordPress.com logo

Je reageert onder je WordPress.com account. Log uit / Bijwerken )

Twitter-afbeelding

Je reageert onder je Twitter account. Log uit / Bijwerken )

Facebook foto

Je reageert onder je Facebook account. Log uit / Bijwerken )

Google+ photo

Je reageert onder je Google+ account. Log uit / Bijwerken )

Verbinden met %s