Throwback Thursday: 2 februari 2008

Over Throwback Thursday

#throwbackthursday is een bekende hashtag in de wereld van de sociale media. De bedoeling is om een foto van vroeger te posten en eventueel herinneringen op te halen. Ik wil graag een paar vaste rubrieken op deze blog introduceren en ik heb het volgende idee met Throwback Thursday: ik schrijf al jarenlang Geocachingverslagen, een verslag van elke geocachingdag. De Heideroosjes vonden hun eerste cache in 2004, dus reken maar uit hoeveel herinneringen ik heb aan bijna 12 jaar geocaching. Ook maak ik vrij veel foto’s. Maar eigenlijk doe ik daar verder niets mee. “Cacheverslagen” is een enorm Word-bestand van 1480 pagina’s. Fotobestanden zijn overal en nergens te vinden in mijn laptop of op de externe harde schijf. Daarom lijkt het me leuk om elke donderdag een oud verslag plus bijbehorende foto’s te plaatsen, wat op die datum heeft plaats gevonden, maar dan een of meerdere jaren terug in de tijd. Wij hebben caches op elke datum van het jaar gevonden, dus ik zou met deze rubriek in principe nog jarenlang vooruit kunnen.

Vandaag gaan we terug naar 2 februari 2008:

Nopi is het team van de zusjes en de moeder van Anke. Pien en Noortje zijn dus de jongere zusjes van Anke. Nopi is een tijdje ook vrij fanatiek geweest met geocaching en nu doen ze het heel soms nog wel eens. Dit verslag is nog uit de fanatieke periode.

Het verslag:

  1. De Roodloop
  • Maker: Rexenrakker
  • Type: Multi
  • Gevonden op: 2 februari 2008
  • Heideroosjes: Anke en Maartje
  • Nopi: Pien en Noortje
  • Plaats: Hilvarenbeek
  1. Holy Cow
  • Maker: 1ltmoos
  • Type: Mysterie
  • Gevonden op: 2 februari 2008
  • Heideroosjes: Anke en Maartje
  • Nopi: Pien en Noortje
  • Puzzel opgelost door: Maartje
  • Plaats: Hilvarenbeek
  1. Het Skelet van Piet Stams
  • Maker: Moonenmonkeys
  • Type: Multi
  • Gevonden op: 2 februari 2008
  • Heideroosjes: Anke en Maartje
  • Nopi: Pien en Noortje
  • Plaats: Hilvarenbeek
  1. Eichsfeld greets Belgium
  • Maker: Berbli
  • Type: Traditional
  • Gevonden op: 2 februari 2008
  • Heideroosjes: Anke en Maartje
  • Nopi: Pien en Noortje
  • Plaats: Poppel, België

Nopi deed een wedstrijd met het familie-team Softie en ze wilden even een klein voorsprongetje op hun nemen. En wij willen altijd geocachen, dus gingen we ’s middags (na werk/sporten) nog op stap naar Hilvarenbeek. Eerst kregen wij de Roodloop cadeau. Negen jaar na dato kan ik wel bekennen, dat we daar niet eerlijk aangekomen zijn. De cache in kwestie is nu gearchiveerd. De Roodloop is een super moeilijke multi met een kruisprojectie erin. Maar een vriendin van Noortje woont heel dicht bij die cache en had hem per ongeluk gevonden. Dus had Noortje die cache vlug gelogd toen ze daar logeerde. Nu konden wij hem ook vlug illegaal loggen. In ruil daarvoor kreeg Nopi het coördinaat van Rex, die daar vlakbij ligt. Pien ging Rex loggen, terwijl Anke en ik dus de Roodloop logden. Eigenlijk had ik dus ook al een keer gezien waar de Roodloop lag, toen ik Rex had gedaan, stonden er namelijk mensen bij die boom en ik dacht toen nog: “zouden dat geocachers zijn?” Achteraf blijken het dus inderdaad loggende geocachers te zijn geweest.

We gingen verder met Holy Cow. Dat was een mysterie waar ik me geen raad mee wist. Maar op een dag kreeg ik een mailtje van andere geocachers of ik hun een hint wilde geven voor een puzzel die ik al opgelost had. Dus die heb ik toen geruild tegen een hint om Holy Cow op te lossen. Uiteindelijk bleek je Holy Cow letterlijk als Heilige Koe te moeten interpreteren en dan bedoelen ze daar een auto mee. Je moest iets doen met provincie-codes van nummerborden. Weer een puzzel opgelost. Hij bleek op een toepasselijke plek te liggen, bij het tankstation van Hilvarenbeek.

We vervolgden onze cache-middag met het Skelet van Piet Stams, een cache over een vage Hilvarenbeker die altijd allemaal onzin vertelde. Ik vond het maar een rare cache. Het enige grappige was dat we St. Clara hebben ontdekt. Dat is een of andere heilige die vereerd moet worden met een worst en er hangt dus serieus een worst aan dit beeld. Toen wij bij dat beeld stonden kwam er net een dorpsgids aan met een hele groep mensen die hij aan het rondleiden was. Dus wij stonden ons net af te vragen of dat beeld nou echt Clara was en toen pikten we dat verhaal over de worst mee. Was wel grappig.

Wij hebben heel die tocht gelopen, maar op het einde bleek dat dat helemaal niet had gehoeven. De cache lag namelijk bij de molen en je moest daar ter plekke de code om het cijferslot waarmee hij afgesloten was te ontcijferen. Dus eigenlijk hoefde je heel die tocht niet te doen, maar het was wel leuk om Hilvarenbeek te leren kennen. De verstopplek van de cache werd ons zo’n beetje aangewezen door een buurtbewoner, dus met dank aan een hoop behulpzame Hilvarenbekers hebben wij deze cache tot een goed einde gebracht.

Er was nog tijd over voor een oppikker. Toen ik vertelde over de Belgische oppikker die ik in mijn GPS had gezet, waren Pien en Noortje daar meteen voor te vinden, omdat ze nog geen caches in België gevonden hadden. Wij zelf wel, meerdere zelfs tijdens onze vakanties in Roy, Robertville en De Haan.

Dus  wilden we even vlug de grens overgaan, maar dat viel tegen, want we kwamen klem te zitten in een carnavalsoptocht. Toen we daar eindelijk uit waren toch nog vlug doorgereden naar Poppel. In het betreffende bos nog wel even moeten zoeken naar de cache, maar gelukkig vond ik hem toch nog. De maker van deze cache, Berbli, legt een cache in elk land waar hij/zij op vakantie is geweest. Die heten dan allemaal Eichsfeld greets…. Op zich wel grappig. Thuis meteen gekeken in welke landen er allemaal eentje lag. In Nederland dus eentje, in Zeeland.

En ook een in Zweden, maar helaas heel ver uit de richting voor ons (we gaan in de zomer op vakantie naar Zweden). Das wel jammer, want als je zo’n serie voltooid krijgt, heb je er pas echt iets voor gedaan natuurlijk.

Wat ik hier op 2 februari 2017 nog aan toe te voegen heb:

Ja, later ging ik dus in Hilvarenbeek wonen (twee jaar lang van 2010 tot 2012), dus het is maar goed dat we die hele tocht van Piet Stams netjes gelopen hebben. Ik woonde om de hoek bij de kerk en schoot iedere keer in de lach als ik die worst zag hangen.

Ondertussen weet ik heel goed hoe ik een kruisprojectie moet maken, dat vond ik toen nog lastige materie.

Dat op vakantie een cache verstoppen en die vervolgens niet (kunnen) onderhouden mag tegenwoordig niet meer. Logisch ook, je krijgt dan een wildgroei van verwaarloosde caches. Zo stierf de Eichsfeld-serie een stille dood en zijn wij nooit verder gekomen, dan die in België.

Advertenties
Dit bericht werd geplaatst in #geocaching, Uncategorized en getagged met , , , . Maak dit favoriet permalink.

Geef een reactie

Vul je gegevens in of klik op een icoon om in te loggen.

WordPress.com logo

Je reageert onder je WordPress.com account. Log uit / Bijwerken )

Twitter-afbeelding

Je reageert onder je Twitter account. Log uit / Bijwerken )

Facebook foto

Je reageert onder je Facebook account. Log uit / Bijwerken )

Google+ photo

Je reageert onder je Google+ account. Log uit / Bijwerken )

Verbinden met %s