Throwback Thurday: 23 februari 2009

Over Throwback Thursday

#throwbackthursday is een bekende hashtag in de wereld van de sociale media. De bedoeling is om een foto van vroeger te posten en eventueel herinneringen op te halen. Ik wil graag een paar vaste rubrieken op deze blog introduceren en ik heb het volgende idee met Throwback Thursday: ik schrijf al jarenlang Geocachingverslagen, een verslag van elke geocachingdag. De Heideroosjes vonden hun eerste cache in 2004, dus reken maar uit hoeveel herinneringen ik heb aan bijna 12 jaar geocaching. Ook maak ik vrij veel foto’s. Maar eigenlijk doe ik daar verder niets mee. “Cacheverslagen” is een enorm Word-bestand van 1480 pagina’s. Fotobestanden zijn overal en nergens te vinden in mijn laptop of op de externe harde schijf. Daarom lijkt het me leuk om elke donderdag een oud verslag plus bijbehorende foto’s te plaatsen, wat op die datum heeft plaats gevonden, maar dan een of meerdere jaren terug in de tijd. Wij hebben caches op elke datum van het jaar gevonden, dus ik zou met deze rubriek in principe nog jarenlang vooruit kunnen.

Vandaag gaan we terug naar 23 februari 2009:

Anke, Stephanie en ik waren een week op vakantie in Luxemburg, in een spotgoedkoop huisje. We hebben een week lang alleen maar aan geocaching gedaan en ’s avonds gingen we dan spelletjes doen. Was een prima vakantie.

  1. Echternach See
  • Maker: Wenzer
  • Type: Multi
  • Heideroosjes: Maartje en Anke
  • Snuffel 007: Stephanie
  • Gevonden op: 23 februari 2009
  • Plaats: Echternach
  1. Trooskneppchen
  • Maker: Iechternacher
  • Type: Multi
  • Heideroosjes: Maartje en Anke
  • Snuffel 007: Stephanie
  • Gevonden op: 23 februari 2009
  • Plaats: Echternach
  1. Night over Echternach
  • Maker: Wenzer
  • Type: Multi
  • Heideroosjes: Maartje en Anke
  • Snuffel 007: Stephanie
  • Gevonden op: 23 februari 2009
  • Plaats: Echternach
  1. Gottesheizer zu Letzebuerg: Chapelle Sainte-Croix
  • Maker: Wenzer
  • Type: Traditional
  • Heideroosjes: Maartje en Anke
  • Snuffel 007: Stephanie
  • Gevonden op: 23 februari 2009
  • Plaats: Echternach
  1. LCE
  • Maker: B@n
  • Type: regular
  • Heideroosjes: Maartje en Anke
  • Snuffel 007: Stephanie
  • Gevonden op: 23 februari 2009
  • Plaats: Echternach, Luxemburg
  1. Ingos Eifelcache nr. 14
  • Maker: Smutjes
  • Type: regular
  • Heideroosjes: Maartje en Anke
  • Snuffel 007: Stephanie
  • Gevonden op: 23 februari 2009
  • Plaats: Echternach, Duitsland
  1. In the garden
  • Maker: Georges and Windsor
  • Type: regular
  • Heideroosjes: Maartje en Anke
  • Snuffel 007: Stephanie
  • Gevonden op: 23 februari 2009
  • Plaats: Echternach, Duitsland
  1. Erdzeitschnecke
  • Maker: Long Tom Silver
  • Type: Earthcache
  • Heideroosjes: Maartje en Anke
  • Snuffel 007: Stephanie
  • Gevonden op: 23 februari 2009
  • Plaats: Duitsland

We besloten om vandaag naar Echternach te gaan, omdat dat een leuk plaatsje zou zijn en omdat er veel caches lagen. En we moesten ook boodschappen doen en er zou daar een Delhaize zijn. De eerste cache startte meteen zo’n beetje vanaf de parkeerplaats van de Delhaize, dus dat kwam goed uit. Echternach See was een simpele cache langs een recreatie-meertje dat erg deed denken aan het Staalbergven. Je moest het noord en het oostcoördinaat zoeken in een boom en onder een bruggetje.

Nadat we boodschappen hadden gedaan bij de Delhaize, verplaatsten we de auto naar het kerkhof van Echternach. Een kerkhof in lagen tegen een berghelling aan, het is jammer dat je niet meer van het uitzicht kan genieten als je dood bent. Hier startte de cache Trooskneppchen, over weer een andere berg rondom Echternach. Wij begonnen meteen goed, door de verkeerde kant op te lopen. Daardoor moesten we het eerste stukje berg twee keer beklimmen, omdat het eerste waypoint gewoon onder aan de berg lag. De cache-route stuurde ons de hele berg over. Het was een prima cache-route, maar wel lekker klimmen. Mooi uitzicht over Echternach ook. We werden voor al het klimmen beloond met een coin.

Ons volgende project was Night over Echternach. Dit was een nachtcache, die je ook overdag kon doen. Hij zou boven op een berg liggen, dus wij waren alweer voorbereid op de volgende klim. Maar de TomTom gaf aan dat we helemaal naar boven konden rijden over een geasfalteerde weg, dus mocht Reno dit keer het klimwerk doen. Deze berg lag in het midden van Echternach en van hieraf konden we alle andere bergen zien, die we allemaal nog zouden beklimmen deze dag of al beklommen hadden.

Een nachtcache vinden overdag valt nog niet mee. Uiteindelijk vonden we dan toch een fireneedle en daarna nog eentje en toen vond Stephanie de cache. Het was een multi-cache, maar eigenlijk was het dus meer een traditional.

Na een leuk draairondje in de modder met Reno, konden we weer van de berg afrijden. Onder aan de berg lag een kapel en daar lag de volgende cache. Voor de cache stond een apart beeld. Later op de dag leerden we meer over deze beelden. Ze waren gemaakt met Japanse invloed, waardoor ze een beetje op manga-poppetjes leken. Echternach is sowieso een stad met heel veel invloeden. Van de Japanners dus, maar ook van de Middeleeuwen, van allerlei aparte volken zoals de Merovingians en een heleboel verschillende bouwstijlen. Die vonden we allemaal terug in de kathedraal van Echternach. Best wel een mooie kerk, we zijn er zelfs binnen geweest. Heerlijk schijnheilig, in Nederland komen we nooit in een kerk. Ze deden hier niet alleen mis in de kathedraal zelf, maar ook onder in de catacomben van de kerk. Dat zag er wel creep uit. Vlakbij de kathedraal lag de cache LCE, die stelde niet zoveel voor, een snelle oppikker, bij de plaatselijke middelbare school.

Na het heilige rondje, gingen we de grens over om in Duitsland verder te cachen. Na verschillende mislukte pogingen om de Eifelcache met de auto te bereiken (inc. achteruit rijden van een steile helling) besloten we het toch maar te voet te gaan doen.

Boven aan de achtbaanhelling, begon een trap. Bij het begin van de trap stond een bordje met een pijl erop naar een kapel. Dus wij dachten dat de cache wel bij de kapel zou liggen. Deze trap was nog niet zo hoog en we kwamen uit op een pad, dus we dachten mooi, dit is wel goed om over te lopen. Maar al snel werd het pad erg steil en uiteindelijk kwamen we uit bij nog veel meer trappen. Ik moest aan Gollem denken, als hij Frodo en Sam over de “many stairs” laat klimmen om ze uit te laten komen in het hol van die enge spin.

Het was een hele klim, maar het was wel een overwinning toen we boven stonden. De cache lag trouwens niet bij de kapel, maar we hebben hem wel gevonden. Ik keek op mijn GPS hoe ver we van de auto afwaren en toen bleek er nog een cadeautje te zijn: een andere cache op 150 meter afstand. Dat was wel aardig, waren we niet heel dat eind omhoog geklommen, voor 1 micro-cache.

De kapel was trouwens hermetisch afgesloten, maar vlakbij ontdekten we iets veel gavers: de oude voorraadkamers van het klooster, waar we eerder die dag op bezoek waren geweest. Het was erg leuk om hier doorheen te lopen. We hadden medelijden met de monniken die vroeger steeds van het klooster naar de voorraadkamers moesten lopen. Je zou maar steeds die klim moeten maken…

De cache heette “in the garden”. Ja, dat is wel leuk ja, als je dit gebied je achtertuin mag noemen. Een steil trapje leidde ons naar de cache. Dit was wel een grote cache-bak en we werden beloond met een coin. Daarna begon de terugtocht naar de auto. Nu mochten we naar beneden en dat scheelde een heleboel. Onderweg kwamen we nog mensen tegen die op weg waren naar de kapel. Ze waren al halverwege en vroegen aan ons of de kapel wel open was. Nou, niet dus. Ik geloof dat ze wel baalden, want ze zagen er vermoeid uit van de klim.

Onder aan de berg aangekomen besloten we om de dag af te sluiten met de earthcache. Stephanie had nog nooit een earthcache gedaan en ik wilde dan eindelijk wel eens die bronzen earthcache-master pin verdienen (die kreeg je toen nog als je in drie landen een earthcache had gevonden).

We kwamen aan bij een beetje een vaag museum-achtig parkje over de verschillende aardlagen van de aarde. We moesten een foto maken van een steen bij een grote slak. Ondertussen was het gaan regenen. Dit was trouwens de enige regen die overdag is gevallen tijdens deze vakantie. We moesten ook nog vragen beantwoorden, maar een technisch Duitse tekst over het ontstaan van de aarde is moeilijk te begrijpen, dus voor de zekerheid ook nog een foto gemaakt van het bordje. De maker van de cache heeft later alles goedgekeurd. Nu is het voor ons nog wachten op de bronzen earthcache pin, ik heb hem wel aangevraagd.

Wat ik hier op 23 februari 2017 nog aan toe te voegen heb:

Luxemburg, ja dat was echt leuk (op dat achteruit die steile helling afrijden na). En die bronzen earthcache pin heb ik nog echt opgestuurd gekregen, vanuit het hoofdkwartier van Geocaching (Groundspeak) in Amerika. Moet alleen eerlijk bekennen dat ik geen idee heb waar het ding is gebleven…

 

 

Advertenties
Dit bericht werd geplaatst in #geocaching, Throwback Thursday en getagged met , , . Maak dit favoriet permalink.

Geef een reactie

Vul je gegevens in of klik op een icoon om in te loggen.

WordPress.com logo

Je reageert onder je WordPress.com account. Log uit / Bijwerken )

Twitter-afbeelding

Je reageert onder je Twitter account. Log uit / Bijwerken )

Facebook foto

Je reageert onder je Facebook account. Log uit / Bijwerken )

Google+ photo

Je reageert onder je Google+ account. Log uit / Bijwerken )

Verbinden met %s