Boekenplank: Wat las ik in maart 2017?

In maart las ik weer zes boeken uit, dus dat is niet eens zo slecht. Eentje was echter wel een soort van prentenboek, haha. Wel met veel tekst, dat dan weer wel. De variatie tussen de gelezen boeken was groot, ik ging van een biografie via pure fantasie, naar een roman.

Tonke Dragt – Dichtbij ver van hier

Ik ben groot fan (al vanaf toen ik 10 jaar oud was en de Zevensprong las) van de Nederlandse jeugdboekenschrijfster Tonke Dragt en heb al haar boeken, maar deze ontbrak nog in de collectie. En het boek wordt niet meer uitgegeven en is -nieuw- nergens meer verkrijgbaar. Ik aasde al jarenlang op een tweedehands exemplaar en speurde regelmatig websites af op zoek naar dit boek. Het is een soort van prentenboek, maar dan met collages, gemaakt door Tonke Dragt, ondertussen 86 jaar oud. De verhalen die erbij staan, zijn voor het grootste gedeelte afkomstig uit het eerder verschenen boek Aan de andere kant van de deur. Eigenlijk is dat een boek van haar hand, wat mij wat minder aanspreekt dan de rest. Dat is waarschijnlijk ook de reden dat ik het prentenboek destijds niet gekocht heb. Maar nu wilde ik de collectie graag compleet hebben, dus ik was heel blij toen ik het eind februari eindelijk op een tweedehands boekensite vond, voor een fatsoenlijk bedrag (op Bol.com stond het tegelijkertijd ook tweedehands voor een exorbitant bedrag). Drie dagen later lag het al op de deurmat. Voor een tweedehandsboek zag het er nog keurig uit en omdat het prijskaartje met de nieuwprijs er nog in zat, denk ik dat het uit de ramsj komt. Ik vond het nu wel leuk om het te lezen, ik houd van het taalgebruik van Tonke Dragt en al haar kronkelige, fantasierijke zinnen en werelden. Deze gaat dus mooi in de kast bij de rest van de collectie.

Annejet van der Zijl – Anna

De biografie van Annie M.G. Schmidt, uit de boekenkast van mijn moeder – zij is groot fan van Pluk van de Petteflat. Geen droge opsomming van feiten, maar Schmidts levensverhaal in verhalende vorm gegoten. Ik heb er van genoten, wat een heerlijk eigenwijs mens was die Annie M.G. Helemaal niet mijn type, ze was veel te extravert voor een introvert iemand als ik zelf ben. Daarnaast rookte ze zich suf, wat ik ook zou haten. In andere dingen kon ik me dan wel weer herkennen. Hoe ze tegenover kinderen stond (ze schreef kinderboeken, maar hield niet bijzonder veel van kinderen), de relatie met haar vader… Haar leven had hoogte- en dieptepunten. Ik lees eigenlijk nooit biografieën, maar deze was echt goed.

Anthony Ryan – In de schaduw van de raaf

Dit was fantasy, pure fantasy. Het derde deel van een trilogie. Allemaal dikke pillen van rond de 700 pagina’s. Het eerste boek vond ik heel goed, het tweede vond ik al een stuk minder en het derde deel heb ik eigenlijk alleen nog maar uitgelezen omdat ik wilde weten hoe het af zou lopen. Maar het gaat alleen maar om vechten en dood en verderf. Met de personages leefde ik eigenlijk al niet meer mee. Die waren stuk voor stuk arrogant en wilden alleen maar macht, meer macht en meer land (het liefste de hele wereld). Ik heb dus best lang over dit boek gedaan. Jammer dat een serie die zo sterk begon, zo zwak moest eindigen. Ik twijfel nu sterk of ik aan de nieuwe serie van Anthony Ryan wil beginnen, die gaat namelijk over draken en ik houd van draken. Hopelijk heeft de bibliotheek het.

J.K. Rowling – Een goede raad

Na de wereldberoemde Harry Potter-serie schreef J.K. Rowling een totaal ander boek, meer een soort van roman. Die heet dus Een goede raad. Het lag al jaren in de kast, maar ik had het nog nooit gelezen, ik was namelijk bang dat het boek tegen zou vallen. Maar eigenlijk vond ik het best een amusant boek. Treurig ook, op sommige punten. De dorpsbewoners van het kleine, Engelse dorpje worden haarscherp geschetst. Ik vond het einde wel nog vrij abrupt, ik had nog niet het idee dat alle verhaallijnen goed waren afgesloten. Het las heel lekker weg, ik had het boek zo uit – toch zo’n 500 pagina’s. Het leek in de verste verte nog niet op Harry Potter. Dat is een heel, brave jongen vergeleken met zijn leeftijdgenoten uit Een goede raad. :>)

Rainbow Rowell – Carry On

Tja en had ik het net over Harry Potter, het moge duidelijk zijn dat Simon Snow een dikke, vette rip-off is van de Potter-boeken. In ieder geval lijkt Rowell graag mee te liften op het succes van Rowling, zelfs hun achternamen lijken op elkaar. Ook Simon Snow is een wees die niet wist dat hij een tovenaar was, zijn schoolhoofdmagiër heeft trekjes van Dumbledore, Watford is net als Hogwarts een kostschool en zo kan ik nog wel even doorgaan. Maar hey, Carry On las zeer lekker weg, ik moest er vaak om lachen en vond het best een amusant verhaal. Raar trouwens, dat de titel niet vertaald is. Het boek is wel heel erg Young Adult, dus gericht op tieners. De Harry Potters – zeker de laatste boeken in de serie, zijn toch wel wat volwassener.

Maria Duenas – De wereld vergeten

Vorig jaar las ik al een ander boek van Maria Duenas, Het geluid van de nacht. Een roman die lekker weg las. Dus koos ik in de bibliotheek voor een ander boek van haar hand, De wereld vergeten. Op zich ook wel een lekker weglezende roman, maar ik miste de spanning die het andere boek had. Verder wordt er veel op en neer gesprongen in de tijd en het was wel fijn geweest als de hoofdstukken begonnen met een jaartal. Nu duurde het steeds een paar alinea’s voor ik wist over wie en in welke tijd het ging. Maar verder een prima roman.

Hebben jullie nog goede leestips voor mij?

Advertenties
Dit bericht werd geplaatst in Boeken en getagged met , , , , . Maak dit favoriet permalink.

Geef een reactie

Vul je gegevens in of klik op een icoon om in te loggen.

WordPress.com logo

Je reageert onder je WordPress.com account. Log uit / Bijwerken )

Twitter-afbeelding

Je reageert onder je Twitter account. Log uit / Bijwerken )

Facebook foto

Je reageert onder je Facebook account. Log uit / Bijwerken )

Google+ photo

Je reageert onder je Google+ account. Log uit / Bijwerken )

Verbinden met %s