NS-wandeling Hemelse Berg (3)

Ik heb mezelf maar liefst 20 NS-wandelingen die ik nog niet eerder heb gedaan ten doel gesteld in mijn Day Zero Project-lijst…what the hell was I thinking when I wrote that… Vandaar dus het cijfer achter de titel van deze blog.

Maar goed, ik heb nog tot september 2019 en ik heb er ondertussen drie gedaan, dus I will give it a try. In principe zijn er 40 NS-wandelingen, elk jaar komen er vier bij en gaan er vier in het “archief”. Maar de wandelingen die in het archief zitten, zijn nog wel beschikbaar via wandelwebsites. Ik neem dus wel de vrijheid om ook uit de archiefwandelingen te mogen kiezen.

Eigenlijk wilde ik door de duinen in Noord-Holland gaan wandelen, maar toen in Den Bosch alle treinen richting Amsterdam gecancelled waren, besloot ik halsoverkop terug in de trein te springen waar ik net uit kwam en mee verder te rijden naar Arnhem. Ik had een paar weken geleden, toen ik naar kasteel Doorwerth ben geweest, ook al de NS-wandeling Oosterbeek – Arnhem in geladen, over de Hemelse Berg. Je kunt de wandeling inkorten, maar ik ging voor de volle 15 kilometer.

Station Oosterbeek is niet meer dan twee perrons in een soort van “holle spoorweg”. Ik was er vorige zomer al eens langs gelopen bij een etappe van Dwars door Gelderland. Ik verwachtte eigenlijk dat deze route deels hetzelfde zou zijn, maar dat was dus helemaal niet. Al heel snel ging ik via een arboretum (bomentuin) de bossen in. De heuvelachtige bossen welteverstaan. Ik had tijdens mijn fietstocht naar Doorwerth al ervaren dat er grote hoogteverschillen zijn in dit stukje Gelderland en dat bleek vandaag ook weer. De route liep over verschillende landgoederen, die nu open gesteld zijn voor publiek. Ook kwam ik langs Heveadorp, een dorp dat is ontstaan rondom de voormalige rubberfabriek. Het kwam ook voorbij tijdens de TV-serie Onzichtbaar Nederland. Toch wel grappig hoe een industrie of een kasteel (het dorp Doorwerth is ook ontstaan dankzij het kasteel) zo’n invloed kan hebben op de plaatsvorming.

Wat ik ook heel grappig vond, is dat ik dus twee weken geleden hier heb gefietst en toen langs enkele paadjes kwam, waarvan ik dacht: owh, daar wil ik ook wel in gaan kijken. En je begrijpt dus al: de wandeling liep langs al die paadjes.

DSC07665

Er lagen eigenlijk geen caches op de route. Maar na een kilometer of vijf was ik 400 meter van de Duivelskolk af, cache waar ik twee weken geleden niet meer aan toe was gekomen.  Ik besloot nu dus om een stukje om te lopen. Dat was meteen een heftig stukje met een flinke afdaling (en op de terugweg dus een flinke steiging). De Duivelskolk was nu helemaal vrij van mensen en ik kon dus ongestoord zoeken. Ik had de cache binnen 10 minuten te pakken. Eerste, echte poging. Helemaal alleen. Dus ik was trots op mezelf, want de meeste cachers hadden meerdere pogingen nodig of hints. Op zich vond ik hem wel meevallen, eigenlijk.

Verder met de wandeling. Die liep door het azalealaantje op Landgoed Duno. Best wel mooi, want ze stonden nu in bloei. Dat hadden meer mensen in de gaten, dus het was er echt vreselijk druk, het drukste deel van de route. Hoewel dit eigenlijk op heel de route wel het geval was. Die ging verder over een vlonderpaadje, er werd gewaarschuwd voor verval van de planken en gladheid, maar dat weerhield niemand van een wandeling. Vervolgens een stuk door de weilanden, langs de plek waar ooit kasteel Rosande heeft gestaan: leengoed van Kasteel Doorwerth, maar al in de zeventiende eeuw voorgoed afgebroken. Dit stuk was weer behoorlijk hooikoorts-alert. Tja, ik ben geen type om altijd binnen te zitten…

Aan het einde van dit stuk stonden ineens twee kamelen in een weiland. Best wel awkward om dit soort exotische dieren hier ineens in ons bewolkte Nederland te zien. Toch zagen ze er niet slecht uit ofzo.

De route stak de weg over bij het plekje waar de cache De Slijpbeek ligt. Die had ik twee weken geleden al gelogd, maar ik herkende de locatie natuurlijk. Nu ging mijn weg verder over het landgoed aan de overkant van de weg, onder de oude spoorbrug door. Het pad ging nu heuvelopwaarts door de bosachtige omgeving richting Arnhem. Dit was nog wel een mooi stukje, maar het laatste stukje door de stad was niet meer zo mooi, een stukje hetzelfde als de fietsroute vorige week en ik had er toen wel genoeg van. Ik was dus blij toen het station opdoemde en bleek dat ik niet zo lang op de trein naar Tilburg hoefde te wachten.

Alle foto’s bij deze blog zijn door mij zelf gemaakt.

 

 

 

Advertenties
Dit bericht werd geplaatst in #treinleven, Wandelen en getagged met , , , , , , , , . Maak dit favoriet permalink.

Een reactie op NS-wandeling Hemelse Berg (3)

  1. Pingback: Day Zero Project: Done: Doel #66 | Maartjes Moving Castle

Geef een reactie

Vul je gegevens in of klik op een icoon om in te loggen.

WordPress.com logo

Je reageert onder je WordPress.com account. Log uit / Bijwerken )

Twitter-afbeelding

Je reageert onder je Twitter account. Log uit / Bijwerken )

Facebook foto

Je reageert onder je Facebook account. Log uit / Bijwerken )

Google+ photo

Je reageert onder je Google+ account. Log uit / Bijwerken )

Verbinden met %s