Throwback Thursday: 15 juni 2011

Elke donderdag – Throwback Thursday – verschijnt hier een verslag online uit het roemruchte geocachingverleden van de Heideroosjes

Vandaag gaan we terug naar 15 juni 2011

Anke en ik waren enkele dagen aan het kamperen in Renesse, Zeeland. Aan het einde van die week zouden we naar Concert at Sea gaan, maar de eerste dagen werden gebruikt om heel Schouwen-Duiveland leeg te cachen.

Het verslag:

  1. De Zeepeduinen
  • Maker: De Duintoppers
  • Type: Multi
  • Heideroosjes: Maartje en Anke
  • Gevonden op: 15 juni 2011
  • Plaats: Schouwen-Duiveland
  1. Plompe Toren
  • Maker: Strobo
  • Type: Traditional
  • Heideroosjes: Maartje en Anke
  • Gevonden op: 15 juni 2011
  • Plaats: Schouwen-Duiveland
  1. SECC – Serooskerkse Eerste Carpool Cache
  2. Welkom in Serooskerke
  3. De Prunjehil – 1
  4. De Prunjehil – 2
  5. Moriaanshoofd – uitzichttoren
  • Maker: De Duintoppers
  • Type: 4x traditional, 1x multi
  • Heideroosjes: Maartje en Anke
  • Gevonden op: 15 juni 2011
  • Plaats: Schouwen-Duiveland
  1. Plek 6: Ode aan Eric Odinot
  • Maker: Jerenemas
  • Type: Letterbox
  • Heideroosjes: Maartje en Anke
  • Gevonden op: 15 juni 2011
  • Plaats: Schouwen-Duiveland
  1. Molen de Zwaan
  • Maker: De Duintoppers
  • Type: Multi
  • Heideroosjes: Maartje en Anke
  • Gevonden op: 15 juni 2011
  • Plaats: Schouwen-Duiveland
  1. Duinhoevepad
  • Maker: Shockproof559
  • Type: Traditional
  • Heideroosjes: Maartje en Anke
  • Gevonden op: 15 juni 2011
  • Plaats: Schouwen-Duiveland

 

2017-05-22 (1)

Schermafdruk van Google Maps met de geocaches op Schouwen-Duiveland. De smileys zijn de caches die door de Heideroosjes gevonden zijn.

Wegens de invloeden van 1,5 liter rode wijn, kwamen we die ochtend een beetje langzaam op gang. Het was al tegen de middag toen we op cache-jacht gingen. Het was nog steeds warm, maar bewolkt weer.

We begonnen met de multi de Zeepeduinen. Hier hadden we vorig jaar ook al gestaan, maar toen had ik alles blind ingeladen en bleek dit een foto-zoektocht te zijn. Foto’s worden niet ingeladen door de GPS, dus konden we deze cache niet doen. Dit jaar had Anke de foto’s uitgeprint en konden we wel op jacht. De Zeepeduinen zijn een mooi en afwisselend gebied. Een beetje rommelig, met wilde natuur. De paden zijn niet allemaal duidelijk aangegeven, dus je kunt er lekker struinen en dat vonden wij wel leuk. De foto’s waren niet heel moeilijk te spotten, dus de cache zelf was niet erg moeilijk, waardoor we meer konden genieten van de wandeling. Grappig was dat we tot 3x toe dezelfde wandelaars tegen kwamen. Die hadden er volgens ons geen idee van wat wij eigenlijk aan het doen waren. In het gebied lagen veel resten van een enorm bunkercomplex uit de oorlog, wat het een nog wildere aanblik gaf. We vonden de cache vrij makkelijk na een mooie wandeling.

Op naar de Plompe Toren, die stond ook al voor het derde jaar op mijn verlanglijstje, maar omdat hij alleen doordeweeks te doen vanwege de openingstijden, hadden we hem nooit gedaan. Het bleek een ontzettend leuke cache te zijn. De Plompe Toren is het enige overblijfsel van het vroeg-middeleeuwse dorpje Westenschouwen. Dat is volledig in de golven verdronken, maar deze toren is blijven staan. De toren ziet er van buiten inderdaad uit als een ruïne uit vroegere tijden, maar van binnen is het een educatief centrum waar een film draait over de ondergang van Westenschouwen en een soort museum/bezoekerscentrum is. Ergens in de toren lag de cache verborgen, maar het was niet helemaal duidelijk waar. Ik vond het niet erg om omhoog te klimmen in de toren. Het begon met een steil en geheimzinnig wenteltrapje, daarna werden de trappen breder en moderner. We klommen tot de top en genoten van het uitzicht over de zee en de polders.

Op de tocht naar beneden vonden we de cache. Het was druk in de toren, dus ongezien loggen kon niet echt, maar de meeste mensen hadden het te druk met om zich heen kijken en vroegen zich niet af waarom wij schimmig aan het doen waren met een plastic doosje.

Dit was een plek waar we anders waarschijnlijk niet waren gekomen. Ik vond het echt heel erg leuk, dus mijn geliefde uitspraak: “Geocaching, zo kom je nog eens ergens” ging weer helemaal op.

Na twee leuke caches hadden we weer helemaal zin in het geocachen gekregen. We deden voor onze carpool-cache-collectie (we willen zo veel mogelijk gekke plaatsnamen van Nederland verzamelen) de carpool-cache bij Serooskerke. Deze strook kende we al van voorgaande jaren, toen hadden we er ook al eens geparkeerd, maar toen lag er nog geen cache. Vanaf daar was het maar een paar honderd meter lopen naar Welkom in Serooskerke, die bij het welkomstbord van dat dorpje was verstopt en vakkundig werd gevonden door Anke.

Op naar de Prunjehil, een klein natuurgebied waar maar liefst twee trads verstopt waren. We parkeerden Reno in de berm bij het schapenrooster. Vreemd genoeg was er een schaap ontsnapt, dus wij betwijfelden het nut van het rooster. We wandelden het gebied binnen tussen de schapen door, over een pad vol schapenstront en toen we omkeken zagen we het ontsnapte schaap weer keurig terugspringen tussen de planken van het hek naast het rooster door. Blijkbaar beviel de vrijheid niet zo erg. Begrijpelijk ook, de Prunjehil zag er uit als een soort van paradijs voor de schapen, dus ik zou daar ook lekker bij m’n vriendjes blijven. We vonden allebei de caches, maar moesten naar beide wel even zoeken, ze zaten geniepig verstopt in een soort van pick-nickplaatsen en wij denken dat de hints verkeerd om stonden.

Na onze wandeling door de Prunjehil gingen we nog een korte wandeling maken door het gebied bij de uitkijktoren Moriaanshoofd. Eigenlijk gingen we op weg naar de letterbox bij de pick-nickplek, maar al bij de parkeerplaats kwam ik erachter dat de korte multi Moriaanshoofd precies de route naar de letterbox volgde. Dus konden we die onderweg mooi oplossen. De uitkijktoren was meer een uitkijkplateau en stelde qua uitzicht niet zoveel voor, vergeleken met de Plompe Toren. We hadden de cache dus zo opgelost en hadden niet eens om hoeven lopen op onze weg naar de pick-nickplaats. Die was ontworpen door een kunstenaar – Eric Odinot – en die vond geocaching zo interessant dat hij ook de letterbox had ontworpen en in zijn kunstwerk had verwerkt. Moet dus ongetwijfeld een toffe vent zijn, die Eric Odinot ;>) De cache vinden kostte niet veel moeite en we zaten nog even lacherig aan de kabouterkrukjes van de pick-nicktafel.

Aan het begin van de weg naar het Moriaanshoofd stond Molen de Zwaan. Vorig jaar waren we al aan de serie van de molens op Schouwen-Duiveland begonnen, maar die konden we toen niet helemaal afmaken. Bij deze was het een off-set-multi, die ons tot onze verbazing weer terug stuurde naar het ingangshek van Moriaanshoofd. Nog een cache gevonden, maar ik moest nog een keer de straatje-keer-oefening laten zien op het zeer smalle weggetje. Maar ik ben weer geslaagd.

Na ons avondeten was de bewolking weggetrokken en scheen zelfs het zonnetje. Dus stelde ik voor om de wandeling naar onze grote frustratie van het vorige jaar nog eens te maken: Duinhoevepad. Dat was heen en terug een wandeling van 8 kilometer, maar Anke vond het best. De route was ondertussen bekend en we kwamen ook allemaal herkenningspunten van vorig jaar tegen. En gelukkig konden we de bout van de fietsenstalling nu wel los krijgen (vorig jaar was hij uitgezet door de hitte) en kon deze frustratie-cache van de lijst.

Het was een dag met allemaal leuke caches.

Wat ik hier op 15 juni 2017 nog aan toe te voegen heb:

Die rode wijn had ik gewonnen bij de kerstbingo op mijn toenmalige werk. Helaas viel die dus niet zo goed en sindsdien heb ik nooit meer rode wijn gedronken. Ik houd het nu altijd bij witte. Waarschijnlijk ben ik door de invloed van die rode wijn mijn fototoestel die dag vergeten, want ik heb er geen foto’s van.

Wat geocaching betreft hebben we best veel caches op Schouwen-Duiveland gedaan, omdat we een paar keer naar Concert at Sea zijn geweest. Veel van deze caches zijn gemaakt door de Duintoppers, die zijn nu nog steeds actief en daarom zijn veel van deze leuke caches nog steeds online. De Zeepeduinen en de Plompe Toren zijn echt aanraders.

Concert at Sea was dat jaar alleen op vrijdagavond. De zaterdag werd afgelast wegens stormachtig weer. Dat had ik al gemerkt, want ’s nachts was mijn buitentent eraf gewaaid. Ik ben dus uiteindelijk in mijn auto gaan “slapen”. We zijn toen op zaterdagmiddag naar huis gereden.

 

 

Advertenties
Dit bericht werd geplaatst in #geocaching, Throwback Thursday en getagged met , , , , . Maak dit favoriet permalink.

Geef een reactie

Vul je gegevens in of klik op een icoon om in te loggen.

WordPress.com logo

Je reageert onder je WordPress.com account. Log uit / Bijwerken )

Twitter-afbeelding

Je reageert onder je Twitter account. Log uit / Bijwerken )

Facebook foto

Je reageert onder je Facebook account. Log uit / Bijwerken )

Google+ photo

Je reageert onder je Google+ account. Log uit / Bijwerken )

Verbinden met %s